Podstawy informatyki: zestaw na powtórkę

Wzory, najważniejsze kroki metod dla każdego tematu i 20 zadań do ćwiczenia, z pełnymi rozwiązaniami na końcu.

Nowe zadaniaWróć do przedmiotu

W oknie drukowania wybierz „Zapisz jako PDF”, aby zachować kopię na swoim urządzeniu.

1Wzory i metody

Systemy liczbowe

Wagi pozycji
dwójkowy 2k, ósemkowy 8k, szesnastkowy 16k
Na dziesiętny
Σ dk·bk
Z dziesiętnego
dziel przez podstawę, czytaj reszty od dołu do góry
Szesnastkowy ↔ dwójkowy
jedna cyfra szesnastkowa = 4 bity
Kod uzupełnień do dwóch (U2)
odwróć bity i dodaj 1

Rachunek zdań i dowody

Wiersze tablicy prawdy
2ⁿ
Implikacja
p → q ≡ ¬p ∨ q ≡ ¬q → ¬p
Zaprzeczenie implikacji
¬(p → q) ≡ p ∧ ¬q
Równoważność
p ↔ q ≡ (p → q) ∧ (q → p)
Prawa de Morgana
¬(p ∧ q) ≡ ¬p ∨ ¬q, ¬(p ∨ q) ≡ ¬p ∧ ¬q
Prawa rozdzielności
p ∨ (q ∧ r) ≡ (p ∨ q) ∧ (p ∨ r), p ∧ (q ∨ r) ≡ (p ∧ q) ∨ (p ∧ r)
Zaprzeczanie kwantyfikatorów
¬∀x P(x) ≡ ∃x ¬P(x), ¬∃x P(x) ≡ ∀x ¬P(x)
Modus ponens, modus tollens
p → q, p ⊢ q; p → q, ¬q ⊢ ¬p

Metoda

  1. Policz różne zmienne: tablica prawdy ma 2ⁿ wierszy, a zaczyna się od samych jedynek.
  2. Każdej podformule daj osobną kolumnę i wypełniaj kolumny od wewnątrz na zewnątrz.
  3. Stosuj regułę każdego spójnika: → jest 0 tylko dla 1 → 0, ↔ jest 1, gdy obie strony się zgadzają.
  4. Przy równoważnościach porównaj końcowe kolumny wiersz po wierszu; przy wnioskowaniu patrz tylko na wiersze, w których każda przesłanka jest równa 1.
  5. Aby zaprzeczyć zdaniu z kwantyfikatorem, przesuń ¬ do środka, zamień ∀ i ∃ oraz zaprzecz formule wewnętrznej.

Logika cyfrowa: bramki, mapy Karnaugha i przerzutniki

Podstawowe bramki
A·B, A + B, A′, (A·B)′, (A + B)′, A ⊕ B
Reguły algebry Boole’a
X + X′ = 1, X·X′ = 0, X + XY = X, XY + XY′ = X
Prawa de Morgana
(X·Y)′ = X′ + Y′, (X + Y)′ = X′·Y′
Kolejność na mapie Karnaugha
00, 01, 11, 10 (Gray code)
Grupa 2ᵏ komórek
traci k zmiennych
Multiplekser 4-do-1
F = A′B′I0 + A′BI1 + AB′I2 + ABI3
Przerzutniki
D: Q⁺ = D, T: Q⁺ = T ⊕ Q, JK: Q⁺ = JQ′ + K′Q
Liczniki
n-bitowy: 2ⁿ stanów; mod-N: najmniejsze n z 2ⁿ ≥ N; fout = fclk/N
Licznik asynchroniczny (ripple)
fmax = 1/(n·tpd)
Liczniki pierścieniowy i Johnsona
n i 2n stanów

Metoda

  1. Dla układu przechodź od wejść do wyjścia bramka po bramce i zapisuj wartość na każdym przewodzie albo zapisz jego wyrażenie i wypełnij tablicę prawdy.
  2. Przy upraszczaniu wpisz jedynki (a stany nieokreślone jako X) na mapę Karnaugha z wierszami i kolumnami w kodzie Graya: 00, 01, 11, 10.
  3. Pokryj jedynki jak najmniejszą liczbą jak największych grup po 1, 2, 4, 8 lub 16 komórek, zawijając przez brzegi; każda grupa to jeden iloczyn ze zmiennych, które pozostają stałe. Dla postaci POS grupuj zera.
  4. Przy przerzutnikach i licznikach odczytuj wejścia przy każdym aktywnym zboczu zegara, zapisuj stan po każdym zboczu i pamiętaj, że n-bitowy licznik zawija się po 2ⁿ stanach.

Teoria liczb i arytmetyka modularna

Dzielenie z resztą
a = q·n + r, 0 ≤ r < n
Euklides
gcd(a, b) = gcd(b, a mod b)
Najmniejsza wspólna wielokrotność
lcm(a, b) = a·b/gcd(a, b)
Odwrotność
a·a⁻¹ ≡ 1 (mod n), gcd(a, n) = 1
Kongruencja liniowa
a·x ≡ b → x ≡ a⁻¹·b (mod n)
Funkcja φ Eulera
φ(n) = n·∏(1 − 1/p), φ(pᵏ) = pᵏ − pᵏ⁻¹
Fermat
aᵖ⁻¹ ≡ 1 (mod p)
RSA
n = pq, φ = (p − 1)(q − 1), d = e⁻¹ mod φ, c = mᵉ mod n, m = cᵈ mod n

Metoda

  1. Najpierw zredukuj każdą liczbę modulo n; reszty leżą między 0 a n − 1.
  2. Aby znaleźć NWD, dziel wielokrotnie algorytmem Euklidesa; ostatnia niezerowa reszta jest NWD.
  3. Aby znaleźć element odwrotny, uruchom rozszerzony algorytm i zachowaj współczynnik przy a; dodaj n, jeśli jest ujemny.
  4. Rozwiąż a·x ≡ b, mnożąc przez a⁻¹; dwie kongruencje połącz, zapisując x = r₁ + m₁k.
  5. Przy potęgach zapisz wykładnik binarnie i wielokrotnie podnoś do kwadratu; w RSA d = e⁻¹ mod φ(n), gdzie φ(n) = (p − 1)(q − 1).

Teoria grafów

Lemat o uściskach dłoni
Σ deg(v) = 2|E|
Grafy pełne
|E(Kn)| = n(n − 1)/2, |E(Km,n)| = m·n
Graf regularny
|E| = n·k/2
Drzewo i las
|E| = n − 1, |E| = n − c
Liście drzewa
L = 2 + Σ (deg(v) − 2) over deg(v) ≥ 3
Euler
cykl: wszystkie stopnie parzyste; ścieżka: dokładnie 2 stopnie nieparzyste
Cykle Hamiltona w Kn
(n − 1)!/2
Aktualizacja w algorytmie Dijkstry
d(v) = min(d(v), d(u) + w(u, v))
Marsze o długości L
(Mᴸ)ij

Metoda

  1. Zapisz stopień każdego wierzchołka; suma stopni jest równa dwukrotności liczby krawędzi.
  2. W zadaniach o grafach eulerowskich sprawdź, czy graf jest spójny, i policz wierzchołki o nieparzystym stopniu.
  3. Dla drzew użyj n − 1 krawędzi i lematu o uściskach dłoni.
  4. W algorytmie Dijkstry prowadź tabelę tymczasowych odległości i w każdej rundzie zatwierdzaj niezatwierdzony wierzchołek o najmniejszej odległości.
  5. Dla minimalnego drzewa rozpinającego posortuj krawędzie według wagi i pomijaj każdą krawędź zamykającą cykl (Kruskal) albo rozbudowuj jedno drzewo od wierzchołka startowego (Prim).

Podsieci IPv4

Hosty na podsieć
2(32 − prefix) − 2 (/31: 2, /32: 1)
Rozmiar bloku
256 − (mask octet)
Adres sieci
IP AND maska
Adres rozgłoszeniowy
IP OR (NOT maska): wszystkie bity hosta równe 1
Podsieci z n pożyczonych bitów
2n

2Zadania do ćwiczenia

1.Systemy liczboweŚredni
wagi w kodzie U21−12816403211618040211

8-bitowy wzór 1101 1001 zapisuje liczbę całkowitą ze znakiem w kodzie uzupełnień do dwóch. Jaka jest jej wartość N dziesiętnie?

1101 10018 bit
N =
2.Systemy liczboweTrudny
817 kodów, b = ? bitów?2ᵇ⁻¹…?4?2?1

System musi nadać każdemu z 817 elementów własny kod dwójkowy tej samej długości. Ile co najmniej bitów b potrzeba?

817
b = bit
3.Rachunek zdań i dowodyŚredni
¬r → ¬¬p¬¬p → ¬rr ∧ ¬¬p¬p → r

Chcesz udowodnić r → ¬p przez kontrapozycję. Którą implikację udowadniasz zamiast niej? Kliknij ją.

r → ¬p
  1. 1¬r → ¬¬p
  2. 2¬¬p → ¬r
  3. 3r ∧ ¬¬p
  4. 4¬p → r
4.Rachunek zdań i dowodyTrudny
∀x ¬A(x)∃x ¬A(x)∃x A(x)∀x A(x)

Które zdanie jest równoważne ¬∀x A(x), gdy negację przesunięto całkiem do środka? Kliknij je.

¬∀x A(x)
  1. 1∀x ¬A(x)
  2. 2∃x ¬A(x)
  3. 3∃x A(x)
  4. 4∀x A(x)
5.Logika cyfrowa: bramki, mapy Karnaugha i przerzutnikiŚredni
ABCD000111100001111010110312040507061121130151140819011110

Użyj mapy Karnaugha, aby znaleźć minimalną postać iloczynu sum (POS) funkcji F(A, B, C, D) = Σm(0, 1, 2, 9, 10, 12, 13, 14). Ile sum (czynników) N ona ma?

F(A, B, C, D) = Σm(0, 1, 2, 9, 10, 12, 13, 14)
N =
6.Logika cyfrowa: bramki, mapy Karnaugha i przerzutnikiTrudny
CLKJK1234567

Przerzutnik JK wyzwalany zboczem narastającym startuje z Q = 0 i dostaje pokazane wejścia. Kliknij pierwsze zbocze zegara, przy którym Q przechodzi z 1 z powrotem na 0.

Q₀ = 0JK
  1. 1zbocze zegara 1
  2. 2zbocze zegara 2
  3. 3zbocze zegara 3
  4. 4zbocze zegara 4
  5. 5zbocze zegara 5
  6. 6zbocze zegara 6
  7. 7zbocze zegara 7
7.Teoria liczb i arytmetyka modularnaŚredni

Znajdź element odwrotny do 14 modulo 97: liczbę x, dla której 0 < x < 97 oraz 14·x ≡ 1 (mod 97).

a = 14n = 97
14−1 mod 97 =
8.Teoria liczb i arytmetyka modularnaTrudny

Rozwiąż 39x ≡ 18 (mod 66). Podaj najmniejsze dodatnie rozwiązanie x.

39x ≡ 18 (mod 66)
x =
9.Algorytmy i złożonośćŚredni

W posortowanej tablicy szukasz dwóch elementów o sumie równej celowi, przesuwając po jednym wskaźniku z każdego końca do środka. Jaka jest złożoność czasowa?

  1. AO(n log n)
  2. BO(n)
  3. CO(n²)
  4. DO(log n)
10.Algorytmy i złożonośćTrudny

Co ustaliło twierdzenie Cooka–Levina?

  1. AP nie jest równe NP
  2. BProblem stopu jest nierozstrzygalny
  3. CKażdy problem NP można rozwiązać w czasie wykładniczym
  4. DProblem spełnialności formuł logicznych (SAT) jest NP-zupełny
11.Struktury danychŚredni

Której struktury danych używa się, by sprawdzić, czy nawiasy w „{[()]}” są zrównoważone?

  1. ABinarnego drzewa poszukiwań
  2. BTablicy mieszającej
  3. CStosu
  4. DKolejki
12.Struktury danychTrudny

Jaki jest oczekiwany czas wyszukiwania przy prostym równomiernym haszowaniu w tablicy mieszającej z metodą łańcuchową, n kluczami i m kubełkami?

  1. AO(log n)
  2. BO(m)
  3. CO(n)
  4. DO(1 + α), gdzie α = n / m
13.Teoria grafówŚredni

Graf spójny: liczba wierzchołków 13, liczba krawędzi 21. Ile krawędzi k trzeba usunąć, aby zostało drzewo rozpinające?

|V| = 13|E| = 21
k =
14.Teoria grafówTrudny
ABCDE

Ile jest marszów zamkniętych o długości 3, które zaczynają się i kończą w C? Marsz może powtarzać wierzchołki i krawędzie. Nazwij tę liczbę N.

M = macierz sąsiedztwaL = 3
N =
15.Bazy danych i SQLŚredni

Co oznacza litera „A” w skrócie ACID?

  1. ADostępność (Availability)
  2. BAgregacja (Aggregation)
  3. CAtomowość (Atomicity)
  4. DDokładność (Accuracy)
16.Bazy danych i SQLTrudny

Zapytanie FROM customers c LEFT JOIN orders o ON o.customer_id = c.id WHERE o.status = 'paid' nieoczekiwanie pomija klientów bez zamówień. Dlaczego?

  1. AZłączenie powinno używać USING zamiast ON
  2. BLEFT JOIN nigdy nie zachowuje niedopasowanych wierszy
  3. Cstatus jest słowem zastrzeżonym
  4. DWarunek WHERE na o odrzuca wiersze wypełnione NULL, zamieniając złączenie w wewnętrzne
17.Sieci komputeroweŚredni

Jaki bit parzystości zostanie dodany do bitów danych 1011001 przy parzystości parzystej (even parity)?

  1. A2
  2. B4
  3. C0
  4. D1
18.Sieci komputeroweTrudny

Czym głównie zajmuje się BGP w internecie?

  1. ATłumaczeniem nazw na adresy
  2. BPrzydzielaniem adresów IP użytkownikom domowym za pośrednictwem ich dostawców internetu
  3. CSzyfrowaniem danych między routerami
  4. DWymianą informacji o trasach między systemami autonomicznymi
19.Podsieci IPv4Średni
/20 → /2711111111111111111111111111100000bity siecibity hosta

Sieć 10.71.0.0/20 podzielono na równe podsieci z prefiksem /27. Ile jest podsieci N?

10.71.0.0/20/27
N =
20.Podsieci IPv4Trudny
trzeci oktet = 113012816413211608040211siećhost

Host ma adres 172.20.113.33/23. Jaki jest trzeci oktet x adresu rozgłoszeniowego jego podsieci?

172.20.113.33/23
x =

3Roztwory

1.Systemy liczbowe

Odpowiedź: N = −39

Pozycyjne systemy liczbowe: każda cyfra jest warta swoją wartość razy potęgę podstawy. W systemie dwójkowym pozycje są warte 1, 2, 4, 8, 16, …, w szesnastkowym 1, 16, 256, …, a A–F oznaczają 10–15. W 8-bitowym kodzie uzupełnień do dwóch skrajny lewy bit jest wart −128 zamiast +128; tak zapisuje się liczby ujemne.

Dodaj wagi

Pozostałe bity mają swoje zwykłe dodatnie wartości.

−128 + 64 + 16 + 8 + 1 = −39

Odpowiedź

N = −39
2.Systemy liczbowe

Odpowiedź: b = 10 bit

Pozycyjne systemy liczbowe: każda cyfra jest warta swoją wartość razy potęgę podstawy. W systemie dwójkowym pozycje są warte 1, 2, 4, 8, 16, …, w szesnastkowym 1, 16, 256, …, a A–F oznaczają 10–15. W 8-bitowym kodzie uzupełnień do dwóch skrajny lewy bit jest wart −128 zamiast +128; tak zapisuje się liczby ujemne.

Potęgi dwójki

29 = 512 < 817
210 = 1024 ≥ 817

Odpowiedź

b = 10
3.Rachunek zdań i dowody

Odpowiedź: ¬¬p → ¬r

Równoważność logiczna: dwie formuły są równoważne (≡), gdy mają tę samą wartość w każdym wierszu tablicy prawdy. Tautologia jest równa 1 w każdym wierszu, kontradykcja 0 w każdym wierszu, a formuła kontyngentna nie jest ani jednym, ani drugim. Przydatne prawa: prawa de Morgana, ¬(a ∧ b) ≡ ¬a ∨ ¬b oraz ¬(a ∨ b) ≡ ¬a ∧ ¬b; a → b ≡ ¬a ∨ b ≡ ¬b → ¬a (kontrapozycja); ¬(a → b) ≡ a ∧ ¬b; oraz prawa rozdzielności, a ∨ (b ∧ c) ≡ (a ∨ b) ∧ (a ∨ c).

Części implikacji

a = r, b = ¬p

Kontrapozycja

¬b → ¬a = ¬¬p → ¬r

Odpowiedź

¬¬p → ¬r

Kontrapozycja jest równoważna zdaniu wyjściowemu, więc jej udowodnienie dowodzi zdania.

4.Rachunek zdań i dowody

Odpowiedź: ∃x ¬A(x)

Kwantyfikatory i wnioskowania: ¬∀x P(x) ≡ ∃x ¬P(x) oraz ¬∃x P(x) ≡ ∀x ¬P(x). Przesuń negację do środka, zamień każdy kwantyfikator, który mija, i zaneguj formułę wewnętrzną prawami rachunku zdań, takimi jak ¬(a → b) ≡ a ∧ ¬b. Wnioskowanie jest poprawne, gdy wniosek jest równy 1 w każdym wierszu, w którym wszystkie przesłanki są równe 1. Pojedynczy wiersz z prawdziwymi przesłankami i fałszywym wnioskiem jest kontrprzykładem i pokazuje, że wnioskowanie jest niepoprawne.

Przesuń negację do środka

¬∀x A(x) ≡ ∃x ¬A(x)

Odpowiedź

∃x ¬A(x)

Pozostałe opcje albo zostawiają kwantyfikator bez zmian, albo zmieniają kolejność kwantyfikatorów, albo błędnie negują formułę wewnętrzną.

5.Logika cyfrowa: bramki, mapy Karnaugha i przerzutniki

Odpowiedź: N = 3

Mapy Karnaugha: komórki są ułożone w kodzie Graya (00, 01, 11, 10), więc sąsiednie komórki, także te przez brzegi, różnią się dokładnie jedną zmienną. Grupuj jedynki w prostokąty po 1, 2, 4, 8 lub 16 komórek, jak największe i jak najmniej, aż każda jedynka będzie pokryta. Każda grupa to jeden iloczyn: zmienne, które wewnątrz niej pozostają stałe. Grupa 2ᵏ komórek traci k zmiennych. Stany nieokreślone (X) można wykorzystać, by powiększyć grupy, ale nigdy nie trzeba ich pokrywać. Grupowanie zer daje minimalną postać POS.

ABCD000111100001111010110312040507061121130151140819011110

Zgrupuj zera

Każda grupa to prostokąt z 2ᵏ komórek; komórki na brzegu sąsiadują z komórkami na przeciwległym brzegu.

(C′ + D′)
(A + B′)
(A′ + B + C + D)

Minimalna postać POS

F = (C′ + D′)(A + B′)(A′ + B + C + D)
N = 3

Odpowiedź

N = 3
6.Logika cyfrowa: bramki, mapy Karnaugha i przerzutniki

Odpowiedź: zbocze zegara 3

Przerzutniki i liczniki: przerzutnik zmienia stan tylko przy aktywnym zboczu zegara. D kopiuje swoje wejście (Q⁺ = D); T zmienia stan na przeciwny, gdy T = 1; JK utrzymuje stan dla 00, zeruje dla 01, ustawia dla 10 i zmienia stan na przeciwny dla 11. N-bitowy licznik binarny ma 2ⁿ stanów i liczy modulo 2ⁿ; licznik mod-N liczy 0, 1, …, N − 1 i wraca do 0, a potrzebuje tylu przerzutników, ile wynosi najmniejsze n z 2ⁿ ≥ N. Każdy stopień licznika asynchronicznego dzieli częstotliwość przez dwa, więc ostatnie wyjście licznika mod-N pracuje z częstotliwością fclk/N. Licznik Johnsona z n przerzutników ma 2n stanów, licznik pierścieniowy n.

Q po każdym zboczu

Przerzutnik JK: 00 utrzymuje, 01 zeruje (Q = 0), 10 ustawia (Q = 1), 11 zmienia stan na przeciwny.

1: J = 0, K = 1 → Q = 0
2: J = 1, K = 1 → Q = 1
3: J = 1, K = 1 → Q = 0
4: J = 0, K = 1 → Q = 0
5: J = 0, K = 1 → Q = 0
6: J = 0, K = 1 → Q = 0
7: J = 0, K = 1 → Q = 0

Pierwsza zmiana z 1 na 0

zbocze zegara 3

Odpowiedź

zbocze zegara 3
7.Teoria liczb i arytmetyka modularna

Odpowiedź: 14−1 mod 97 = 7

Elementy odwrotne i kongruencje: a ma element odwrotny modulo n dokładnie wtedy, gdy NWD(a, n) = 1. Rozszerzony algorytm Euklidesa zapisuje 1 = s·n + t·a, a wtedy a⁻¹ ≡ t (mod n). Kongruencja a·x ≡ b (mod n) przy NWD(a, n) = 1 ma rozwiązanie x ≡ a⁻¹·b. Dwie kongruencje x ≡ r₁ (mod m₁) i x ≡ r₂ (mod m₂) o względnie pierwszych modułach mają jedno rozwiązanie modulo m₁·m₂ (chińskie twierdzenie o resztach). Funkcja φ(n) Eulera zlicza liczby od 1 do n względnie pierwsze z n: φ(n) = n·∏(1 − 1/p).

Rozszerzony algorytm Euklidesa

Każdą resztę r zapisujemy jako r ≡ t·14 (mod 97).

r = 97, t = 0
r = 14, q = 6, t = 1
r = 13, q = 1, t = −6
r = 1, q = 13, t = 7

Odwrotność

1 ≡ 7·14 (mod 97)
x = 7
sprawdzenie: 14·7 = 98 = 1·97 + 1

Odpowiedź

14−1 mod 97 = 7
8.Teoria liczb i arytmetyka modularna

Odpowiedź: x = 14

Elementy odwrotne i kongruencje: a ma element odwrotny modulo n dokładnie wtedy, gdy NWD(a, n) = 1. Rozszerzony algorytm Euklidesa zapisuje 1 = s·n + t·a, a wtedy a⁻¹ ≡ t (mod n). Kongruencja a·x ≡ b (mod n) przy NWD(a, n) = 1 ma rozwiązanie x ≡ a⁻¹·b. Dwie kongruencje x ≡ r₁ (mod m₁) i x ≡ r₂ (mod m₂) o względnie pierwszych modułach mają jedno rozwiązanie modulo m₁·m₂ (chińskie twierdzenie o resztach). Funkcja φ(n) Eulera zlicza liczby od 1 do n względnie pierwsze z n: φ(n) = n·∏(1 − 1/p).

Podziel przez NWD

gcd(39, 66) = 3
13x ≡ 6 (mod 22)

Rozwiąż skróconą kongruencję

13−1 ≡ 17 (mod 22) → x ≡ 14 (mod 22)

Rozwiązania modulo 66

x ∈ {14, 36, 58}
x = 14

Odpowiedź

x = 14
9.Algorytmy i złożoność

Odpowiedź: B · O(n)

Dlaczego to jest odpowiedź

Gdy suma jest za mała, lewy wskaźnik przesuwa się w prawo, gdy za duża, prawy w lewo, więc kroków jest najwyżej n.

Odpowiedź

B · O(n)
10.Algorytmy i złożoność

Odpowiedź: D · Problem spełnialności formuł logicznych (SAT) jest NP-zupełny

Dlaczego to jest odpowiedź

Cook i Levin niezależnie wykazali, że każdy problem z NP redukuje się do SAT w czasie wielomianowym, więc SAT był pierwszym znanym problemem NP-zupełnym.

Odpowiedź

D · Problem spełnialności formuł logicznych (SAT) jest NP-zupełny
11.Struktury danych

Odpowiedź: C · Stosu

Dlaczego to jest odpowiedź

Każdy nawias otwierający odkłada się na stos (push), a przy nawiasie zamykającym zdejmuje (pop); musi pasować do zdjętego nawiasu, a na końcu stos musi być pusty.

Odpowiedź

C · Stosu
12.Struktury danych

Odpowiedź: D · O(1 + α), gdzie α = n / m

Dlaczego to jest odpowiedź

Obliczenie funkcji mieszającej kosztuje O(1), a oczekiwana długość łańcucha to α, więc utrzymywanie ograniczonego α przez zmianę rozmiaru daje oczekiwany czas O(1).

Odpowiedź

D · O(1 + α), gdzie α = n / m
13.Teoria grafów

Odpowiedź: k = 9

Euler, Hamilton i drzewa: graf spójny ma cykl Eulera (każda krawędź raz, powrót do startu), gdy każdy wierzchołek ma stopień parzysty, oraz ścieżkę Eulera, która nie jest cyklem, gdy dokładnie dwa wierzchołki mają stopień nieparzysty; ścieżka biegnie wtedy od jednego wierzchołka nieparzystego do drugiego. Cykl Hamiltona odwiedza każdy wierzchołek raz; Kn ma ich (n − 1)!/2. Drzewo o n wierzchołkach ma n − 1 krawędzi, a graf spójny o m krawędziach zachowuje drzewo rozpinające po usunięciu m − n + 1 krawędzi.

Krawędzie drzewa rozpinającego

13 − 1 = 12

Krawędzie do usunięcia

k = 21 − 12 = 9

Odpowiedź

k = 9
14.Teoria grafów

Odpowiedź: N = 4

Stopnie: stopień wierzchołka to liczba krawędzi, które się w nim stykają. Każda krawędź ma dwa końce, więc stopnie sumują się do dwukrotności liczby krawędzi: Σ deg(v) = 2|E| (lemat o uściskach dłoni). Liczba wierzchołków o nieparzystym stopniu jest zatem parzysta. Kn ma n(n − 1)/2 krawędzi, graf k-regularny o n wierzchołkach ma nk/2, a drzewo o n wierzchołkach ma n − 1 krawędzi.

Macierz sąsiedztwa

A: 0 1 1 0 0
B: 1 0 1 1 1
C: 1 1 0 0 1
D: 0 1 0 0 1
E: 0 1 1 1 0

Jeszcze jeden krok

(M³)CC = 1·1 + 2·1 + 3·0 + 2·0 + 1·1 = 4

Odpowiedź

N = 4
15.Bazy danych i SQL

Odpowiedź: C · Atomowość (Atomicity)

Dlaczego to jest odpowiedź

ACID: atomowość, spójność, izolacja, trwałość (atomicity, consistency, isolation, durability). Atomowość oznacza, że transakcja jest wykonywana w całości albo wcale.

Odpowiedź

C · Atomowość (Atomicity)
16.Bazy danych i SQL

Odpowiedź: D · Warunek WHERE na o odrzuca wiersze wypełnione NULL, zamieniając złączenie w wewnętrzne

Dlaczego to jest odpowiedź

Niedopasowane wiersze mają o.status równe NULL, więc test w WHERE nie daje TRUE; przeniesienie warunku do klauzuli ON zachowuje każdego klienta.

Odpowiedź

D · Warunek WHERE na o odrzuca wiersze wypełnione NULL, zamieniając złączenie w wewnętrzne
17.Sieci komputerowe

Odpowiedź: C · 0

Dlaczego to jest odpowiedź

1011001 zawiera cztery bity równe 1, czyli już liczbę parzystą, więc bit parzystości wynosi 0. Przy parzystości nieparzystej wynosiłby 1.

Odpowiedź

C · 0
18.Sieci komputerowe

Odpowiedź: D · Wymianą informacji o trasach między systemami autonomicznymi

Dlaczego to jest odpowiedź

BGP to protokół routingu międzydomenowego; systemy autonomiczne ogłaszają osiągalne prefiksy i wybierają ścieżki na podstawie polityk.

Odpowiedź

D · Wymianą informacji o trasach między systemami autonomicznymi
19.Podsieci IPv4

Odpowiedź: N = 128

Podsieci IPv4: adres ma 32 bity. Prefiks /p mówi, ile początkowych bitów wskazuje sieć; pozostałe 32 − p bitów numeruje hosty. Podsieć ma 2³²⁻ᵖ adresów, ale pierwszego (adres sieci) i ostatniego (adres rozgłoszeniowy) nie można przydzielić hostom, więc mieści się 2³²⁻ᵖ − 2 hostów. Wyjątki: /31 (łącze punkt-punkt, RFC 3021) wykorzystuje oba swoje 2 adresy dla hostów, a /32 to jeden adres (pojedynczy host lub loopback).

Pożyczone bity

27 − 20 = 7

Liczba podsieci

N = 27 = 128

Odpowiedź

N = 128

Każda podsieć /27 ma 25 − 2 = 30 użytecznych hostów.

20.Podsieci IPv4

Odpowiedź: x = 113

Podsieci IPv4: adres ma 32 bity. Prefiks /p mówi, ile początkowych bitów wskazuje sieć; pozostałe 32 − p bitów numeruje hosty. Podsieć ma 2³²⁻ᵖ adresów, ale pierwszego (adres sieci) i ostatniego (adres rozgłoszeniowy) nie można przydzielić hostom, więc mieści się 2³²⁻ᵖ − 2 hostów. Wyjątki: /31 (łącze punkt-punkt, RFC 3021) wykorzystuje oba swoje 2 adresy dla hostów, a /32 to jeden adres (pojedynczy host lub loopback).

Rozmiar bloku w trzecim oktecie

21 = 2

Podsieć tego hosta

sieć: 172.20.112.0
rozgłoszeniowy: 172.20.113.255

Odpowiedź

x = 113

ExamProblems · examproblems.com/courses/computer-science-fundamentals