Odczytaj pH: poniżej 7,35 to kwasica, powyżej 7,45 zasadowica.
Znajdź wartość, która to tłumaczy: PaCO₂ zmieniające się odwrotnie do pH oznacza zaburzenie oddechowe, HCO₃⁻ zmieniające się zgodnie z pH – metaboliczne.
Spójrz na drugą wartość: prawidłowa oznacza brak wyrównania, nieprawidłowa w kierunku wyrównującym oznacza wyrównanie częściowe, a prawidłowe pH przy obu wartościach nieprawidłowych oznacza wyrównanie całkowite.
Przy kwasicy metabolicznej porównaj PaCO₂ ze wzorem Wintersa, 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2, i oblicz lukę anionową Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻).
Wysoką lukę anionową sprawdź wskaźnikiem delta, a przy niskiej albuminie – luką skorygowaną.
Farmakokinetyka kliniczna
Stała szybkości i okres półtrwania
k = ln 2/t½ = 0,693/t½
Rozpad pierwszego rzędu
C = C₀·e−kt = C₀·(1/2)t/t½
Dwa stężenia
k = ln(C₁/C₂)/Δt
Objętość i klirens
Vd = dose/C₀, CL = k·Vd
Dawka nasycająca
LD = Vd·C/(S·F)
Szybkość podtrzymująca
R = CL·Css/(S·F)
Średni stan stacjonarny
Css,avg = S·F·D/(CL·τ)
Stan ustalony
1 − (1/2)ⁿ po n okresach półtrwania; ≈ 97% po 5
Wlew
C = (R/CL)(1 − e−kt)
Odstęp i dawka na podstawie szczytu i wartości dolnej
τ = ln(Cpeak/Ctrough)/k, D = Vd·(Cpeak − Ctrough)
Cockcroft–Gault
CrCl = (140 − wiek) × kg/(72 × SCr mg/dL), × 0,85 u kobiet
Dla czynności nerek najpierw oszacuj CrCl według Cockcrofta–Gaulta, a następnie przeskaluj dawkę lub odstęp.
Sprawdź wynik: stężenia spadają o połowę co okres półtrwania, a stan stacjonarny wymaga około pięciu okresów półtrwania.
2Zadania do ćwiczenia
1.Wartości laboratoryjne i elektrolityŚredni
Kiedy podczas transfuzji koncentratu krwinek czerwonych ciężkie ostre reakcje są najbardziej prawdopodobne, więc pielęgniarka pozostaje przy pacjencie?
ANastępnego ranka
BW pierwszych 15 minutach
CPo około 2 godzinach
DPo podaniu ostatniej kropli
2.Wartości laboratoryjne i elektrolityTrudny
Pacjentka przyjmująca stałą dawkę lewotyroksyny ma teraz TSH 9,8 mIU/L. Niedawno zaczęła przyjmować suplementy wapnia i żelaza razem z poranną lewotyroksyną. Jakie jest najbardziej prawdopodobne wyjaśnienie?
AWynik jest prawidłowy u osoby leczonej lewotyroksyną
BTSH jest niskie, co pokazuje, że dawka jest teraz zbyt wysoka
CSuplementy zmniejszają wchłanianie lewotyroksyny
DSuplementy powodują nadczynność tarczycy
3.Interpretacja gazometrii krwi tętniczejŚredni
Gazometria do ćwiczeń pokazuje PaCO₂ 54 mmHg (7,2 kPa). Użyj reguły, że w ostrej kwasicy oddechowej HCO₃⁻ rośnie o 1 mmol/L na każde 10 mmHg, o które PaCO₂ przekracza 40. Zacznij od: HCO₃⁻ 24 mmol/L. Znajdź oczekiwane HCO₃⁻.
Gazometria do ćwiczeń pokazuje kwasicę oddechową: pH 7,22, PaCO₂ 85 mmHg (11,3 kPa), HCO₃⁻ 34 mmol/L. Użyj reguł „HCO₃⁻ rośnie o 1 mmol/L na 10 mmHg (ostra) lub o 3,5 mmol/L na 10 mmHg (przewlekła)”, aby ją sklasyfikować. Kliknij swoją odpowiedź.
pH 7,22PaCO₂ 85 mmHg (11,3 kPa)HCO₃⁻ 34 mmol/L
1ostry
2przewlekły
3ostra na tle przewlekłej
5.Farmakokinetyka klinicznaŚredni
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Po dawce dożylnej leku (tobramycin) stężenie wynosi 10 mg/L po 2 h i 3,1 mg/L po 7 h. Załóż eliminację pierwszego rzędu. Oblicz stałą szybkości eliminacji k.
C1 = 10 mg/L (2 h)C2 = 3,1 mg/L (7 h)
k = h⁻¹
6.Farmakokinetyka klinicznaTrudny
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Osoba w wieku 56 lat (płeć: mężczyzna) waży 64 kg i ma stężenie kreatyniny w surowicy 1,2 mg/dL (106 µmol/L). Oszacuj klirens kreatyniny według Cockcrofta–Gaulta: CrCl (mL/min) = (140 − wiek) × masa ciała (kg)/(72 × SCr w mg/dL), × 0,85 u kobiet. Zwykła dawka leku (atenolol) wynosi 100 mg przy klirensie kreatyniny 100 mL/min, a ułamek fe = 0,9 leku jest wydalany w postaci niezmienionej przez nerki. Używając współczynnika dawki Dettliego Q = 1 − fe·(1 − CrCl/prawidłowy CrCl), oblicz skorygowaną dawkę D. Zaokrąglij do najbliższej liczby całkowitej.
Które działanie niepożądane jest częste, gdy pacjent zaczyna przyjmować metforminę?
AHipoglikemia u większości osób, które ją przyjmują
BNudności, dyskomfort w jamie brzusznej lub biegunka
CSilny ból głowy
DSzybki przyrost masy ciała
8.Pielęgniarstwo kliniczneTrudny
Który zestaw objawów najlepiej odróżnia wstrząs kardiogenny od hipowolemicznego?
AChłodna, blada skóra
BZmniejszona diureza
CTachykardia, hipotensja i słabe, nitkowate tętno obwodowe
DPodwyższone ciśnienie w żyłach szyjnych i trzeszczenia nad płucami
3Roztwory
1.Wartości laboratoryjne i elektrolity
Odpowiedź: B · W pierwszych 15 minutach
Dlaczego to jest odpowiedź
Ostre reakcje hemolityczne i anafilaktyczne zwykle pojawiają się wcześnie, dlatego transfuzję rozpoczyna się powoli, a pielęgniarka pozostaje przy pacjencie przez około pierwsze 15 minut, kontrolując parametry życiowe przed, w trakcie i po transfuzji zgodnie z procedurą.
Odpowiedź
B · W pierwszych 15 minutach
2.Wartości laboratoryjne i elektrolity
Odpowiedź: C · Suplementy zmniejszają wchłanianie lewotyroksyny
Dlaczego to jest odpowiedź
Wapń, żelazo i leki zobojętniające wiążą lewotyroksynę w jelicie i zmniejszają jej wchłanianie, więc TSH rośnie. Lewotyroksynę przyjmuje się na czczo, zwykle 30–60 minut przed śniadaniem, w odstępie około 4 godzin od tych suplementów.
Odpowiedź
C · Suplementy zmniejszają wchłanianie lewotyroksyny
3.Interpretacja gazometrii krwi tętniczej
Odpowiedź: HCO₃⁻ = 25,4 mmol/L
Oczekiwana kompensacja: w kwasicy metabolicznej wzór Wintera przewiduje PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2 mmHg; zmierzona wartość powyżej tego zakresu wskazuje na dodatkową kwasicę oddechową, a poniżej na dodatkową zasadowicę oddechową. Luka anionowa AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻), prawidłowo około 8–12 mmol/L, odróżnia kwasicę metaboliczną z podwyższoną luką od kwasicy z prawidłową luką; niskie stężenie albumin maskuje podwyższoną lukę (dodaj 2,5 na każdy g/dL, o który albuminy są poniżej 4,0). Współczynnik delta (AG − 12)/(24 − HCO₃⁻) w przedziale od około 0,8 do 2 odpowiada czystej kwasicy z podwyższoną luką (niektóre podręczniki przyjmują 1 zamiast 0,8), wartość niższa dodatkowej kwasicy z prawidłową luką, a wartość powyżej 2 dodatkowej zasadowicy metabolicznej.
Zmiana PaCO₂
|54 − 40| = 14 mmHg → 1,4 × 10 mmHg
Oczekiwane HCO₃⁻
HCO₃⁻ = 24 + 1·1,4 = 25,4 mmol/L
Odpowiedź
HCO₃⁻ = 25,4 mmol/L
4.Interpretacja gazometrii krwi tętniczej
Odpowiedź: ostra na tle przewlekłej
Oczekiwana kompensacja: w kwasicy metabolicznej wzór Wintera przewiduje PaCO₂ = 1,5·HCO₃⁻ + 8 ± 2 mmHg; zmierzona wartość powyżej tego zakresu wskazuje na dodatkową kwasicę oddechową, a poniżej na dodatkową zasadowicę oddechową. Luka anionowa AG = Na⁺ − (Cl⁻ + HCO₃⁻), prawidłowo około 8–12 mmol/L, odróżnia kwasicę metaboliczną z podwyższoną luką od kwasicy z prawidłową luką; niskie stężenie albumin maskuje podwyższoną lukę (dodaj 2,5 na każdy g/dL, o który albuminy są poniżej 4,0). Współczynnik delta (AG − 12)/(24 − HCO₃⁻) w przedziale od około 0,8 do 2 odpowiada czystej kwasicy z podwyższoną luką (niektóre podręczniki przyjmują 1 zamiast 0,8), wartość niższa dodatkowej kwasicy z prawidłową luką, a wartość powyżej 2 dodatkowej zasadowicy metabolicznej.
Oczekiwane HCO₃⁻
ostry: 24 + 1·4,5 = 28,5 mmol/L
przewlekły: 24 + 3,5·4,5 = 39,75 mmol/L
Porównaj
zmierzone: 34 mmol/L → ostra na tle przewlekłej
Odpowiedź
ostra na tle przewlekłej
5.Farmakokinetyka kliniczna
Odpowiedź: k = 0,2342 h⁻¹
Klirens i objętość: w stanie stacjonarnym szybkość dawkowania równa się szybkości eliminacji, więc szybkość podtrzymująca = CL × Css. Dawka nasycająca to LD = Vd × C/(S × F), gdzie S to współczynnik soli (ułamek substancji czynnej w soli), a F to biodostępność (1 dla podania dożylnego). Z dwóch stężeń k = ln(C₁/C₂)/Δt; dla bolusa dożylnego Vd = dawka/C₀ i CL = k × Vd. Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.
Stała szybkości eliminacji
k = ln(10/3,1)/5 = 1,171/5 = 0,2342 h⁻¹
Odpowiedź
k = 0,2342 h⁻¹
6.Farmakokinetyka kliniczna
Odpowiedź: D = 66 mg
Projektowanie schematu: przy szybkich dawkach dożylnych stężenie spada od szczytu do wartości dolnej w trakcie odstępu, więc τ = ln(Cpeak/Ctrough)/k, a dawka przywracająca szczyt to Vd × (Cpeak − Ctrough). Średnie stężenie w stanie stacjonarnym to Css,avg = S·F·dawka/(CL·τ). Wlew narasta jako C = (R/CL)(1 − e−kt). Dla leku wydalanego przez nerki dawkę skaluje się według klirensu kreatyniny. Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.
Klirens kreatyniny (Cockcroft–Gault)
CrCl = (140 − 56)·64/(72·1,2) = 62,22 mL/min
Współczynnik dawki (Dettli)
Q = 1 − 0,9·(1 − 62,22/100) = 0,66
Skorygowana dawka
D = 0,66·100 = 66 mg
Odpowiedź
D = 66 mg
W praktyce dawkę zaokrągla się do wygodnej ilości i porównuje z charakterystyką produktu.
7.Pielęgniarstwo kliniczne
Odpowiedź: B · Nudności, dyskomfort w jamie brzusznej lub biegunka
Dlaczego to jest odpowiedź
Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego są częste na początku, dlatego metforminę rozpoczyna się od małej dawki z jedzeniem i stopniowo zwiększa. Rzadko powoduje hipoglikemię, gdy stosuje się ją samodzielnie.
Odpowiedź
B · Nudności, dyskomfort w jamie brzusznej lub biegunka
8.Pielęgniarstwo kliniczne
Odpowiedź: D · Podwyższone ciśnienie w żyłach szyjnych i trzeszczenia nad płucami
Dlaczego to jest odpowiedź
Oba typy powodują tachykardię, hipotensję, chłodną skórę i małą diurezę. We wstrząsie kardiogennym niewydolne serce powoduje zastój żylny i obrzęk płuc, więc duże bolusy płynów mogą pogorszyć stan.
Odpowiedź
D · Podwyższone ciśnienie w żyłach szyjnych i trzeszczenia nad płucami