Policz różne zmienne: tablica prawdy ma 2ⁿ wierszy, a zaczyna się od samych jedynek.
Każdej podformule daj osobną kolumnę i wypełniaj kolumny od wewnątrz na zewnątrz.
Stosuj regułę każdego spójnika: → jest 0 tylko dla 1 → 0, ↔ jest 1, gdy obie strony się zgadzają.
Przy równoważnościach porównaj końcowe kolumny wiersz po wierszu; przy wnioskowaniu patrz tylko na wiersze, w których każda przesłanka jest równa 1.
Aby zaprzeczyć zdaniu z kwantyfikatorem, przesuń ¬ do środka, zamień ∀ i ∃ oraz zaprzecz formule wewnętrznej.
Logika cyfrowa: bramki, mapy Karnaugha i przerzutniki
Podstawowe bramki
A·B, A + B, A′, (A·B)′, (A + B)′, A ⊕ B
Reguły algebry Boole’a
X + X′ = 1, X·X′ = 0, X + XY = X, XY + XY′ = X
Prawa de Morgana
(X·Y)′ = X′ + Y′, (X + Y)′ = X′·Y′
Kolejność na mapie Karnaugha
00, 01, 11, 10 (Gray code)
Grupa 2ᵏ komórek
traci k zmiennych
Multiplekser 4-do-1
F = A′B′I0 + A′BI1 + AB′I2 + ABI3
Przerzutniki
D: Q⁺ = D, T: Q⁺ = T ⊕ Q, JK: Q⁺ = JQ′ + K′Q
Liczniki
n-bitowy: 2ⁿ stanów; mod-N: najmniejsze n z 2ⁿ ≥ N; fout = fclk/N
Licznik asynchroniczny (ripple)
fmax = 1/(n·tpd)
Liczniki pierścieniowy i Johnsona
n i 2n stanów
Metoda
Dla układu przechodź od wejść do wyjścia bramka po bramce i zapisuj wartość na każdym przewodzie albo zapisz jego wyrażenie i wypełnij tablicę prawdy.
Przy upraszczaniu wpisz jedynki (a stany nieokreślone jako X) na mapę Karnaugha z wierszami i kolumnami w kodzie Graya: 00, 01, 11, 10.
Pokryj jedynki jak najmniejszą liczbą jak największych grup po 1, 2, 4, 8 lub 16 komórek, zawijając przez brzegi; każda grupa to jeden iloczyn ze zmiennych, które pozostają stałe. Dla postaci POS grupuj zera.
Przy przerzutnikach i licznikach odczytuj wejścia przy każdym aktywnym zboczu zegara, zapisuj stan po każdym zboczu i pamiętaj, że n-bitowy licznik zawija się po 2ⁿ stanach.
Teoria liczb i arytmetyka modularna
Dzielenie z resztą
a = q·n + r, 0 ≤ r < n
Euklides
gcd(a, b) = gcd(b, a mod b)
Najmniejsza wspólna wielokrotność
lcm(a, b) = a·b/gcd(a, b)
Odwrotność
a·a⁻¹ ≡ 1 (mod n), gcd(a, n) = 1
Kongruencja liniowa
a·x ≡ b → x ≡ a⁻¹·b (mod n)
Funkcja φ Eulera
φ(n) = n·∏(1 − 1/p), φ(pᵏ) = pᵏ − pᵏ⁻¹
Fermat
aᵖ⁻¹ ≡ 1 (mod p)
RSA
n = pq, φ = (p − 1)(q − 1), d = e⁻¹ mod φ, c = mᵉ mod n, m = cᵈ mod n
Metoda
Najpierw zredukuj każdą liczbę modulo n; reszty leżą między 0 a n − 1.
Aby znaleźć NWD, dziel wielokrotnie algorytmem Euklidesa; ostatnia niezerowa reszta jest NWD.
Aby znaleźć element odwrotny, uruchom rozszerzony algorytm i zachowaj współczynnik przy a; dodaj n, jeśli jest ujemny.
Rozwiąż a·x ≡ b, mnożąc przez a⁻¹; dwie kongruencje połącz, zapisując x = r₁ + m₁k.
Przy potęgach zapisz wykładnik binarnie i wielokrotnie podnoś do kwadratu; w RSA d = e⁻¹ mod φ(n), gdzie φ(n) = (p − 1)(q − 1).
Teoria grafów
Lemat o uściskach dłoni
Σ deg(v) = 2|E|
Grafy pełne
|E(Kn)| = n(n − 1)/2, |E(Km,n)| = m·n
Graf regularny
|E| = n·k/2
Drzewo i las
|E| = n − 1, |E| = n − c
Liście drzewa
L = 2 + Σ (deg(v) − 2) over deg(v) ≥ 3
Euler
cykl: wszystkie stopnie parzyste; ścieżka: dokładnie 2 stopnie nieparzyste
Cykle Hamiltona w Kn
(n − 1)!/2
Aktualizacja w algorytmie Dijkstry
d(v) = min(d(v), d(u) + w(u, v))
Marsze o długości L
(Mᴸ)ij
Metoda
Zapisz stopień każdego wierzchołka; suma stopni jest równa dwukrotności liczby krawędzi.
W zadaniach o grafach eulerowskich sprawdź, czy graf jest spójny, i policz wierzchołki o nieparzystym stopniu.
Dla drzew użyj n − 1 krawędzi i lematu o uściskach dłoni.
W algorytmie Dijkstry prowadź tabelę tymczasowych odległości i w każdej rundzie zatwierdzaj niezatwierdzony wierzchołek o najmniejszej odległości.
Dla minimalnego drzewa rozpinającego posortuj krawędzie według wagi i pomijaj każdą krawędź zamykającą cykl (Kruskal) albo rozbudowuj jedno drzewo od wierzchołka startowego (Prim).
Podsieci IPv4
Hosty na podsieć
2(32 − prefix) − 2 (/31: 2, /32: 1)
Rozmiar bloku
256 − (mask octet)
Adres sieci
IP AND maska
Adres rozgłoszeniowy
IP OR (NOT maska): wszystkie bity hosta równe 1
Podsieci z n pożyczonych bitów
2n
2Zadania do ćwiczenia
1.Systemy liczboweŚredni
Zapisz −42 jako 8-bitowy wzór w kodzie U2. Odczytaj ten wzór jako liczbę dwójkową bez znaku: jaka jest jego wartość U dziesiętnie?
N = −428 bit
U =
2.Systemy liczboweTrudny
Nieskompresowany obraz ma 640 × 480 pikseli i 8 bitów na piksel. Ile pamięci M zajmuje, w KiB (1 KiB = 1024 bajty)?
640 × 480 px8 bit/px1 KiB = 1024 B
M = KiB
3.Rachunek zdań i dowodyŚredni
Chcesz udowodnić (a ∧ c) → ¬b przez kontrapozycję. Którą implikację udowadniasz zamiast niej? Kliknij ją.
(a ∧ c) → ¬b
1¬b → (a ∧ c)
2¬(a ∧ c) → ¬¬b
3¬¬b → ¬(a ∧ c)
4(a ∧ c) ∧ ¬¬b
4.Rachunek zdań i dowodyTrudny
Które zdanie jest równoważne ¬∀x (P(x) → Q(x)), gdy negację przesunięto całkiem do środka? Kliknij je.
¬∀x (P(x) → Q(x))
1∃x (P(x) ∧ ¬Q(x))
2∀x (P(x) ∧ ¬Q(x))
3∀x (P(x) → ¬Q(x))
4∃x (¬P(x) ∧ Q(x))
5.Logika cyfrowa: bramki, mapy Karnaugha i przerzutnikiŚredni
Na tej mapie Karnaugha dokładnie jedna jedynka nie ma sąsiedniej jedynki, więc w minimalnej postaci SOP pozostaje grupą jednej komórki (pełnym mintermem o czterech literałach). Sąsiedztwo przez brzegi mapy się liczy. Kliknij tę komórkę.
F = Σm(3, 7, 8, 11)
1AB = 00, CD = 00
2AB = 00, CD = 01
3AB = 00, CD = 11
4AB = 00, CD = 10
5AB = 01, CD = 00
6AB = 01, CD = 01
7AB = 01, CD = 11
8AB = 01, CD = 10
9AB = 11, CD = 00
10AB = 11, CD = 01
11AB = 11, CD = 11
12AB = 11, CD = 10
13AB = 10, CD = 00
14AB = 10, CD = 01
15AB = 10, CD = 11
16AB = 10, CD = 10
6.Logika cyfrowa: bramki, mapy Karnaugha i przerzutnikiTrudny
Przerzutnik T wyzwalany zboczem narastającym startuje z Q = 0 i dostaje pokazane wejścia. Kliknij pierwsze zbocze zegara, przy którym Q przechodzi z 1 z powrotem na 0.
Q₀ = 0T
1zbocze zegara 1
2zbocze zegara 2
3zbocze zegara 3
4zbocze zegara 4
5zbocze zegara 5
6zbocze zegara 6
7.Teoria liczb i arytmetyka modularnaŚredni
Znajdź element odwrotny do 22 modulo 47: liczbę x, dla której 0 < x < 47 oraz 22·x ≡ 1 (mod 47).
a = 22n = 47
22−1 mod 47 =
8.Teoria liczb i arytmetyka modularnaTrudny
Klucz RSA używa p = 11, q = 29 i e = 23. Odszyfruj szyfrogram c = 73: znajdź wiadomość m.
p = 11q = 29e = 23c = 73
m =
9.Algorytmy i złożonośćŚredni
Jaka jest złożoność czasowa mnożenia dwóch macierzy n × n standardową potrójną pętlą?
AO(n² log n)
BO(n³)
CO(n²)
DO(n)
10.Algorytmy i złożonośćTrudny
Która definicja klasy P jest poprawna?
AProblemy decyzyjne rozwiązywalne przez algorytm deterministyczny w czasie wielomianowym
BProblemy, których rozwiązania można sprawdzić, ale nigdy nie znaleźć w czasie wielomianowym
CProblemy, które można rozwiązać równolegle
DProblemy wymagające czasu wykładniczego na każdym komputerze
11.Struktury danychŚredni
Której struktury danych używa się, by sprawdzić, czy nawiasy w „{[()]}” są zrównoważone?
ABinarnego drzewa poszukiwań
BTablicy mieszającej
CKolejki
DStosu
12.Struktury danychTrudny
Jaki jest oczekiwany czas wyszukiwania przy prostym równomiernym haszowaniu w tablicy mieszającej z metodą łańcuchową, n kluczami i m kubełkami?
AO(1 + α), gdzie α = n / m
BO(n)
CO(log n)
DO(m)
13.Teoria grafówŚredni
Czy graf spójny ma cykl Eulera, ścieżkę Eulera, która nie jest cyklem, czy żadne z nich? Kliknij odpowiedź.
|V| = 6|E| = 7
1Cykl Eulera
2Ścieżka Eulera, bez cyklu
3ani jedno, ani drugie
14.Teoria grafówTrudny
Ile jest marszów zamkniętych o długości 3, które zaczynają się i kończą w B? Marsz może powtarzać wierzchołki i krawędzie. Nazwij tę liczbę N.
M = macierz sąsiedztwaL = 3
N =
15.Bazy danych i SQLŚredni
Czym jest brudny odczyt (dirty read)?
AOdczytem danych zapisanych przez inną transakcję, która nie została jeszcze zatwierdzona
BOdczytem danych z uszkodzonego dysku
COdczytem danych bez klauzuli WHERE
DDwukrotnym odczytem tego samego wiersza z tą samą wartością
16.Bazy danych i SQLTrudny
R(A, B, C, D) ma zależności funkcyjne A → B i C → D. Jaki jest klucz kandydujący?
A{C}
B{A}
C{B, D}
D{A, C}
17.Sieci komputeroweŚredni
Który typ rekordu DNS odwzorowuje nazwę hosta na adres IPv6?
AAAAA
BA
CMX
DCNAME
18.Sieci komputeroweTrudny
Aplikacja zdalnego terminala działa ociężale, bo małe pakiety z naciśnięciami klawiszy są wstrzymywane. Który mechanizm TCP często za to odpowiada?
ASzybka retransmisja
BAlgorytm Nagle'a
CPowolny start (slow start)
DTrójetapowe uzgadnianie
19.Podsieci IPv4Średni
Sieć 192.168.10.0/24 trzeba podzielić na co najmniej 5 równych podsieci. Jeśli pożyczysz jak najmniej bitów, ile użytecznych hostów H będzie miała każda podsieć?
192.168.10.0/245 subnets
H =
20.Podsieci IPv4Trudny
Host ma adres 10.20.130.236/29. Jaki jest czwarty oktet x ostatniego użytecznego adresu hosta w jego podsieci?
10.20.130.236/29
x =
3Roztwory
1.Systemy liczbowe
Odpowiedź: U = 214
Pozycyjne systemy liczbowe: każda cyfra jest warta swoją wartość razy potęgę podstawy. W systemie dwójkowym pozycje są warte 1, 2, 4, 8, 16, …, w szesnastkowym 1, 16, 256, …, a A–F oznaczają 10–15. W 8-bitowym kodzie uzupełnień do dwóch skrajny lewy bit jest wart −128 zamiast +128; tak zapisuje się liczby ujemne.
Odwróć i dodaj jeden
42 = 0010 1010
odwrócone: 1101 0101
+1 → 1101 0110
Odczytaj bez znaku
1101 0110₂ = 256 − 42 = 214
Odpowiedź
U = 214
2.Systemy liczbowe
Odpowiedź: M = 300 KiB
Pozycyjne systemy liczbowe: każda cyfra jest warta swoją wartość razy potęgę podstawy. W systemie dwójkowym pozycje są warte 1, 2, 4, 8, 16, …, w szesnastkowym 1, 16, 256, …, a A–F oznaczają 10–15. W 8-bitowym kodzie uzupełnień do dwóch skrajny lewy bit jest wart −128 zamiast +128; tak zapisuje się liczby ujemne.
Bity i bajty
640·480·8 = 2457600 bit = 307200 B
Zamień na KiB
307200/1024 = 300 KiB
Odpowiedź
M = 300 KiB
3.Rachunek zdań i dowody
Odpowiedź: ¬¬b → ¬(a ∧ c)
Równoważność logiczna: dwie formuły są równoważne (≡), gdy mają tę samą wartość w każdym wierszu tablicy prawdy. Tautologia jest równa 1 w każdym wierszu, kontradykcja 0 w każdym wierszu, a formuła kontyngentna nie jest ani jednym, ani drugim. Przydatne prawa: prawa de Morgana, ¬(a ∧ b) ≡ ¬a ∨ ¬b oraz ¬(a ∨ b) ≡ ¬a ∧ ¬b; a → b ≡ ¬a ∨ b ≡ ¬b → ¬a (kontrapozycja); ¬(a → b) ≡ a ∧ ¬b; oraz prawa rozdzielności, a ∨ (b ∧ c) ≡ (a ∨ b) ∧ (a ∨ c).
Części implikacji
a = a ∧ c, b = ¬b
Kontrapozycja
¬b → ¬a = ¬¬b → ¬(a ∧ c)
Odpowiedź
¬¬b → ¬(a ∧ c)
Kontrapozycja jest równoważna zdaniu wyjściowemu, więc jej udowodnienie dowodzi zdania.
4.Rachunek zdań i dowody
Odpowiedź: ∃x (P(x) ∧ ¬Q(x))
Kwantyfikatory i wnioskowania: ¬∀x P(x) ≡ ∃x ¬P(x) oraz ¬∃x P(x) ≡ ∀x ¬P(x). Przesuń negację do środka, zamień każdy kwantyfikator, który mija, i zaneguj formułę wewnętrzną prawami rachunku zdań, takimi jak ¬(a → b) ≡ a ∧ ¬b. Wnioskowanie jest poprawne, gdy wniosek jest równy 1 w każdym wierszu, w którym wszystkie przesłanki są równe 1. Pojedynczy wiersz z prawdziwymi przesłankami i fałszywym wnioskiem jest kontrprzykładem i pokazuje, że wnioskowanie jest niepoprawne.
Przesuń negację do środka
¬∀x (P(x) → Q(x)) ≡ ∃x (P(x) ∧ ¬Q(x))
Odpowiedź
∃x (P(x) ∧ ¬Q(x))
Pozostałe opcje albo zostawiają kwantyfikator bez zmian, albo zmieniają kolejność kwantyfikatorów, albo błędnie negują formułę wewnętrzną.
5.Logika cyfrowa: bramki, mapy Karnaugha i przerzutniki
Odpowiedź: AB = 10, CD = 00
Mapy Karnaugha: komórki są ułożone w kodzie Graya (00, 01, 11, 10), więc sąsiednie komórki, także te przez brzegi, różnią się dokładnie jedną zmienną. Grupuj jedynki w prostokąty po 1, 2, 4, 8 lub 16 komórek, jak największe i jak najmniej, aż każda jedynka będzie pokryta. Każda grupa to jeden iloczyn: zmienne, które wewnątrz niej pozostają stałe. Grupa 2ᵏ komórek traci k zmiennych. Stany nieokreślone (X) można wykorzystać, by powiększyć grupy, ale nigdy nie trzeba ich pokrywać. Grupowanie zer daje minimalną postać POS.
Sąsiedzi każdej jedynki
Jedynka z sąsiednią jedynką może dołączyć do grupy dwóch lub więcej.
m8: m9, m10, m12, m0 → 0
Izolowana jedynka
m8 = AB′C′D′ → AB = 10, CD = 00
Odpowiedź
AB = 10, CD = 00
6.Logika cyfrowa: bramki, mapy Karnaugha i przerzutniki
Odpowiedź: zbocze zegara 4
Przerzutniki i liczniki: przerzutnik zmienia stan tylko przy aktywnym zboczu zegara. D kopiuje swoje wejście (Q⁺ = D); T zmienia stan na przeciwny, gdy T = 1; JK utrzymuje stan dla 00, zeruje dla 01, ustawia dla 10 i zmienia stan na przeciwny dla 11. N-bitowy licznik binarny ma 2ⁿ stanów i liczy modulo 2ⁿ; licznik mod-N liczy 0, 1, …, N − 1 i wraca do 0, a potrzebuje tylu przerzutników, ile wynosi najmniejsze n z 2ⁿ ≥ N. Każdy stopień licznika asynchronicznego dzieli częstotliwość przez dwa, więc ostatnie wyjście licznika mod-N pracuje z częstotliwością fclk/N. Licznik Johnsona z n przerzutników ma 2n stanów, licznik pierścieniowy n.
Q po każdym zboczu
Przerzutnik T zmienia stan na przeciwny przy każdym zboczu narastającym, gdy T = 1, i utrzymuje, gdy T = 0.
1: T = 0 → Q = 0
2: T = 1 → Q = 1
3: T = 0 → Q = 1
4: T = 1 → Q = 0
5: T = 0 → Q = 0
6: T = 0 → Q = 0
Pierwsza zmiana z 1 na 0
zbocze zegara 4
Odpowiedź
zbocze zegara 4
7.Teoria liczb i arytmetyka modularna
Odpowiedź: 22−1 mod 47 = 15
Elementy odwrotne i kongruencje: a ma element odwrotny modulo n dokładnie wtedy, gdy NWD(a, n) = 1. Rozszerzony algorytm Euklidesa zapisuje 1 = s·n + t·a, a wtedy a⁻¹ ≡ t (mod n). Kongruencja a·x ≡ b (mod n) przy NWD(a, n) = 1 ma rozwiązanie x ≡ a⁻¹·b. Dwie kongruencje x ≡ r₁ (mod m₁) i x ≡ r₂ (mod m₂) o względnie pierwszych modułach mają jedno rozwiązanie modulo m₁·m₂ (chińskie twierdzenie o resztach). Funkcja φ(n) Eulera zlicza liczby od 1 do n względnie pierwsze z n: φ(n) = n·∏(1 − 1/p).
Rozszerzony algorytm Euklidesa
Każdą resztę r zapisujemy jako r ≡ t·22 (mod 47).
r = 47, t = 0
r = 22, q = 2, t = 1
r = 3, q = 7, t = −2
r = 1, q = 3, t = 15
Odwrotność
1 ≡ 15·22 (mod 47)
x = 15
sprawdzenie: 22·15 = 330 = 7·47 + 1
Odpowiedź
22−1 mod 47 = 15
8.Teoria liczb i arytmetyka modularna
Odpowiedź: m = 50
Potęgi modularne i RSA: oblicz aᵏ mod n przez wielokrotne podnoszenie do kwadratu: zapisz k binarnie, podnoś do kwadratu, redukuj po każdym kroku i mnóż potęgi, których bit jest równy 1. Fermat: aᵖ⁻¹ ≡ 1 (mod p) dla liczby pierwszej p niedzielącej a, więc wykładnik można redukować modulo p − 1. RSA: wybierz liczby pierwsze p i q, n = p·q i φ(n) = (p − 1)(q − 1); wykładnik publiczny e jest względnie pierwszy z φ(n), a wykładnik prywatny to d = e⁻¹ mod φ(n). Szyfruj wzorem c = mᵉ mod n, a odszyfrowuj wzorem m = cᵈ mod n.
Wykładnik prywatny
n = 319, φ(n) = 280
d = 23−1 mod 280 = 207
Odszyfruj przez wielokrotne podnoszenie do kwadratu
207 = 128 + 64 + 8 + 4 + 2 + 1
731 ≡ 73 (mod 319)
732 ≡ 225 (mod 319)
734 ≡ 223 (mod 319)
738 ≡ 284 (mod 319)
7316 ≡ 268 (mod 319)
7332 ≡ 49 (mod 319)
7364 ≡ 168 (mod 319)
73128 ≡ 152 (mod 319)
73207 ≡ 73·225·223·284·168·152 ≡ 50 (mod 319)
Wiadomość
m = 50
sprawdzenie: 5023 mod 319 = 73
Odpowiedź
m = 50
9.Algorytmy i złożoność
Odpowiedź: B · O(n³)
Dlaczego to jest odpowiedź
Jest n² elementów, a każdy wymaga n mnożeń, co daje n³ operacji.
Odpowiedź
B · O(n³)
10.Algorytmy i złożoność
Odpowiedź: A · Problemy decyzyjne rozwiązywalne przez algorytm deterministyczny w czasie wielomianowym
Dlaczego to jest odpowiedź
P zawiera problemy decyzyjne z deterministycznym algorytmem wielomianowym, np. sprawdzanie, czy graf jest spójny.
Odpowiedź
A · Problemy decyzyjne rozwiązywalne przez algorytm deterministyczny w czasie wielomianowym
11.Struktury danych
Odpowiedź: D · Stosu
Dlaczego to jest odpowiedź
Każdy nawias otwierający odkłada się na stos (push), a przy nawiasie zamykającym zdejmuje (pop); musi pasować do zdjętego nawiasu, a na końcu stos musi być pusty.
Odpowiedź
D · Stosu
12.Struktury danych
Odpowiedź: A · O(1 + α), gdzie α = n / m
Dlaczego to jest odpowiedź
Obliczenie funkcji mieszającej kosztuje O(1), a oczekiwana długość łańcucha to α, więc utrzymywanie ograniczonego α przez zmianę rozmiaru daje oczekiwany czas O(1).
Odpowiedź
A · O(1 + α), gdzie α = n / m
13.Teoria grafów
Odpowiedź: Cykl Eulera
Euler, Hamilton i drzewa: graf spójny ma cykl Eulera (każda krawędź raz, powrót do startu), gdy każdy wierzchołek ma stopień parzysty, oraz ścieżkę Eulera, która nie jest cyklem, gdy dokładnie dwa wierzchołki mają stopień nieparzysty; ścieżka biegnie wtedy od jednego wierzchołka nieparzystego do drugiego. Cykl Hamiltona odwiedza każdy wierzchołek raz; Kn ma ich (n − 1)!/2. Drzewo o n wierzchołkach ma n − 1 krawędzi, a graf spójny o m krawędziach zachowuje drzewo rozpinające po usunięciu m − n + 1 krawędzi.
Stopnie: stopień wierzchołka to liczba krawędzi, które się w nim stykają. Każda krawędź ma dwa końce, więc stopnie sumują się do dwukrotności liczby krawędzi: Σ deg(v) = 2|E| (lemat o uściskach dłoni). Liczba wierzchołków o nieparzystym stopniu jest zatem parzysta. Kn ma n(n − 1)/2 krawędzi, graf k-regularny o n wierzchołkach ma nk/2, a drzewo o n wierzchołkach ma n − 1 krawędzi.
Macierz sąsiedztwa
A: 0 1 1 0 0 0
B: 1 0 1 0 1 0
C: 1 1 0 0 1 0
D: 0 0 0 0 1 1
E: 0 1 1 1 0 0
F: 0 0 0 1 0 0
Jeszcze jeden krok
(M³)BB = 1·1 + 3·0 + 2·1 + 1·0 + 1·1 + 0·0 = 4
Odpowiedź
N = 4
15.Bazy danych i SQL
Odpowiedź: A · Odczytem danych zapisanych przez inną transakcję, która nie została jeszcze zatwierdzona
Dlaczego to jest odpowiedź
Brudny odczyt widzi niezatwierdzone zmiany, które mogą zostać cofnięte; jest możliwy tylko na poziomie read uncommitted.
Odpowiedź
A · Odczytem danych zapisanych przez inną transakcję, która nie została jeszcze zatwierdzona
16.Bazy danych i SQL
Odpowiedź: D · {A, C}
Dlaczego to jest odpowiedź
A i C nie są wyznaczane przez nic, więc każdy klucz musi zawierać oba, a {A, C}+ = {A, B, C, D}.
Odpowiedź
D · {A, C}
17.Sieci komputerowe
Odpowiedź: A · AAAA
Dlaczego to jest odpowiedź
Rekord A zawiera adres IPv4, a AAAA adres IPv6. MX wskazuje serwery pocztowe, a CNAME podaje alias.
Odpowiedź
A · AAAA
18.Sieci komputerowe
Odpowiedź: B · Algorytm Nagle'a
Dlaczego to jest odpowiedź
Algorytm Nagle'a czeka, by połączyć małe segmenty, gdy wcześniejsze dane nie są jeszcze potwierdzone. Oszczędza to przepustowość, ale dodaje opóźnienie w ruchu interaktywnym.
Odpowiedź
B · Algorytm Nagle'a
19.Podsieci IPv4
Odpowiedź: H = 30
Podsieci IPv4: adres ma 32 bity. Prefiks /p mówi, ile początkowych bitów wskazuje sieć; pozostałe 32 − p bitów numeruje hosty. Podsieć ma 2³²⁻ᵖ adresów, ale pierwszego (adres sieci) i ostatniego (adres rozgłoszeniowy) nie można przydzielić hostom, więc mieści się 2³²⁻ᵖ − 2 hostów. Wyjątki: /31 (łącze punkt-punkt, RFC 3021) wykorzystuje oba swoje 2 adresy dla hostów, a /32 to jeden adres (pojedynczy host lub loopback).
Bity do pożyczenia
23 = 8 ≥ 5 → b = 3, /27
Hosty na podsieć
25 − 2 = 30
Odpowiedź
H = 30
20.Podsieci IPv4
Odpowiedź: x = 238
Podsieci IPv4: adres ma 32 bity. Prefiks /p mówi, ile początkowych bitów wskazuje sieć; pozostałe 32 − p bitów numeruje hosty. Podsieć ma 2³²⁻ᵖ adresów, ale pierwszego (adres sieci) i ostatniego (adres rozgłoszeniowy) nie można przydzielić hostom, więc mieści się 2³²⁻ᵖ − 2 hostów. Wyjątki: /31 (łącze punkt-punkt, RFC 3021) wykorzystuje oba swoje 2 adresy dla hostów, a /32 to jeden adres (pojedynczy host lub loopback).