Werkblad Onrechtmatige daad met antwoorden

Volgens Part I van de Britse Consumer Protection Act 1987 is de aansprakelijkheid voor een gebrekkig product:

1. ABeperkt tot producten die rechtstreeks bij de producent zijn gekocht
2. BAlleen beschikbaar als er een overeenkomst met de producent van het product is
3. CEen risicoaansprakelijkheid, dus de eiser hoeft geen schuld van de producent te bewijzen
4. DSchuldaansprakelijkheid, dus de eiser moet nalatigheid bewijzen

Compenserende schadevergoeding uit tort is in het algemeen bedoeld om:

1. ADe eiser in de positie te brengen alsof een belofte was nagekomen
2. BHet verlies gelijk over de partijen te verdelen
3. CDe eiser in de positie te brengen waarin hij zonder de tort zou hebben verkeerd
4. DDe gedaagde te straffen voor het onrecht

Trespass-torts zijn "actionable per se", wat betekent dat:

1. AAlleen de staat de vordering kan instellen
2. BDe eiser geen schade hoeft te bewijzen
3. CDe vordering binnen een maand moet worden ingesteld
4. DDe eiser ernstige schade moet bewijzen

Warmte door een gewone activiteit van een buurman beschadigt bijzonder gevoelig papier dat de eiser opslaat, maar zou gewoon papier niet schaden. Volgens Robinson v Kilvert:

1. AFaalt de vordering, omdat warmte geen nuisance kan zijn
2. BFaalt de vordering, omdat nuisance geen abnormaal gevoelig gebruik beschermt
3. CSlaagt de vordering, omdat elke fysieke schade aan goederen een vorderbare nuisance is
4. DSlaagt de vordering, omdat het papier waardevol was

Een werknemer ademt kwartsstof in uit twee bronnen, waarvan maar één het gevolg was van een schending door de werkgever. In Bonnington Castings v Wardlaw was de werkgever aansprakelijk omdat het "schuldige" stof:

1. ADe enige oorzaak van de ziekte was
2. BMeer dan de helft van het totale stof uitmaakte
3. CWezenlijk bijdroeg aan de ziekte (material contribution)
4. DMakkelijker te voorkomen was dan het andere stof

Naar Nederlands recht is de algemene bepaling over aansprakelijkheid voor onrechtmatige daad:

1. AArtikel 6:162 BW
2. BArtikel 3:40 BW
3. CArtikel 7:17 BW
4. DArtikel 1 Grondwet

Een bank verplicht sollicitanten tot een medische keuring door een zelfstandige arts, die sommigen van hen misbruikt. In Barclays Bank v Various Claimants (2020) oordeelde het Supreme Court dat de bank:

1. AVicariously liable was, omdat zij de arts had gekozen
2. BNiet vicariously liable was, omdat de arts een zelfstandige opdrachtnemer met een eigen praktijk was
3. CRisicoaansprakelijk was voor elke schade aan sollicitanten
4. DVicariously liable was, omdat de relatie vergelijkbaar was met een dienstverband en de bank van zijn werk profiteerde

Volgens section 3 van de Defamation Act 2013 vereist het verweer honest opinion dat de uitspraak:

1. AEen feitelijke uitspraak was, haar bron aangaf en door de gedaagde in wezen waar bleek te zijn
2. BEen mening was, de grondslag ervan aangaf, en een eerlijk persoon haar op basis van de feiten had kunnen hebben
3. CDoor een professionele journalist werd gepubliceerd
4. DZonder opzet om te schaden werd gedaan