Prawo UE: karta pracy z odpowiedziami

Zgodnie z art. 288 TFUE zalecenia i opinie:

1. AWiążą wszystkie państwa członkowskie
2. BStają się wiążące po pięciu latach
3. CNie mają mocy wiążącej
4. DWiążą tylko Komisję

Posłowie do Parlamentu Europejskiego są:

1. AWybierani tylko przez parlamenty krajowe
2. BWybierani bezpośrednio przez obywateli państw członkowskich
3. CWybierani przez Komisję
4. DPowoływani przez rządy krajowe

Zgodnie z art. 258 TFUE postępowanie w sprawie naruszenia zobowiązań przeciwko państwu członkowskiemu wszczyna zwykle:

1. AKomisja Europejska
2. BPojedynczy obywatel
3. CParlament Europejski
4. DSąd krajowy

Zgodnie z dyrektywą 2004/38 obywatel UE może przebywać w innym państwie członkowskim do trzech miesięcy:

1. ATylko jeśli ma ofertę pracy w tym państwie
2. BMając jedynie ważny dowód osobisty lub paszport, bez innych warunków
3. CTylko jeśli wykaże wystarczające środki i kompleksowe ubezpieczenie zdrowotne
4. DTylko jeśli po przyjeździe zarejestruje się na policji

W wyroku Brasserie du Pêcheur i Factortame III (1996) Trybunał orzekł, że odpowiedzialność państwa:

1. ANigdy nie dotyczy aktów parlamentu krajowego
2. BMoże wynikać z działań ustawodawcy krajowego, jeśli naruszenie jest wystarczająco istotne
3. CWynika wyłącznie z braku transpozycji dyrektywy, a nie z innych aktów krajowego ustawodawcy
4. DWymaga wykazania, że państwo działało umyślnie

Państwo członkowskie przyznaje przedsiębiorstwu subsydium bez notyfikowania Komisji. Zgodnie z zasadami pomocy państwa to państwo:

1. AMusi następnie uzyskać zgodę Parlamentu Europejskiego na zalegalizowanie pomocy
2. BDziałało zgodnie z prawem, jeśli jego zdaniem subsydium było niewielkie
3. CNaruszyło obowiązek zawieszenia (standstill) i może zostać zobowiązane do odzyskania pomocy
4. DMusi zapłacić karę każdemu konkurentowi

W wyroku Köbler (2003) Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że odpowiedzialność państwa może wynikać z:

1. AOczywistego naruszenia prawa UE przez krajowy sąd ostatniej instancji
2. BOrzeczeń samego Trybunału Sprawiedliwości
3. CKażdego błędu w wykładni popełnionego przez krajowy sąd pierwszej instancji, choćby drobnego
4. DWyłącznie zaniechań ustawodawcy krajowego

W wyroku Unión de Pequeños Agricultores (UPA, 2002) Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że testu Plaumann:

1. ANależy złagodzić, jak proponował rzecznik generalny, do testu „istotnego niekorzystnego skutku" wszędzie tam, gdzie nie ma krajowego środka ochrony prawnej
2. BStosuje się tylko do rozporządzeń, a nie do decyzji
3. CNie może złagodzić Trybunał, bo za skuteczne środki prawne odpowiadają systemy krajowe i ewentualna zmiana traktatów
4. DUznano za niezgodny z Europejską konwencją praw człowieka