Żywienie kliniczne: zestaw na powtórkę

Wzory, najważniejsze kroki metod dla każdego tematu i 4 zadań do ćwiczenia, z pełnymi rozwiązaniami na końcu.

Nowe zadaniaWróć do przedmiotu

W oknie drukowania wybierz „Zapisz jako PDF”, aby zachować kopię na swoim urządzeniu.

1Wzory i metody

Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowego

Objętość dobowa
mL = kcal / (kcal/mL)
Żywienie ciągłe
mL/h = objętość dobowa / godziny karmienia
Karmienie bolusowe
mL na karmienie = objętość dobowa / liczba karmień
Dostarczona energia i białko
kcal = mL × kcal/mL; g = L × g/L
Wolna woda
mL = objętość preparatu × frakcja wody
Idealna masa ciała (Devine)
mężczyźni 50 + 2,3 × (in − 60); kobiety 45,5 + 2,3 × (in − 60); 1 in = 2,54 cm
Wskaźnik masy ciała
BMI = kg/m²
Żywienie pozajelitowe
glukoza 3,4 kcal/g, aminokwasy 4 kcal/g, emulsja tłuszczowa 20% 2,0 kcal/mL, 10% 1,1 kcal/mL
Azot
g N = g białka / 6,25
Szybkość wlewu glukozy
GIR = mg/(kg·min) = % × mL/h / (6 × kg)

Metoda

  1. Zapisz, o co pytają: prędkość pompy, objętość, kilokalorie, gramy białka lub wody.
  2. Zamień energię na objętość wzorem mL = kcal/(kcal/mL), a objętość na białko wzorem litry × g/L.
  3. Dla prędkości dziel przez rzeczywistą liczbę godzin podawania, a dla bolusa przez liczbę karmień.
  4. Dla zapotrzebowania pomnóż kcal/kg lub g/kg przez masę wskazaną w zasadzie; należną masę ciała znajdź wzorem Devine’a: 50 lub 45,5 + 2,3 × (cale − 60).
  5. Dla PN oblicz gramy jako % × mL/100, a następnie użyj 3,4 kcal/g dla glukozy, 4 kcal/g dla aminokwasów i podanych kcal/mL dla tłuszczu.

Płyny dożylne i bilans płynów

Holliday–Segar na godzinę
4 mL/kg (pierwsze 10 kg) + 2 mL/kg (kolejne 10 kg) + 1 mL/kg (każdy kg powyżej 20)
Holliday–Segar na dobę
100 / 50 / 20 mL/kg dla tych samych przedziałów
Bilans płynów
przyjęte − wydalone
Kostki lodu
liczą się jako połowa swojej objętości
Diureza
mL/kg/h = mL / (kg × h)
Czas wlewu
czas (h) = pozostała objętość (mL) / prędkość (mL/h)
Przetoczona objętość
mL = prędkość × czas

2Zadania do ćwiczenia

1.Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowegoŚredni
63 g/L2 g/kg/dobę40 mL/h54 kg24 h/dobęΔP = ? g

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent o masie 54 kg potrzebuje 2 g białka na kg na dobę. Żywienie przez sondę zawiera 63 g białka na litr i biegnie z prędkością 40 mL/h przez 24 godzin na dobę. Ile gramów dodatkowego białka ΔP na dobę nadal jest potrzebne? Zaokrąglij do jednego miejsca po przecinku.

54 kg2 g/kg/dobę63 g/L40 mL/h · 24 h
ΔP = g/dobę
2.Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowegoTrudny
24 hglukoza 15%2400 mLaminokwasy 4%2400 mLtłuszcze 10%250 mL · 1,1 kcal/mLN = białko/6,25NPC : N = ? : 1

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). W ciągu 24 godzin pacjent otrzymuje 2400 mL żywienia pozajelitowego o stężeniach końcowych 15% glukozy i 4% aminokwasów oraz 250 mL 10% emulsji tłuszczowej (1,1 kcal/mL). Oblicz stosunek kilokalorii niebiałkowych do azotu NPC : N (liczba x w x : 1). Zaokrąglij do najbliższej liczby całkowitej.

2400 mLglukoza 15%aminokwasy 4%tłuszcze 250 mL · 1,1 kcal/mL
NPC : N =
3.Płyny dożylne i bilans płynówŚredni
PrzyjęteWydalonezmiana 8-godzinnawoda300 mLzupa250 mLWlew dożylny60 mL/h × 8 hantybiotyk dożylnie1 × 50 mLmocz250 mLmocz475 mLmocz425 mLmocz275 mL

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Karta pokazuje płyny przyjęte i wydalone przez pacjenta podczas jednej 8-godzinnej zmiany. Wlew dożylny płynął z podaną prędkością przez całą zmianę. Wyznacz bilans płynów B = przyjęte − wydalone w mL (wynik ujemny oznacza stratę netto).

woda: 300 mLzupa: 250 mLWlew dożylny: 60 mL/h × 8 hantybiotyk dożylnie: 1 × 50 mLmocz: 250 mLmocz: 475 mLmocz: 425 mLmocz: 275 mL
B = mL
4.Płyny dożylne i bilans płynówTrudny
500 mL300 mL przetoczono125 mL/h19:30t = ? h

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Worek 500 mL jest podawany przez pompę z prędkością 125 mL/h. O 19:30 przetoczono już 300 mL. Ile godzin t zostało do opróżnienia worka? Zaokrąglij do jednego miejsca po przecinku.

500 mL300 mL przetoczono125 mL/h
t = h

3Roztwory

1.Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowego

Odpowiedź: ΔP = 47,5 g/dobę

Zapotrzebowanie i wolna woda: zapotrzebowanie energetyczne często szacuje się jako kcal/kg/dobę × masa ciała, a zapotrzebowanie na białko jako g/kg/dobę × masa ciała. Preparat jest tylko częściowo wodą, więc jego wolna woda = objętość × frakcja wody; przepłukania wodą uzupełniają resztę dobowego celu płynowego. Należna masa ciała (Devine): IBW = 50 kg + 2,3 kg na każdy cal powyżej 5 stóp (60 in) dla mężczyzn oraz 45,5 kg + 2,3 kg na cal powyżej 60 in dla kobiet; 1 in = 2,54 cm. Wzór jest przeznaczony dla dorosłych o wzroście co najmniej 152,4 cm (5 ft). Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.

Potrzebne białko

2·54 = 108 g/dobę

Białko z żywienia

40·24 = 960 mL = 0,96 L
0,96·63 = 60,48 g/dobę

Niedobór

ΔP = 108 − 60,48 = 47,52 ≈ 47,5 g/dobę

Odpowiedź

ΔP = 47,5 g/dobę
2.Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowego

Odpowiedź: NPC : N = 98

Żywienie pozajelitowe: glukoza dostarcza 3,4 kcal/g, aminokwasy 4 kcal/g, a emulsja tłuszczowa podaną liczbę kcal/mL (2 kcal/mL dla 20%, 1,1 kcal/mL dla 10%). Gramy = % × mL/100. Kcal pozabiałkowe (NPC) = kcal z glukozy + tłuszczu; azot = białko/6,25. Szybkość infuzji glukozy (GIR) w mg/kg/min = mg glukozy/(kg × minuty). Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.

Gramy glukozy i aminokwasów

glukoza: 15·2400/100 = 360 g
aminokwasy: 4·2400/100 = 96 g

Kilokalorie z poszczególnych składników

glukoza: 360·3,4 = 1224 kcal
aminokwasy: 96·4 = 384 kcal
tłuszcze: 250·1,1 = 275 kcal

Kilokalorie niebiałkowe i azot

NPC = 1224 + 275 = 1499 kcal
N = 96/6,25 = 15,36 g

Stosunek

NPC : N = 1499/15,36 = 97,59 ≈ 98 : 1

Odpowiedź

NPC : N = 98

Stosunki około 150 : 1 są typowe dla stabilnych pacjentów; niższe stosunki oznaczają względnie więcej białka.

3.Płyny dożylne i bilans płynów

Odpowiedź: B = −345 mL

Płyny przyjęte i wydalone: do przyjętych wlicza się wszystko, co wchodzi (płyny doustne, wlewy dożylne, leki dożylne i przepłukania, żywienie przez zgłębnik); kostki lodu liczą się jako połowa swojej objętości. Do wydalonych wlicza się mocz, drenaże, wymiociny i inne straty. Bilans = suma przyjętych − suma wydalonych; bilans ujemny oznacza stratę netto. Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.

Suma przyjętych

doustnie: 300 + 250 = 550 mL
Wlew dożylny: 60·8 = 480 mL
antybiotyk dożylnie: 1·50 = 50 mL
suma przyjętych = 1080 mL

Suma wydalonych

250 + 475 + 425 + 275 = 1425 mL

Bilans

B = 1080 − 1425 = −345 mL

Odpowiedź

B = −345 mL

Ujemny: pacjent stracił więcej płynów, niż przyjął.

4.Płyny dożylne i bilans płynów

Odpowiedź: t = 1,6 h

Czas wlewu: czas (h) = objętość do przetoczenia (mL)/prędkość (mL/h); użyj objętości pozostałej w worku, a nie pojemności worka. Przetoczona objętość = prędkość × czas. Godziny dziesiętne zamieniaj na godziny i minuty, mnożąc część ułamkową × 60 (0,5 h = 30 min, a nie 50 min). Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.

Pozostała objętość

500 − 300 = 200 mL

Czas

t = 200/125 = 1,6 h

Odpowiedź

t = 1,6 h

To około 1 h 36 min, więc worek skończy się około 21:06.

ExamProblems · examproblems.com/courses/clinical-nutrition