Werkblad Strafrecht met antwoorden

Een verdachte die door een ernstige geestesziekte niet wist wat hij deed, kan zich beroepen op:

1. AInsanity (ontoerekeningsvatbaarheid)
2. BNoodtoestand
3. CProvocatie
4. DDwang (duress)

Welk van deze kan volgens section 4 van de Theft Act 1968 normaal gesproken niet worden gestolen?

1. AGrond
2. BEen banktegoed
3. CGeld
4. DEen fiets

Het verweer duress vereist een bedreiging met:

1. ASchade aan je eigendom
2. BHet verlies van je baan
3. CPublieke vernedering
4. DDe dood of ernstig letsel

D parkeert per ongeluk zijn auto op de voet van een politieagent en weigert hem te verplaatsen als hem dat wordt gezegd. Volgens Fagan v MPC is dit:

1. AGeen delict, omdat de oorspronkelijke handeling per ongeluk was en de mens rea pas daarna ontstond
2. BEen louter nalaten zonder plicht om te handelen
3. CAlleen vernieling van de schoen van de agent
4. DEen battery, omdat de handeling nog voortduurde toen de mens rea ontstond

D gelooft oprecht maar ten onrechte dat V een vreemde aanvalt, en slaat V. Volgens R v Williams (Gladstone) wordt D:

1. AAansprakelijk gehouden, omdat de vergissing de feiten betrof
2. BVerplicht de overtuiging op basis van overwegende waarschijnlijkheid te bewijzen
3. CAansprakelijk gehouden, omdat de dwaling niet op redelijke gronden berustte
4. DBeoordeeld op de feiten zoals D die oprecht meende

"Dolus eventualis" (voorwaardelijk opzet) in het Nederlandse strafrecht betekent dat de verdachte:

1. AHet gevolg als hoofddoel wilde en handelde om het te bewerkstelligen
2. BBewust de aanmerkelijke kans aanvaardde dat het gevolg zou intreden
3. CHet gevolg helemaal niet voorzag
4. DVolledig per ongeluk handelde

Welke van deze is GEEN qualifying trigger voor het verweer loss of control onder section 55 van de Coroners and Justice Act 2009?

1. AVrees voor ernstig geweld van het slachtoffer
2. BDingen die zijn gezegd of gedaan van uiterst ernstige aard
3. CSeksuele ontrouw, op zichzelf beschouwd
4. DEen combinatie van vrees voor geweld en ernstige provocatie

In R v Brown (1993) oordeelde het House of Lords dat toestemming geen verweer was tegen tenlasteleggingen onder s47 en s20 die voortkwamen uit:

1. AEen operatie uitgevoerd zonder handtekening van de patiënt
2. BSadomasochistische handelingen met wederzijdse instemming tussen volwassenen in besloten kring
3. CLetsel opgelopen bij correct georganiseerde bokswedstrijden tussen instemmende volwassenen
4. DTatoeages gezet door een erkende tatoeëerder