Inleiding tot het recht: samenvattingspakket

Een ongebruikelijk en bezwarend beding in algemene voorwaarden wordt alleen opgenomen als:

1. AHet op de achterkant van een bon staat
2. BDe andere partij het online had kunnen vinden
3. CHet eerlijk en redelijk onder de aandacht van de andere partij is gebracht
4. DHet ergens in de contractdocumenten is afgedrukt, hoe klein de letters ook zijn

Volgens het Weens Koopverdrag (CISG) is een antwoord op een aanbod dat niet-wezenlijke voorwaarden toevoegt:

1. AAltijd een verwerping
2. BPas een overeenkomst na bevestiging door een rechter dat de toegevoegde bedingen niet wezenlijk zijn
3. CEen aanvaarding, tenzij de aanbieder zonder onnodige vertraging bezwaar maakt
4. DZonder rechtsgevolg

Een gemeente laat een verlaten boot op haar grond liggen. Twee jongens krikken hem op om hem te repareren, waarna hij valt en een van hen verwondt. In Jolley v Sutton LBC was de gemeente:

1. AAansprakelijk, omdat het ongeval naar zijn globale soort voorzienbaar was
2. BNiet aansprakelijk, omdat repareren geen spelen is
3. CNiet aansprakelijk, omdat de precieze handelingen van de jongens niet voorzienbaar waren
4. DAlleen aansprakelijk tegenover de jongen die de krik gebruikte

Een hoog nieuw gebouw blokkeert de televisieontvangst van veel huizen in de buurt. In Hunter v Canary Wharf oordeelde het House of Lords:

1. AEr was een nuisance, en alle bewoners, ook gezinsleden en kamerbewoners, konden procederen
2. BEr was een nuisance, maar alleen de gemeente kon procederen
3. CEr was geen vorderbare nuisance, en alleen wie een belang in grond had kon procederen
4. DEr was geen nuisance, omdat nuisance lawaai vereist

Volgens section 2 van de Britse Human Rights Act 1998 moeten Britse rechters bij het beslissen over vragen over verdragsrechten:

1. ADe rechtspraak uit Straatsburg negeren
2. BRekening houden met uitspraken van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens
3. CElke relevante uitspraak uit Straatsburg strikt volgen als bindend precedent
4. DAlle vragen aan Straatsburg voorleggen

De leer van de legitimate expectation (vertrouwensbeginsel) beschermt burgers wanneer:

1. AEen minister in het parlement spreekt
2. BIemand hoopt op een gunstige beslissing
3. CEr een overeenkomst met de overheid bestaat en het overheidsorgaan zijn contractuele verplichtingen later niet nakomt
4. DEen overheidsorgaan een duidelijke toezegging deed of een vaste praktijk vestigde waarvan het daarna onredelijk wil afwijken

D stoot per ongeluk een kaars om, ziet brand ontstaan en loopt weg zonder iets te doen. Het huis brandt af. D is waarschijnlijk:

1. AAansprakelijk, omdat D een gevaarlijke situatie schiep en niet handelde
2. BAlleen aansprakelijk als D de brand aanvankelijk opzettelijk stichtte
3. CNiet aansprakelijk, omdat de brand per ongeluk ontstond
4. DNiet aansprakelijk, omdat de wet geen plicht oplegt om te handelen ter bescherming van goederen

In R v Whybrow (1951) oordeelde de rechter dat de mens rea van poging tot murder is:

1. AAlleen het opzet om te doden
2. BRoekeloosheid ten aanzien van het veroorzaken van de dood
3. CHetzelfde als de mens rea van murder
4. DHet opzet om GBH te veroorzaken

Volgens het subsidiariteitsprotocol wordt een "gele kaart" getrokken als de met redenen omklede adviezen ten minste vertegenwoordigen:

1. AEen gewone meerderheid van de stemmen van de leden van het Europees Parlement
2. BDe regeringen van twee lidstaten
3. CEen derde van de stemmen die aan de nationale parlementen zijn toegekend
4. DAlle nationale parlementen

De CILFIT-criteria beschrijven wanneer een hoogste rechter GEEN prejudiciële vraag hoeft te stellen, bijvoorbeeld als:

1. ADe vraag politiek gevoelig is en de regering het Hof formeel heeft gevraagd haar niet voor te leggen
2. BDe partijen liever niet verwijzen
3. CDe juiste uitleg zo evident is dat er geen ruimte is voor redelijke twijfel (acte clair)
4. DDe zaak urgent is voor de regering