ECG-interpretatie: samenvattingspakket

Formuleoverzichten, de belangrijkste methodestappen voor elk onderwerp en 4 oefenopgaven, met volledige oplossingen achterin.

Nieuwe opgavenTerug naar het vak

Kies in het printvenster “Opslaan als pdf” om een kopie op je apparaat te bewaren.

1Formules en methoden

Interpretatie van ECG-ritmestrips

Papier (25 mm/s, 10 mm/mV)
1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 s, 10 mm = 1 mV
Hartfrequentie, regelmatig ritme
300 ÷ grote hokjes = 1500 ÷ kleine hokjes = 60 ÷ RR (s)
Hartfrequentie, onregelmatig ritme
QRS-complexen in 6 s × 10
Normaal PR-interval
0,12–0,20 s
Normale QRS-duur
< 0.12 s
QTc (Bazett)
QT/√RR
QTc (Fridericia)
QT/∛RR
QTc (Framingham)
QT + 154·(1 − RR)
Sinusfrequenties
bradycardie < 60, normaal 60–100, tachycardie > 100 /min
Ontsnappingsfrequenties
junctioneel 40–60, ventriculair 20–40 /min
Snelle ritmes
SVT 150–250 /min (smal), VT > 100 /min (breed)

Methode

  1. Frequentie: deel bij een regelmatig ritme 300 door de grote hokjes of 1500 door de kleine hokjes tussen twee R-toppen; tel bij een onregelmatig ritme de QRS-complexen in 6 seconden en vermenigvuldig met 10.
  2. Ritme: vergelijk de R–R-intervallen. Gelijk is regelmatig; een zich herhalend patroon is regelmatig onregelmatig; helemaal geen patroon is volledig onregelmatig.
  3. P-toppen: is er in afleiding II vóór elk QRS een positieve P-top, allemaal gelijk? Zoek naar fibrillatie- of zaagtandgolven, negatieve P-toppen en P-toppen zonder QRS.
  4. PR-interval: van het begin van de P tot het begin van het QRS, normaal 0,12–0,20 s en constant. Let erop of het langer wordt, vast blijft vóór een weggevallen slag of willekeurig wisselt.
  5. QRS-duur: onder 0,12 s is smal; 0,12 s of meer is breed. Benoem daarna het ritme en gebruik voor de QT QTc = QT/√RR (Bazett) met tijden in seconden.

2Oefenopgaven

1.Interpretatie van ECG-ritmestripsGemiddeld
II25 mm/s · 10 mm/mVnormaal sinusritmeeerstegraads AV-blokjunctioneel ritmeboezemfibrilleren

Interpreteer deze ritmestrip in afleiding II. Welk ritme is het? Klik op je antwoord.

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
  1. 1normaal sinusritme
  2. 2eerstegraads AV-blok
  3. 3junctioneel ritme
  4. 4boezemfibrilleren
2.Interpretatie van ECG-ritmestripsMoeilijk
II25 mm/s · 10 mm/mV

Deze strip in afleiding II toont een AV-blok, dus de boezems en de kamers slaan met verschillende frequenties. De QRS-complexen zijn regelmatig: bepaal de gevraagde waarde (ventriculaire frequentie) in slagen per minuut (1500-methode, geheel getal).

afleiding II, 25 mm/s, 10 mm/mV1 klein hokje = 0,04 s, 1 groot hokje = 0,20 sstriplengte 6 s
ventriculaire frequentie = bpm
3.Fysiologie van de mensGemiddeld

Welk hormoon geeft de bijnierschors af als reactie op ACTH?

  1. ACortisol
  2. BThyroxine
  3. CAldosteron, als belangrijkste reactie
  4. DAdrenaline
4.Fysiologie van de mensMoeilijk

Een patiënt met kleincellig longcarcinoom heeft een laag plasmanatrium en een lage plasmaosmolaliteit, maar een onterecht geconcentreerde urine. Wat is de waarschijnlijkste verklaring?

  1. AZiekte van Addison met een hoog aldosteron
  2. BCentrale diabetes insipidus
  3. CSyndroom van inadequate ADH-secretie
  4. DPrimair hyperaldosteronisme

3Oplossingen

1.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: junctioneel ritme

Ritmecriteria (afleiding II): een sinusritme heeft een positieve P-top vóór elk QRS, een constant PR van 0,12–0,20 s en een smal QRS: normaal sinusritme bij 60–100/min, sinusbradycardie onder 60, sinustachycardie boven 100. Boezemfibrilleren: geen P-toppen, een fibrillerende basislijn en een volledig onregelmatig R–R. Boezemflutter: zaagtandvormige fluttergolven met ongeveer 250–350/min en een vaste geleidingsverhouding zoals 2:1 of 4:1. Eerstegraads AV-blok: sinusritme met een constant PR boven 0,20 s. Junctioneel ritme: smal QRS bij 40–60/min met afwezige of negatieve P-toppen (PR onder 0,12 s, of P na het QRS). Een PVC is een vroeg, breed (0,12 s of meer), bizar QRS zonder P-top, met de T-top in tegengestelde richting en meestal een volledige compensatoire pauze; bij bigeminie is elke tweede slag een PVC.

Vijf stappen

1. Frequentie: R–R = 28 kleine hokjes, 1500 ÷ 28 ≈ 54 per minuut.
2. Ritme: regelmatig, elke R–R is 1,12 s.
3. P-toppen: negatief, vlak ná elke QRS.
4. PR-interval: niet meetbaar.
5. QRS: 0,10 s, smal (onder 0,12 s).

Interpretatie

junctioneel ritme

Antwoord

junctioneel ritme
2.Interpretatie van ECG-ritmestrips

Antwoord: ventriculaire frequentie = 39 bpm

AV-blokken: zet de P-toppen uit en controleer op welke een QRS volgt. Eerstegraads: elke P wordt geleid, PR constant en boven 0,20 s. Tweedegraads type I (Mobitz I, Wenckebach): het PR wordt van slag tot slag langer totdat één P-top niet wordt geleid, waarna de cyclus opnieuw begint (groepsslagen). Tweedegraads type II (Mobitz II): het PR van de geleide slagen blijft constant en P-toppen worden plotseling niet geleid; het QRS is vaak breed. Derdegraads (compleet) blok: P-toppen en QRS-complexen zijn elk regelmatig maar onafhankelijk, het PR wisselt willekeurig en de atriale frequentie is hoger dan de ontsnappingsfrequentie (junctioneel 40–60/min met een smal QRS, ventriculair 20–40/min met een breed QRS). Een 2:1-blok kan op één strip niet als type I of type II worden benoemd.

Atriale frequentie

P–P = 19 kleine hokjes = 0,76 s → 1500 ÷ 19 = 78,95 ≈ 79 per minuut

Ventriculaire frequentie

R–R = 38 kleine hokjes = 1,52 s → 1500 ÷ 38 = 39,47 ≈ 39 per minuut

Antwoord

ventriculaire frequentie = 39 bpm

Antwoord

ventriculaire frequentie = 39 bpm

2:1 AV-blok: elke tweede P-top wordt niet geleid, dus de atriale frequentie is tweemaal de ventriculaire frequentie.

3.Fysiologie van de mens

Antwoord: A · Cortisol

Waarom dit het antwoord is

ACTH uit de voorkwab van de hypofyse zet de zona fasciculata aan tot afgifte van cortisol. Adrenaline komt uit het bijniermerg.

Antwoord

A · Cortisol
4.Fysiologie van de mens

Antwoord: C · Syndroom van inadequate ADH-secretie

Waarom dit het antwoord is

Bij SIADH laat een teveel aan ADH de nieren water vasthouden, wat het plasma verdunt terwijl de urine geconcentreerd blijft. Kleincellig longcarcinoom kan ADH afscheiden.

Antwoord

C · Syndroom van inadequate ADH-secretie

ExamProblems · examproblems.com/courses/ecg-interpretation