Inleiding tot het recht: samenvattingspakket

Volgens de Law Reform (Frustrated Contracts) Act 1943 is geld dat vóór een frustrerende gebeurtenis is betaald in het algemeen:

1. AVerloren, omdat de schade blijft liggen waar ze valt zodra de overeenkomst gefrustreerd is
2. BBij de rechter gestort voor verdeling
3. CTwee keer verschuldigd, als boete
4. DTerugvorderbaar, al kan de rechter de ontvanger een deel laten houden voor gemaakte kosten

Een appartement wordt voor twee dagen gehuurd om een kroningsoptocht te bekijken, die wordt afgelast omdat de koning ziek is. De overeenkomst vermeldt de optocht niet. In Krell v Henry:

1. AWas de overeenkomst nietig wegens gemeenschappelijke dwaling
2. BWas de overeenkomst gefrustreerd, omdat de optocht er de grondslag van was
3. CMoest de huurder betalen omdat het risico bij hem lag
4. DWas de overeenkomst niet gefrustreerd, omdat het appartement nog beschikbaar was

Een te vroeg geboren baby wordt blind. De nalatig toegediende overmaat aan zuurstof was maar één van vijf mogelijke oorzaken. In Wilsher v Essex AHA:

1. ASlaagde de vordering, omdat de nalatigheid het risico van de blindheid wezenlijk verhoogde
2. BFaalde de vordering, omdat de eiser niet kon bewijzen dat de nalatigheid de blindheid veroorzaakte
3. CSlaagde de vordering, met een schadevergoeding verminderd met vier vijfde
4. DFaalde de vordering, omdat tegenover een baby geen zorgplicht bestond

Het noodnummer 999 dat een vrouw belt, krijgt ten onrechte een lage prioriteit, en de politie komt te laat om te voorkomen dat haar ex-partner haar doodt. In Michael v Chief Constable of South Wales Police oordeelde het Supreme Court:

1. ADe politie had geen zorgplicht uit negligence om haar te beschermen
2. BAlleen de meldkamermedewerker was persoonlijk aansprakelijk
3. CDe politie had een zorgplicht omdat ze het telefoontje aannam
4. DDe politie was risicoaansprakelijk voor de vertraging

In Pickin v British Railways Board oordeelde het House of Lords dat rechters:

1. ANiet onderzoeken of het parlement bij het aannemen van een wet zijn interne procedures heeft gevolgd
2. BElke beschuldiging van bedrog in het parlement moeten onderzoeken
3. CWetten kunnen toetsen aan de regels voor private bills
4. DEen particuliere wet kunnen vernietigen als blijkt dat het parlement tijdens de behandeling is misleid

Een tribunal beveelt de openbaarmaking van brieven van prins Charles aan ministers. De Attorney General geeft op grond van de Freedom of Information Act een certificaat af dat dit opzijzet. In R (Evans) v Attorney General (2015) oordeelde het Supreme Court:

1. AHet certificaat was ongeldig, omdat hij het alleen oneens was met de visie van het tribunal op dezelfde feiten
2. BHet certificaat was geldig, omdat de wet hem een onvoorwaardelijk veto gaf over elke beslissing van het tribunal over openbaarmaking
3. CDe brieven konden nooit worden gepubliceerd
4. DDe wet was strijdig met artikel 10 EVRM

D pakt V's tas en wordt gezien; een paar seconden later bindt D V vast om te ontsnappen. Volgens R v Hale is D schuldig aan robbery omdat:

1. ADe tas later door de politie werd teruggevonden
2. BEen slachtoffer vastbinden ook zonder diefstal robbery is
3. CToe-eigening een voortdurende handeling is, zodat het geweld ten tijde van de diefstal werd gebruikt
4. DElk geweld tegen het slachtoffer binnen een uur na de diefstal de diefstal automatisch tot robbery maakt

Conspiracy in het Engelse recht vereist:

1. AEen afspraak tussen twee of meer personen om een misdrijf te plegen, met het opzet dat het wordt uitgevoerd
2. BDat minstens één van de samenzweerders eerst een openlijke handeling heeft verricht richting het afgesproken misdrijf
3. CEen schriftelijk plan
4. DDat het misdrijf daadwerkelijk wordt gepleegd

Costa/ENEL (1964) vestigde:

1. AHet subsidiariteitsbeginsel
2. BDe voorrang van het EU-recht boven nationaal recht
3. CStaatsaansprakelijkheid voor schendingen van het EU-recht
4. DDe rechtstreekse werking van verordeningen

In Rottmann (2010) trok Duitsland een door bedrog verkregen naturalisatie in, waardoor de persoon staatloos werd. Het Hof oordeelde:

1. ADe intrekking viel binnen het toepassingsgebied van het EU-recht en moest het evenredigheidsbeginsel eerbiedigen
2. BLidstaten een eenmaal verleende nationaliteit nooit kunnen intrekken als de persoon daardoor staatloos zou worden
3. CDe persoon kreeg automatisch zijn vorige nationaliteit terug
4. DNationaliteit is zuiver nationaal, dus EU-recht is niet relevant