Inleiding tot het recht: samenvattingspakket

Volgens de Law Reform (Frustrated Contracts) Act 1943 is geld dat vóór een frustrerende gebeurtenis is betaald in het algemeen:

1. AVerloren, omdat de schade blijft liggen waar ze valt zodra de overeenkomst gefrustreerd is
2. BTerugvorderbaar, al kan de rechter de ontvanger een deel laten houden voor gemaakte kosten
3. CBij de rechter gestort voor verdeling
4. DTwee keer verschuldigd, als boete

Een aannemer spreekt af werk af te maken voor een vaste prijs en vraagt daarna meer geld. De opdrachtgever betaalt om vertraging te voorkomen en krijgt een praktisch voordeel. Naar Engels recht (Williams v Roffey) kan de belofte om meer te betalen:

1. AAlleen afdwingbaar zijn als ze schriftelijk is gedaan
2. BNiet afdwingbaar zijn, omdat het nakomen van een bestaande contractuele plicht nooit goede consideration kan zijn
3. CAfdwingbaar zijn, omdat het praktische voordeel consideration kan zijn als er geen dwang is
4. DEen strafbaar feit zijn

De "but for"-toets wordt gebruikt om vast te stellen:

1. ADe zorgplicht
2. BFeitelijk causaal verband (condicio sine qua non)
3. CDe zorgnorm
4. DDe verwijderdheid (remoteness) van de schade

Het noodnummer 999 dat een vrouw belt, krijgt ten onrechte een lage prioriteit, en de politie komt te laat om te voorkomen dat haar ex-partner haar doodt. In Michael v Chief Constable of South Wales Police oordeelde het Supreme Court:

1. ADe politie had geen zorgplicht uit negligence om haar te beschermen
2. BAlleen de meldkamermedewerker was persoonlijk aansprakelijk
3. CDe politie was risicoaansprakelijk voor de vertraging
4. DDe politie had een zorgplicht omdat ze het telefoontje aannam

De Nederlandse Grondwet (artikel 120) verbiedt rechters:

1. AStrafzaken te behandelen
2. BBesluiten van gemeenten en provincies aan nationale wetten te toetsen
3. CWetten in formele zin aan de Grondwet te toetsen
4. DInternationale verdragen toe te passen

De regering probeerde de publicatie van de dagboeken van een voormalig kabinetslid te verhinderen. In AG v Jonathan Cape (de zaak over de Crossman-dagboeken) oordeelde de rechter dat:

1. ADe conventie van kabinetsgeheimhouding rechtstreeks afdwingbaar recht is, zodat publicatie van de dagboeken moest worden verboden
2. BKabinetsberaadslagingen als vertrouwelijk konden worden beschermd, maar het materiaal nu te oud was om publicatie te verbieden
3. CRechters de publicatie van politiek materiaal nooit kunnen verbieden
4. DDe dagboeken van ministers altijd eigendom van de Kroon zijn

D levert heroïne aan V, een volwassene, die zichzelf vrijwillig en bewust injecteert en overlijdt. Volgens R v Kennedy (No 2) is D:

1. ASchuldig aan unlawful act manslaughter, omdat het leveren van een class A-drug zelf onrechtmatig en gevaarlijk is
2. BNiet schuldig aan manslaughter, omdat V's vrije en geïnformeerde keuze het causaal verband doorbrak
3. CSchuldig aan manslaughter, omdat levering altijd de dood veroorzaakt
4. DSchuldig aan manslaughter, omdat V's keuze niet relevant is

In R v Windle (1952) legde de rechter "wrong" in de M'Naghten Rules uit als:

1. AVerkeerd in de ogen van een arts
2. BMoreel verkeerd naar de normen van de samenleving
3. CJuridisch verkeerd
4. DVerkeerd volgens de eigen overtuigingen van de verdachte

Volgens de stemregels van Lissabon moet een blokkerende minderheid in de Raad ten minste bestaan uit:

1. ATwee lidstaten
2. BDe helft van de lidstaten
3. CTien lidstaten
4. DVier lidstaten

In Van Duyn/Home Office (1974) werd een Nederlandse scientologe de toegang tot het VK geweigerd. Het Hof oordeelde dat:

1. AHet VK zich niet op openbare orde kon beroepen, omdat lidmaatschap van een rechtmatige organisatie daarvoor nooit persoonlijk gedrag is
2. BRichtlijnen nooit rechtstreekse werking kunnen hebben
3. CReligieuze organisaties volledig beschermd worden door het recht van vrij verkeer
4. DEen richtlijnbepaling rechtstreekse werking kon hebben en actuele verbondenheid met een organisatie als persoonlijk gedrag kon gelden