Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent otrzymuje bolus dożylny 220 mg leku (gentamicin). Stężenie ekstrapolowane wstecz do czasu zero wynosi 8 mg/L, a okres półtrwania 2,5 h. Oblicz objętość dystrybucji Vd.
D = 220 mgC₀ = 8 mg/Lt½ = 2,5 h
Vd = L
2.Farmakokinetyka klinicznaTrudny
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Osoba w wieku 75 lat (płeć: kobieta) waży 68 kg i ma stężenie kreatyniny w surowicy 2 mg/dL (177 µmol/L). Oszacuj klirens kreatyniny według Cockcrofta–Gaulta: CrCl (mL/min) = (140 − wiek) × masa ciała (kg)/(72 × SCr w mg/dL), × 0,85 u kobiet. Zwykła dawka leku (digoxin) wynosi 250 mcg przy klirensie kreatyniny 120 mL/min, a ułamek fe = 0,7 leku jest wydalany w postaci niezmienionej przez nerki. Używając współczynnika dawki Dettliego Q = 1 − fe·(1 − CrCl/prawidłowy CrCl), oblicz skorygowaną dawkę D. Zaokrąglij do najbliższej liczby całkowitej.
Roztwór ma stężenie stosunkowe 1:1000. Potrzebujesz 0,88 mg. Pobierz objętość do strzykawki 1 mL: jaka to objętość V?
1:10000,88 mg
V = mL
4.Obliczenia farmaceutyczneTrudny
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Masz 30 g 5% maści coal tar. Ile gramów m 1% maści coal tar musisz dodać, aby otrzymać maść 2%? Zaokrąglij do pełnych gramów.
30 g · 5%1%2%
m = g
5.Dawkowanie w pediatrii i intensywnej terapiiŚredni
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Protokół ćwiczeniowy przewiduje bolus heparyny 70 jednostek/kg dla pacjenta o masie ciała 104 kg. Fiolka zawiera 1 000 jednostek/mL. Jaką objętość V nabierasz? Zaokrąglij do jednego miejsca po przecinku.
70 szt./kg104 kg1 000 szt./mL
V = mL
6.Dawkowanie w pediatrii i intensywnej terapiiTrudny
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Wlew dopamine zawierający 400 mg w 250 mL płynie z prędkością 25 mL/h. Pacjent waży 110 kg. Jaką dawkę D w mcg/kg/min otrzymuje pacjent? Zaokrąglij do jednego miejsca po przecinku.
400 mg/250 mL25 mL/h110 kg
D = mcg/kg/min
7.FarmakologiaŚredni
Dlaczego nie należy nagle odstawiać długotrwale stosowanych doustnych glikokortykosteroidów?
APo odstawieniu lek tworzy toksyczne metabolity
BOdstawienie powoduje nagły wzrost glikemii
CUkład odpornościowy natychmiast zaatakowałby wątrobę i nadnercza
DNadnercza są zahamowane i mogą nie wytwarzać wystarczającej ilości kortyzolu
8.FarmakologiaTrudny
A patient taking sertraline starts St John's wort for low mood. What is the main concern?
ABleeding from vitamin K deficiency
BA hypertensive crisis from tyramine
CSevere low blood pressure from blocked alpha receptors
DSerotonin syndrome from combined serotonergic effects
3Roztwory
1.Farmakokinetyka kliniczna
Odpowiedź: Vd = 27,5 L
Klirens i objętość: w stanie stacjonarnym szybkość dawkowania równa się szybkości eliminacji, więc szybkość podtrzymująca = CL × Css. Dawka nasycająca to LD = Vd × C/(S × F), gdzie S to współczynnik soli (ułamek substancji czynnej w soli), a F to biodostępność (1 dla podania dożylnego). Z dwóch stężeń k = ln(C₁/C₂)/Δt; dla bolusa dożylnego Vd = dawka/C₀ i CL = k × Vd. Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.
Objętość dystrybucji
Vd = 220/8 = 27,5 L
Odpowiedź
Vd = 27,5 L
2.Farmakokinetyka kliniczna
Odpowiedź: D = 113 mcg
Projektowanie schematu: przy szybkich dawkach dożylnych stężenie spada od szczytu do wartości dolnej w trakcie odstępu, więc τ = ln(Cpeak/Ctrough)/k, a dawka przywracająca szczyt to Vd × (Cpeak − Ctrough). Średnie stężenie w stanie stacjonarnym to Css,avg = S·F·dawka/(CL·τ). Wlew narasta jako C = (R/CL)(1 − e−kt). Dla leku wydalanego przez nerki dawkę skaluje się według klirensu kreatyniny. Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.
Klirens kreatyniny (Cockcroft–Gault)
CrCl = (140 − 75)·68/(72·2)·0,85 = 26,09 mL/min
Współczynnik dawki (Dettli)
Q = 1 − 0,7·(1 − 26,09/120) = 0,4522
Skorygowana dawka
D = 0,4522·250 = 113 mcg
Odpowiedź
D = 113 mcg
W praktyce dawkę zaokrągla się do wygodnej ilości i porównuje z charakterystyką produktu.
3.Obliczenia farmaceutyczne
Odpowiedź: V = 0,88 mL
Od stężenia do objętości: najpierw zamień stężenie na mg na mL. Procent m/v to gramy na 100 mL, więc x% = 10x mg/mL. Stężenie stosunkowe 1:n to 1 g w n mL. Po rekonstytucji stężenie to dawka proszku podzielona przez objętość końcową (rozcieńczalnik + objętość proszku). Wtedy objętość = dawka/stężenie.
Stężenie w mg/mL
1000 mg/1000 mL = 1 mg/mL
Objętość
V = 0,88/1 = 0,88 mL
Odpowiedź
V = 0,88 mL
4.Obliczenia farmaceutyczne
Odpowiedź: m = 90 g
Metoda krzyżowa (aligacja): aby zmieszać wyższe stężenie H i niższe stężenie L do stężenia docelowego T, weź (T − L) części H i (H − T) części L. Części się krzyżują: każdy składnik dostaje odległość stężenia docelowego od drugiego składnika. Woda lub czysta baza liczy się jako 0%. Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.
Części w metodzie krzyżowej
5%: 2 − 1 = 1 części
1%: 5 − 2 = 3 części
Przeskaluj do posiadanej ilości
m = 30·3/1 = 90 g
Odpowiedź
m = 90 g
Sprawdzenie: 30 g + 90 g = 120 g maści 2%.
5.Dawkowanie w pediatrii i intensywnej terapii
Odpowiedź: V = 7,3 mL
Wlewy heparyny i insuliny: stężenie = jednostki w worku/objętość worka (jednostki/mL). Prędkość pompy (mL/h) = jednostki na godzinę/stężenie, a jednostki na godzinę = mL/h × stężenie. Przy zleceniu zależnym od masy ciała najpierw jednostki/h = jednostki/kg/h × masa ciała. Objętość bolusa = potrzebne jednostki/moc fiolki. Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.
Potrzebna liczba sztuk
70·104 = 7 280 szt.
Objętość
V = 7280/1000 = 7,28 ≈ 7,3 mL
Odpowiedź
V = 7,3 mL
6.Dawkowanie w pediatrii i intensywnej terapii
Odpowiedź: D = 6,1 mcg/kg/min
Wlewy miareczkowane: najpierw wyznacz stężenie w mcg/mL (mg × 1000/mL). Przy zleceniu zależnym od masy ciała mcg/min = mcg/kg/min × masa ciała. Następnie mL/h = mcg/min × 60/stężenie. Licząc wstecz, mcg/kg/min = mL/h × stężenie/(60 × masa ciała). Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.
Stężenie
400 000/250 = 1600 mcg/mL
Mikrogramy na minutę
25·1600 = 40000 mcg/h
40000/60 = 666,7 mcg/min
Na kilogram
D = 666,7/110 = 6,061 ≈ 6,1 mcg/kg/min
Odpowiedź
D = 6,1 mcg/kg/min
7.Farmakologia
Odpowiedź: D · Nadnercza są zahamowane i mogą nie wytwarzać wystarczającej ilości kortyzolu
Dlaczego to jest odpowiedź
Steroidoterapia hamuje oś podwzgórze–przysadka–nadnercza. Nagłe odstawienie może wywołać przełom nadnerczowy, dlatego dawki zmniejsza się stopniowo.
Odpowiedź
D · Nadnercza są zahamowane i mogą nie wytwarzać wystarczającej ilości kortyzolu
8.Farmakologia
Odpowiedź: D · Serotonin syndrome from combined serotonergic effects
Dlaczego to jest odpowiedź
St John's wort has serotonergic effects, so it can cause serotonin syndrome with SSRIs. It also induces liver enzymes and can reduce levels of drugs such as the combined pill, warfarin and ciclosporin.
Odpowiedź
D · Serotonin syndrome from combined serotonergic effects