Prawo umów: karta pracy z odpowiedziami

Która angielska ustawa pozwala w niektórych przypadkach osobie trzeciej dochodzić wykonania postanowienia umowy?

1. AMisrepresentation Act 1967
2. BUnfair Contract Terms Act 1977
3. CLaw Reform (Frustrated Contracts) Act 1943
4. DContracts (Rights of Third Parties) Act 1999

Roszczenie „quantum meruit" to roszczenie o:

1. ANakaz powstrzymania drugiej strony od działania
2. BRozsądną kwotę za wykonaną pracę lub świadczone usługi
3. CZwrot nieruchomości przeniesionej na podstawie umowy
4. DOdszkodowanie karne za umyślne naruszenie

Zgodnie z brytyjskim Consumer Rights Act 2015 krótkoterminowe prawo do odrzucenia wadliwego towaru trwa zasadniczo:

1. A2 lata
2. B6 miesięcy
3. C30 dni
4. D7 dni

Prace budowlane trwają znacznie dłużej i kosztują znacznie więcej, niż planowano, z powodu braku siły roboczej. Zgodnie z Davis Contractors v Fareham UDC umowa:

1. AUległa frustration, bo koszty nieoczekiwanie i znacząco wzrosły
2. BNie uległa frustration, bo stała się jedynie bardziej uciążliwa
3. CZostała automatycznie zmieniona na rozsądną cenę
4. DJest nieważna, bo cenę błędnie oszacowano

Przyjęcie oferty zostaje wysłane teleksem i dociera do biura oferenta w godzinach pracy. Zgodnie z Entores v Miles Far East przyjęcie staje się skuteczne:

1. AGdy zostanie potwierdzone pocztą
2. BGdy oferent je otrzyma
3. CGdy oblat je wyśle
4. DGdy oferent przeczyta je tydzień później

Zgodnie z Law Reform (Frustrated Contracts) Act 1943 pieniądze zapłacone przed zdarzeniem powodującym frustration są zasadniczo:

1. AStracone, bo po frustration umowy strata musi obciążać tego, kogo dotknęła
2. BSkładane do sądu w celu podziału
3. CPłatne podwójnie, tytułem kary
4. DDo odzyskania, choć sąd może pozwolić odbiorcy zatrzymać część na pokrycie wydatków

Umowa dystrybucyjna stanowi, że nie jest formalnym ani prawnym porozumieniem i jest „binding in honour only" (wiąże tylko honorowo). W sprawie Rose and Frank v Crompton sąd orzekł, że:

1. ASamo porozumienie nie było prawnie wiążące
2. BPorozumienie było aktem formalnym (deed) i wiązało
3. CPorozumienie było wiążące mimo tych słów
4. DPorozumienie było nieważne jako nielegalne

Aktorce bezprawnie odebrano możliwość udziału w finałowym etapie konkursu, w którym niektórzy finaliści mieli otrzymać nagrody. W sprawie Chaplin v Hicks:

1. AMogła żądać pełnej wartości nagrody
2. BMogła żądać tylko zwrotu kosztów podróży
3. CMogła żądać odszkodowania za utratę szansy
4. DNie mogła żądać niczego, bo jej strata była niepewna