Inleiding tot het recht: samenvattingspakket

Een acteur trekt zich terug uit een tv-film en het bedrijf kan niet bewijzen welke winst de film zou hebben opgeleverd. Het kan vorderen:

1. AAlleen nominale schadevergoeding van een klein bedrag
2. BZijn verspilde uitgaven, inclusief kosten die vóór de overeenkomst zijn gemaakt
3. CZijn geschatte winst uit de film, ook als die louter speculatief is
4. DPunitieve schadevergoeding om de acteur af te schrikken

Een benadeelde partij die een overeenkomst beëindigt wegens een ernstige tekortkoming (repudiatory breach), moet in het algemeen:

1. AEen boete betalen aan de tekortschietende partij
2. BEen rechterlijk bevel afwachten voordat ze stopt met presteren
3. CHaar besluit om de repudiatie te aanvaarden duidelijk meedelen
4. DBlijven presteren tot de overeenkomst op de afgesproken datum normaal afloopt

De Caparo-toets voor een nieuwe zorgplicht vereist:

1. AVoorzienbaarheid van schade, nabijheid (proximity) en dat een plicht eerlijk, rechtvaardig en redelijk is
2. BOpzet, motief en schade
3. CBewijs van strafbaar gedrag
4. DEen overeenkomst tussen partijen, een schending van de bepalingen daarvan en schade die rechtstreeks uit de schending voortvloeit

Volgens het Nederlandse relativiteitsvereiste (artikel 6:163 BW) faalt een vordering als:

1. ADe geschonden norm niet strekt tot bescherming van de eiser tegen de geleden schade
2. BDe eiser geen advocaat heeft ingeschakeld
3. CDe gedaagde niet voorzag op welke precieze wijze de schade aan de eiser zou ontstaan
4. DDe schade een vast bedrag overschrijdt

Een minister weigert een klacht naar een commissie te verwijzen omdat de uitkomst de regering in verlegenheid zou kunnen brengen. In Padfield v Minister of Agriculture oordeelde het House of Lords:

1. ADe weigering was onrechtmatig, omdat ze het doel van de wet frustreerde
2. BDe weigering was rechtmatig, omdat de wet geen plicht oplegde om redenen te geven
3. CAlleen het parlement kon de minister ter verantwoording roepen
4. DDe minister had een onbeperkte beleidsvrijheid

In het Harmonisatiewet-arrest (1989) oordeelde de Hoge Raad dat artikel 120 van de Grondwet:

1. AAlleen geldt voor gedelegeerde wetgeving
2. BRechters toestaat wetten te vernietigen die fundamentele beginselen zoals rechtszekerheid schenden
3. CRechters verhindert wetten in formele zin aan fundamentele rechtsbeginselen te toetsen
4. DOpzij werd gezet door het rechtszekerheidsbeginsel

D, een diabeet, neemt insuline, slaat een maaltijd over, wordt hypoglykemisch en slaat V zonder te weten wat hij doet. D kan zich beroepen op:

1. ADiminished responsibility, omdat er schade werd veroorzaakt
2. BInsanity, omdat diabetes een ziekte is die de werking van de geest aantast
3. CNon-insane automatism, omdat een externe factor de aanval veroorzaakte
4. DDuress of circumstances, omdat D ziek was

Bij het verweer loss of control (Coroners and Justice Act 2009) is het verweer NIET beschikbaar als:

1. ADe verdachte handelde uit een weloverwogen verlangen naar wraak
2. BHet slachtoffer een familielid was
3. CDe verdachte die dag had gedronken
4. DHet controleverlies niet plotseling was

In Levin (1982) oordeelde het Hof dat een deeltijdwerker door artikel 45 wordt beschermd als het werk:

1. ATen minste 30 uur per week beslaat
2. BHoofdzakelijk wordt verricht om een verblijfsrecht te krijgen
3. CReëel en daadwerkelijk is, en niet louter marginaal en bijkomstig
4. DGenoeg oplevert om zonder sociale uitkeringen te leven

In Rottmann (2010) trok Duitsland een door bedrog verkregen naturalisatie in, waardoor de persoon staatloos werd. Het Hof oordeelde:

1. ADe intrekking viel binnen het toepassingsgebied van het EU-recht en moest het evenredigheidsbeginsel eerbiedigen
2. BDe persoon kreeg automatisch zijn vorige nationaliteit terug
3. CNationaliteit is zuiver nationaal, dus EU-recht is niet relevant
4. DLidstaten een eenmaal verleende nationaliteit nooit kunnen intrekken als de persoon daardoor staatloos zou worden