Psychologia społeczna: karta pracy z odpowiedziami

Samospełniające się proroctwo występuje, gdy:

1. AGrupa podejmuje bardziej ryzykowną decyzję, niż podjęliby jej członkowie osobno
2. BLudzie pamiętają tylko te przewidywania, które się sprawdziły
3. CLudzie zmieniają postawy, by pasowały do zachowania
4. DOczekiwanie wywołuje zachowanie, które sprawia, że się ono spełnia

Po dyskusji opinia grupy staje się bardziej skrajna w kierunku, ku któremu jej członkowie już się skłaniali. To:

1. ADeindywiduacja
2. BPróżniactwo społeczne
3. CMyślenie grupowe
4. DPolaryzacja grupowa

Gdy w niejasnej sytuacji wszyscy w grupie wyglądają na spokojnych, każda osoba może uznać, że nic złego się nie dzieje. To:

1. APróżniactwo społeczne
2. BNiewiedza pluralistyczna
3. CRozproszenie odpowiedzialności
4. DPolaryzacja grupowa

Która droga perswazji według modelu prawdopodobieństwa elaboracji daje trwalszą zmianę postawy?

1. AŻadna nie zmienia postaw
2. BDroga peryferyjna, oparta na wskazówkach takich jak atrakcyjność źródła
3. CDroga centralna, oparta na starannym przemyśleniu argumentów
4. DObie dają dokładnie taką samą zmianę

Tom mówi, że potknął się, bo podłoga była mokra, ale gdy widzi, jak potyka się ktoś inny, uważa go za niezdarę. To:

1. AEfekt fałszywej powszechności
2. BBłąd egotyzmu
3. CAsymetria aktora i obserwatora
4. DEfekt aureoli

Na który etap pięcioetapowego modelu interwencji świadka Latané i Darleya wpływa głównie niewiedza pluralistyczna?

1. AInterpretację zdarzenia jako nagłego wypadku
2. BZauważenie, że coś się dzieje
3. CDecyzję, czy koszty są tego warte
4. DWiedzę, jak udzielić właściwej pomocy

W badaniu Latané i Darleya z pokojem wypełniającym się dymem uczestnicy samotni zwykle zgłaszali dym, a ci z dwoma spokojnymi pomocnikami eksperymentatora – rzadko. Najlepszym wyjaśnieniem jest:

1. AWpływ normatywny ze strony autorytetu
2. BDeindywiduacja spowodowana przebywaniem w grupie
3. CPróżniactwo społeczne podczas pracy nad zadaniem grupowym
4. DNiewiedza pluralistyczna co do tego, czy to nagły wypadek

Kunst-Wilson i Zajonc pokazywali ośmiokąty zbyt krótko, by można je było rozpoznać. Później uczestnicy nie potrafili odróżnić starych kształtów od nowych, ale woleli te pokazane wcześniej. Sugeruje to, że:

1. ASympatia zależy tylko od tego, co można świadomie zapamiętać z wcześniejszego kontaktu
2. BLudzie zawsze wiedzą, które kształty widzieli wcześniej
3. CSama ekspozycja może zwiększać sympatię bez świadomego rozpoznania
4. DBardzo krótka ekspozycja zwykle zmniejsza sympatię do kształtu