Prawo umów: karta pracy z odpowiedziami

W prawie angielskim „past consideration" (świadczenie przeszłe) zasadniczo:

1. ANie jest ważną consideration
2. BJest wymagane przy każdej umowie
3. CJest ważną consideration tylko między członkami rodziny
4. DJest ważną consideration, jeśli było wartościowe

Kiedy zwykle można odwołać ofertę?

1. ATylko po jej przyjęciu
2. BTylko przez sąd
3. CPrzed jej przyjęciem
4. DNigdy, gdy już została złożona

Roszczenie „quantum meruit" to roszczenie o:

1. AZwrot nieruchomości przeniesionej na podstawie umowy
2. BOdszkodowanie karne za umyślne naruszenie
3. CRozsądną kwotę za wykonaną pracę lub świadczone usługi
4. DNakaz powstrzymania drugiej strony od działania

Umowa zawarta pod przymusem (duress) może zostać:

1. AWyegzekwowana wobec strony poddanej presji w każdym przypadku
2. BUnieważniona przez stronę poddaną presji
3. CAutomatycznie ważna bez żadnego środka prawnego
4. DJedynie uznana za przestępstwo

Według unijnego prawa konsumenckiego konsument kupujący online ma zwykle prawo odstąpić od umowy w terminie:

1. A3 dni, tylko z podaniem przyczyny
2. BŻadnym, bo zakupy online są ostateczne
3. C30 dni, tylko gdy towar jest wadliwy
4. D14 dni bez podania przyczyny

Marynarzom obiecano dodatkowe wynagrodzenie za doprowadzenie statku do portu macierzystego po dezercji dwóch członków załogi, ale nie zrobili więcej, niż wymagała ich umowa. W sprawie Stilk v Myrick obietnica była:

1. ANiewykonalna, bo złożono ją na morzu
2. BNiewykonalna z powodu braku consideration
3. CWykonalna jako praktyczna korzyść
4. DWykonalna, bo kapitan zgodził się dobrowolnie

Według unijnej dyrektywy o nieuczciwych warunkach nienegocjowane postanowienie umowy konsumenckiej jest nieuczciwe, jeśli:

1. AWbrew wymogom dobrej wiary powoduje znaczącą nierównowagę na niekorzyść konsumenta
2. BKonsument go nie przeczytał
3. CJest zapisane małym drukiem
4. DJest w jakikolwiek sposób korzystne dla przedsiębiorcy, nawet gdy prawa konsumenta nie są istotnie naruszone

W sprawie Carlill v Carbolic Smoke Ball Co sąd uznał, że ogłoszenie było:

1. AInvitation to treat
2. BOfertą jednostronną, którą można było przyjąć, spełniając warunki
3. CUmową tylko z gazetą
4. DZwykłą przesadą reklamową bez skutków prawnych, bo nikt nie mógł traktować jej poważnie