Wartości laboratoryjne dla pielęgniarek: zestaw na powtórkę

Wzory, najważniejsze kroki metod dla każdego tematu i 8 zadań do ćwiczenia, z pełnymi rozwiązaniami na końcu.

Nowe zadaniaWróć do przedmiotu

W oknie drukowania wybierz „Zapisz jako PDF”, aby zachować kopię na swoim urządzeniu.

1Wzory i metody

Wartości laboratoryjne i elektrolity

Metoda

  1. Porównaj wartość z zakresem referencyjnym laboratorium, a następnie ze stanem wyjściowym i trendem pacjenta.
  2. Sprawdź próbkę: hemoliza, opóźnienie lub krew pobrana w pobliżu wlewu dożylnego mogą dać fałszywe wyniki.
  3. Powiąż wartość z typowymi objawami oraz z lekami i stanami, które ją powodują.
  4. Szukaj interakcji: niski potas lub magnez zwiększa toksyczność digoksyny; odwodnienie zwiększa stężenie litu.
  5. Działaj dla pacjenta: oceń, wstrzymaj lek, jeśli stężenie jest niebezpieczne, powtórz na głos wartości krytyczne i poinformuj osobę zlecającą.

Interpretacja gazometrii krwi tętniczej

Zakresy prawidłowe
pH 7,35–7,45, PaCO₂ 35–45 mmHg (4,7–6,0 kPa), HCO₃⁻ 22–26 mmol/L
ROME
Zaburzenie oddechowe: PaCO₂ odwrotnie do pH; metaboliczne: HCO₃⁻ zgodnie z pH
Wzór Wintersa
PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2
Zasadowica metaboliczna
PaCO₂ ≈ 0,7·HCO₃⁻ + 21
Luka anionowa
AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻) ≈ 8–12
Luka anionowa skorygowana o albuminy
AG + 2,5·(4,0 − alb g/dL) = AG + 0,25·(40 − alb g/L)
Wskaźnik delta
(AG − 12)/(24 − HCO₃⁻)
Wskaźnik P/F
PaO₂/FiO₂
Równanie gazu pęcherzykowego
PAO₂ = FiO₂·(760 − 47) − PaCO₂/0,8
Osmolalność surowicy
2·Na⁺ + glucose + urea (2·Na⁺ + glucose/18 + BUN/2,8)

Metoda

  1. Odczytaj pH: poniżej 7,35 to kwasica, powyżej 7,45 zasadowica.
  2. Znajdź wartość, która to tłumaczy: PaCO₂ zmieniające się odwrotnie do pH oznacza zaburzenie oddechowe, HCO₃⁻ zmieniające się zgodnie z pH – metaboliczne.
  3. Spójrz na drugą wartość: prawidłowa oznacza brak wyrównania, nieprawidłowa w kierunku wyrównującym oznacza wyrównanie częściowe, a prawidłowe pH przy obu wartościach nieprawidłowych oznacza wyrównanie całkowite.
  4. Przy kwasicy metabolicznej porównaj PaCO₂ ze wzorem Wintersa, 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2, i oblicz lukę anionową Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻).
  5. Wysoką lukę anionową sprawdź wskaźnikiem delta, a przy niskiej albuminie – luką skorygowaną.

Farmakokinetyka kliniczna

Stała szybkości i okres półtrwania
k = ln 2/t½ = 0,693/t½
Rozpad pierwszego rzędu
C = C₀·e−kt = C₀·(1/2)t/t½
Dwa stężenia
k = ln(C₁/C₂)/Δt
Objętość i klirens
Vd = dose/C₀, CL = k·Vd
Dawka nasycająca
LD = Vd·C/(S·F)
Szybkość podtrzymująca
R = CL·Css/(S·F)
Średni stan stacjonarny
Css,avg = S·F·D/(CL·τ)
Stan ustalony
1 − (1/2)ⁿ po n okresach półtrwania; ≈ 97% po 5
Wlew
C = (R/CL)(1 − e−kt)
Odstęp i dawka na podstawie szczytu i wartości dolnej
τ = ln(Cpeak/Ctrough)/k, D = Vd·(Cpeak − Ctrough)
Cockcroft–Gault
CrCl = (140 − wiek) × kg/(72 × SCr mg/dL), × 0,85 u kobiet
Korekta dawki przy niewydolności nerek
dawka × CrCl/norma; Dettli Q = 1 − fe·(1 − CrCl/norma)

Metoda

  1. Przelicz okres półtrwania na stałą szybkości: k = 0,693/t½.
  2. Zamień wartości na kg na wartości całkowite: Vd (L) = L/kg × masa ciała, CL (L/h) = L/kg/h × masa ciała.
  3. Wybierz zależność: C = C₀·e−kt, LD = Vd·C/(S·F), szybkość podtrzymująca = CL·Css/(S·F), τ = ln(Cpeak/Ctrough)/k.
  4. Dla czynności nerek najpierw oszacuj CrCl według Cockcrofta–Gaulta, a następnie przeskaluj dawkę lub odstęp.
  5. Sprawdź wynik: stężenia spadają o połowę co okres półtrwania, a stan stacjonarny wymaga około pięciu okresów półtrwania.

2Zadania do ćwiczenia

1.Wartości laboratoryjne i elektrolityŚredni

An older adult with chronic kidney disease takes glyburide (glibenclamide, a sulfonylurea) and has repeated low glucose readings. Why is this a concern?

  1. AThe drug causes high potassium that lowers the glucose
  2. BThe drug makes the glucose meter read falsely low
  3. CThe drug and its metabolites build up and cause long lows
  4. DThe drug stops working entirely when the kidneys fail
2.Wartości laboratoryjne i elektrolityTrudny

Pacjent z nową zakrzepicą żył głębokich otrzymuje wlew heparyny, a właśnie rozpoczęto warfarynę. Dlaczego heparynę kontynuuje się przez kilka dni?

  1. AWarfaryna potrzebuje kilku dni, aby osiągnąć pełne działanie przeciwzakrzepowe
  2. BHeparyna zapobiega działaniom niepożądanym warfaryny
  3. CHeparyna zwiększa wchłanianie warfaryny z jelita
  4. DWarfaryna działa tylko wtedy, gdy równocześnie podaje się heparynę
3.Interpretacja gazometrii krwi tętniczejŚredni

Gazometria do ćwiczeń pokazuje PaCO₂ 72 mmHg (9,6 kPa). Użyj reguły, że w ostrej kwasicy oddechowej HCO₃⁻ rośnie o 1 mmol/L na każde 10 mmHg, o które PaCO₂ przekracza 40. Zacznij od: HCO₃⁻ 24 mmol/L. Znajdź oczekiwane HCO₃⁻.

PaCO₂ 72 mmHg (9,6 kPa)wartość wyjściowa: 40 mmHg, 24 mmol/L
HCO₃⁻ = mmol/L
4.Interpretacja gazometrii krwi tętniczejTrudny

Wartości do ćwiczeń: Na⁺ 133, Cl⁻ 90 oraz HCO₃⁻ 13 mmol/L. Oblicz wskaźnik delta (AG − 12)/(24 − HCO₃⁻), używając AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻). Podaj dwa miejsca po przecinku.

Na⁺ 133 mmol/LCl⁻ 90 mmol/LHCO₃⁻ 13 mmol/L
wskaźnik delta =
5.Farmakokinetyka klinicznaŚredni
Vd = 7 L/kgC = 1 mcg/LLD = ? mcg85 kg · S = 1 · F = 0,7

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent o masie 85 kg ma otrzymać dawkę nasycającą w postaci tabletek (digoxin), aby osiągnąć stężenie 1 mcg/L. Objętość dystrybucji wynosi 7 L/kg, a tabletki mają biodostępność F = 0,7. Oblicz całkowitą doustną dawkę nasycającą LD w mcg.

85 kgVd = 7 L/kgC = 1 mcg/LF = 0,7
LD = mcg
6.Farmakokinetyka klinicznaTrudny
VCss,avg​ = ?500 mg · q8hCL = 0,035 L/kg/h90 kg · S = 1 · F = 1

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent o masie 90 kg przyjmuje doustnie teofilinę (F = 1) co 8 h. Klirens wynosi 0,035 L/kg/h. Każda dawka to 500 mg leku (theophylline). Oblicz średnie stężenie w stanie stacjonarnym Css,avg.

CL = 0,035 L/kg/hτ = 8 hS = 1F = 190 kgD = 500 mg
Css,avg = mg/L
7.Pielęgniarstwo kliniczneŚredni

A patient is having a 12-lead ECG. Where are the chest electrodes placed?

  1. AIn standard numbered positions across the front and left of the chest
  2. BAnywhere on the chest where the skin is clear
  3. COn both shoulders and both hips only
  4. DIn a straight line down the centre of the sternum from top to bottom
8.Pielęgniarstwo kliniczneTrudny

Pacjent z pompą PCA z opioidem ma częstość oddechów 7/min i trudno go dobudzić. Co należy zrobić najpierw?

  1. AZachęcić pacjenta do częstszego naciskania przycisku PCA dla komfortu
  2. BZwiększyć dawkę bolusa PCA, bo pacjenta może boleć
  3. CZatrzymać PCA, dobudzić pacjenta, podać tlen i doprowadzić do podania naloksonu
  4. DZapisać pomiary i skontrolować je przy następnym pomiarze co cztery godziny

3Roztwory

1.Wartości laboratoryjne i elektrolity

Odpowiedź: C · The drug and its metabolites build up and cause long lows

Dlaczego to jest odpowiedź

Glyburide and its active metabolites are cleared by the kidneys, so they accumulate in CKD and can cause severe, prolonged hypoglycemia. Older adults are at greater risk. The prescriber is informed, and a different drug is usually chosen.

Odpowiedź

C · The drug and its metabolites build up and cause long lows
2.Wartości laboratoryjne i elektrolity

Odpowiedź: A · Warfaryna potrzebuje kilku dni, aby osiągnąć pełne działanie przeciwzakrzepowe

Dlaczego to jest odpowiedź

Warfaryna blokuje wytwarzanie nowych czynników krzepnięcia zależnych od witaminy K, ale istniejące czynniki utrzymują się przez kilka dni. Dlatego heparynę stosuje się równolegle, aż INR będzie w zakresie docelowym, zwykle co najmniej 24 godziny i po minimum około 5 dniach.

Odpowiedź

A · Warfaryna potrzebuje kilku dni, aby osiągnąć pełne działanie przeciwzakrzepowe
3.Interpretacja gazometrii krwi tętniczej

Odpowiedź: HCO₃⁻ = 27,2 mmol/L

Oczekiwana kompensacja: w kwasicy metabolicznej wzór Wintera przewiduje PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2 mmHg; zmierzona wartość powyżej tego zakresu wskazuje na dodatkową kwasicę oddechową, a poniżej na dodatkową zasadowicę oddechową. Luka anionowa AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻), prawidłowo około 8–12 mmol/L, odróżnia kwasicę metaboliczną z podwyższoną luką od kwasicy z prawidłową luką; niskie stężenie albumin maskuje podwyższoną lukę (dodaj 2,5 na każdy g/dL, o który albuminy są poniżej 4,0). Współczynnik delta (AG − 12)/(24 − HCO₃⁻) w przedziale od około 0,8 do 2 odpowiada czystej kwasicy z podwyższoną luką (niektóre podręczniki przyjmują 1 zamiast 0,8), wartość niższa dodatkowej kwasicy z prawidłową luką, a wartość powyżej 2 dodatkowej zasadowicy metabolicznej.

Zmiana PaCO₂

|72 − 40| = 32 mmHg → 3,2 × 10 mmHg

Oczekiwane HCO₃⁻

HCO₃⁻ = 24 + 1·3,2 = 27,2 mmol/L

Odpowiedź

HCO₃⁻ = 27,2 mmol/L
4.Interpretacja gazometrii krwi tętniczej

Odpowiedź: wskaźnik delta = 1,636

Oczekiwana kompensacja: w kwasicy metabolicznej wzór Wintera przewiduje PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2 mmHg; zmierzona wartość powyżej tego zakresu wskazuje na dodatkową kwasicę oddechową, a poniżej na dodatkową zasadowicę oddechową. Luka anionowa AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻), prawidłowo około 8–12 mmol/L, odróżnia kwasicę metaboliczną z podwyższoną luką od kwasicy z prawidłową luką; niskie stężenie albumin maskuje podwyższoną lukę (dodaj 2,5 na każdy g/dL, o który albuminy są poniżej 4,0). Współczynnik delta (AG − 12)/(24 − HCO₃⁻) w przedziale od około 0,8 do 2 odpowiada czystej kwasicy z podwyższoną luką (niektóre podręczniki przyjmują 1 zamiast 0,8), wartość niższa dodatkowej kwasicy z prawidłową luką, a wartość powyżej 2 dodatkowej zasadowicy metabolicznej.

Luka anionowa

AG = 133 − (90 + 13) = 30

Wskaźnik delta

(30 − 12)/(24 − 13) = 18/11 = 1,636

Odpowiedź

wskaźnik delta = 1,636

Między 1 a 2: czysta kwasica z dużą luką anionową.

5.Farmakokinetyka kliniczna

Odpowiedź: LD = 850 mcg

Klirens i objętość: w stanie stacjonarnym szybkość dawkowania równa się szybkości eliminacji, więc szybkość podtrzymująca = CL × Css. Dawka nasycająca to LD = Vd × C/(S × F), gdzie S to współczynnik soli (ułamek substancji czynnej w soli), a F to biodostępność (1 dla podania dożylnego). Z dwóch stężeń k = ln(C₁/C₂)/Δt; dla bolusa dożylnego Vd = dawka/C₀ i CL = k × Vd. Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.

Objętość dystrybucji

Vd = 7·85 = 595 L

Potrzebna ilość substancji czynnej

Vd·C = 595·1 = 595 mcg

Dawka nasycająca

LD = 595/(1·0,7) = 850 mcg

Odpowiedź

LD = 850 mcg

W praktyce dawkę zaokrągla się do wygodnej ilości.

6.Farmakokinetyka kliniczna

Odpowiedź: Css,avg = 19,84 mg/L

Projektowanie schematu: przy szybkich dawkach dożylnych stężenie spada od szczytu do wartości dolnej w trakcie odstępu, więc τ = ln(Cpeak/Ctrough)/k, a dawka przywracająca szczyt to Vd × (Cpeak − Ctrough). Średnie stężenie w stanie stacjonarnym to Css,avg = S·F·dawka/(CL·τ). Wlew narasta jako C = (R/CL)(1 − e−kt). Dla leku wydalanego przez nerki dawkę skaluje się według klirensu kreatyniny. Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.

Klirens

CL = 0,035·90 = 3,15 L/h

Średnie stężenie w stanie stacjonarnym

Css,avg = S·F·D/(CL·τ) = 1·1·500/(3,15·8) = 19,84 mg/L

Odpowiedź

Css,avg = 19,84 mg/L
7.Pielęgniarstwo kliniczne

Odpowiedź: A · In standard numbered positions across the front and left of the chest

Dlaczego to jest odpowiedź

The six chest leads (V1–V6) have standard anatomical positions, from the 4th intercostal space beside the sternum to the mid-axillary line. Wrong placement can change the ECG and lead to misinterpretation.

Odpowiedź

A · In standard numbered positions across the front and left of the chest
8.Pielęgniarstwo kliniczne

Odpowiedź: C · Zatrzymać PCA, dobudzić pacjenta, podać tlen i doprowadzić do podania naloksonu

Dlaczego to jest odpowiedź

Nadmierna sedacja i wolny oddech wskazują na toksyczne działanie opioidu. Odstaw opioid, zabezpiecz drogi oddechowe i oddychanie, podaj tlen i nalokson zgodnie ze zleceniem oraz ściśle monitoruj pacjenta.

Odpowiedź

C · Zatrzymać PCA, dobudzić pacjenta, podać tlen i doprowadzić do podania naloksonu

ExamProblems · examproblems.com/courses/lab-values-for-nurses