Kalorymetria i entalpia: zadania z rozwiązaniami krok po kroku

Darmowe zadania z tematu Kalorymetria i entalpia z rysunkami, podpowiedziami i pełnymi rozwiązaniami. Za każdym razem nowe wartości, na trzech poziomach: ogrzewanie: q = m·c·ΔT, kalorymetr, entalpia tworzenia.

Darmowe zadanieŁatwy
wodam = 500 gT1​ = 25 °C → T2​ = 65 °Cq = ?

Ile ciepła q potrzeba, aby ogrzać 500 g wody od 25 °C do 65 °C? Ciepło właściwe wody wynosi 4,18 J/(g·°C). Podaj wynik w kJ.

m = 500 gT1 = 25 °CT2 = 65 °Cc = 4,18 J/(g·°C)
kJ
Następne zadanie →

Co ćwiczysz

  1. Łatwyogrzewanie: q = m·c·ΔT
  2. Średnikalorymetr
  3. Trudnyentalpia tworzenia

Najważniejsze wzory

Ciepło
q = m·c·ΔT
Woda
c = 4,18 J/(g·°C)
Kalorymetr
ciepło oddane = ciepło pobrane
Entalpia reakcji
ΔH° = ΣΔH°f(products) − ΣΔH°f(reactants)

Naucz się tematu Kalorymetria i entalpia od zera

Wcześniej: Stechiometria

1Ciepło i temperatura

Ciepło (q) to energia przepływająca od gorącego ciała do zimniejszego. Mierzy się je w dżulach (J) lub kilodżulach (1 kJ = 1000 J).

Temperatura mówi, jak gorące jest ciało. Ciepło jest tym, co zmienia temperaturę.

Ogrzanie 1 kg wody o 10 °C wymaga więcej energii niż ogrzanie 1 kg żelaza o 10 °C. Każda substancja ma własne ciepło właściwe c: ciepło potrzebne do ogrzania 1 g o 1 °C.

Dla wody c = 4,18 J/(g·°C). Dla aluminium wynosi 0,897 J/(g·°C), a dla ołowiu tylko 0,129 J/(g·°C). Wodę trudno ogrzać, metale łatwo.

Ciepło potrzebne do zmiany temperatury wynosi:

q = m · c · ΔT

Tutaj m to masa w gramach, a ΔT = Tfinal − Tinitial. Dodatnie q oznacza, że ciepło jest pobierane; ujemne q, że jest oddawane.

Samosprawdzenie Ile ciepła potrzeba do ogrzania 100 g wody o 10 °C (c = 4,18 J/(g·°C))?
  1. 0,418 kJ
  2. 4,18 kJ
  3. 41,8 kJ
  4. 418 J

Odpowiedź: 4,18 kJ. q = 100 · 4,18 · 10 = 4180 J = 4,18 kJ. Wynik 418 J pomija mnożenie przez ΔT, a 41,8 kJ myli się o czynnik 10 przy zamianie J na kJ.

2Kalorymetr: ciepło oddane = ciepło pobrane

Kalorymetr to izolowane naczynie. Nie ucieka z niego ciepło, więc całe ciepło oddane przez jedno ciało jest pobrane przez drugie.

Wrzuć gorący blok metalu do zimnej wody. Blok stygnie, woda się ogrzewa, aż oba osiągną tę samą temperaturę końcową Tf.

20 °C110 °CTw​Tm​Tf​+q−q
mm · cm · (Tm − Tf) = mw · cw · (Tf − Tw)

Lewa strona to ciepło oddane przez metal, prawa ciepło pobrane przez wodę. Obie zapisuje się jako liczby dodatnie.

Rozwiązanie względem Tf daje średnią ważoną obu temperatur początkowych, gdzie każda waga to m · c:

Tf = (mmcmTm + mwcwTw) / (mmcm + mwcw)

Ponieważ woda ma duże m · c, Tf zwykle wypada blisko temperatury wody.

Samosprawdzenie Gorący blok metalu wrzucono do zimnej wody w izolowanym naczyniu. Gdzie musi leżeć temperatura końcowa?
  1. Dokładnie w połowie między dwiema temperaturami początkowymi
  2. Między dwiema temperaturami początkowymi
  3. Poniżej temperatury początkowej wody
  4. Powyżej temperatury początkowej metalu

Odpowiedź: Między dwiema temperaturami początkowymi. Metal stygnie, a woda się ogrzewa, aż się spotkają, więc Tf leży między nimi. Jest w połowie tylko wtedy, gdy oba mają to samo m · c, co zdarza się rzadko.

3Entalpia reakcji

Reakcje także pobierają lub oddają ciepło. Przy stałym ciśnieniu to ciepło to zmiana entalpii ΔH, w kJ.

  • Egzotermiczna: ΔH jest ujemne. Reakcja oddaje ciepło, jak spalanie paliwa.
  • Endotermiczna: ΔH jest dodatnie. Reakcja pobiera ciepło, jak zimny okład.

Standardowa entalpia tworzenia ΔH°f to ΔH dla wytworzenia 1 mola substancji z pierwiastków. Dla pierwiastka w jego zwykłej postaci, takiego jak O₂ czy C, wynosi 0.

Mając te wartości z tablicy, znajdziesz ΔH° dowolnej reakcji:

ΔH° = ΣΔH°f(produkty) − ΣΔH°f(substraty)

Pomnóż każde ΔH°f przez współczynnik tej substancji w zbilansowanym równaniu. To działa dzięki prawu Hessa: całkowite ΔH nie zależy od drogi od początku do końca.

Samosprawdzenie Znajdź ΔH° dla CH₄ + 2O₂ → CO₂ + 2H₂O(c). Użyj ΔH°f: CH₄ −74,8, CO₂ −393,5, H₂O(c) −285,8 kJ/mol.
  1. +890,3 kJ
  2. −1039,9 kJ
  3. −604,5 kJ
  4. −890,3 kJ

Odpowiedź: −890,3 kJ. Produkty: −393,5 + 2 · (−285,8) = −965,1. Minus substraty: −965,1 − (−74,8) = −890,3 kJ. Wynik −604,5 pomija współczynnik 2 przy wodzie, a +890,3 odejmuje w złą stronę.

4Metoda krok po kroku

Ogrzewanie:

  1. Zapisz q = m · c · ΔT i podstaw dane. Zamień kJ na J (× 1000), aby jednostki zgadzały się z c.
  2. Wyznacz niewiadomą: q, ΔT, m lub c.

Kalorymetr:

  1. Zapisz: ciepło oddane przez gorące ciało = ciepło pobrane przez zimne.
  2. Wstaw Tf do obu różnic temperatur: gorąca minus Tf oraz Tf minus zimna.
  3. Wyznacz Tf i sprawdź, czy leży między dwiema temperaturami początkowymi.

Entalpia tworzenia:

  1. Pomnóż każde ΔH°f przez jego współczynnik. Pierwiastki liczą się jako 0.
  2. ΔH° = suma dla produktów − suma dla substratów.
  3. Dla ciepła z danej masy zamień masę na mole i przeskaluj ΔH° do tej ilości.

5Przykład krok po kroku

Przejdź przez każdy krok. Spróbuj przewidzieć następny, zanim go odsłonisz.

Przykład krok po kroku

Blok aluminium o masie 100 g (c = 0,897 J/(g·°C)) i temperaturze 110 °C wrzucono do 200 g wody (c = 4,18 J/(g·°C)) o temperaturze 20 °C w izolowanym naczyniu. Znajdź temperaturę końcową Tf.

1

Znajdź m · c dla każdej części

Aluminium: 100 · 0,897 = 89,7 J/°C. Woda: 200 · 4,18 = 836 J/°C.

Woda potrzebuje znacznie więcej ciepła na stopień, więc Tf będzie bliskie 20 °C.

2

Zapisz bilans cieplny

Ciepło oddane przez aluminium = ciepło pobrane przez wodę.

89,7 · (110 − Tf) = 836 · (Tf − 20)
3

Wyznacz Tf

9867 − 89,7·Tf = 836·Tf − 16 720
Tf = (9867 + 16 720) / (89,7 + 836) = 26 587 / 925,7 = 28,7 °C
4

Sprawdź wynik

Ciepło oddane przez aluminium: 89,7 · (110 − 28,7) ≈ 7290 J. Ciepło pobrane przez wodę: 836 · (28,7 − 20) ≈ 7290 J. Są równe.

20 °C110 °CTw​Tm​Tf​+q−q

A 28,7 °C leży między 20 °C a 110 °C, blisko temperatury wody, zgodnie z oczekiwaniem.

Odpowiedź

Tf ≈ 28,7 °C

6Typowe błędy

  • Mieszanie J i kJ. Ciepła właściwe są w J, więc najpierw zamień kJ na J.
  • Użycie złej masy, na przykład masy metalu z ciepłem właściwym wody.
  • Zapisanie ΔT jako początkowa minus końcowa. Wtedy znak q jest błędny.
  • W kalorymetrze zapisanie obu stron jako Tf minus początkowa. Wtedy jedna strona jest ujemna i bilans się nie zgadza.
  • Pominięcie współczynników przy dodawaniu entalpii tworzenia.
  • Obliczenie substratów minus produktów, co odwraca znak ΔH°.
Samosprawdzenie Do 400 g wody (c = 4,18 J/(g·°C)) dostarczono 78 kJ ciepła. Jaki jest wzrost temperatury?
  1. 0,0214 °C
  2. 0,0467 °C
  3. 195 °C
  4. 46,7 °C

Odpowiedź: 46,7 °C. ΔT = q / (m · c) = 78 000 / (400 · 4,18) = 46,7 °C. Pozostawienie q w kJ daje 0,0467 °C, pominięcie c daje 78 000 / 400 = 195 °C, a odwrócenie ułamka daje 0,0214 °C.

7Jak wyglądają zadania egzaminacyjne

  • Łatwe: ogrzewanie z q = m·c·ΔT. Znajdź ciepło potrzebne do ogrzania wody między dwiema temperaturami albo wzrost temperatury z danego ciepła.
  • Średnie: kalorymetr. Gorący blok metalu w zimnej wodzie; znajdź temperaturę końcową z warunku ciepło oddane = ciepło pobrane.
  • Trudne: entalpia tworzenia. Znajdź ΔH° spalania z tablicy albo ciepło wydzielone przy spalaniu danej masy.

Przykład trudnego pytania: etanol spala się z ΔH° = −1366,7 kJ/mol. 50 g etanolu (M = 46,07 g/mol) to 1,085 mol, więc wydziela 1,085 · 1366,7 ≈ 1483 kJ.

Ucz się krok po kroku w aplikacjiUcz się krok po kroku w aplikacji

Przykłady z rozwiązaniami

Przykład 1Łatwy
wodam = 1000 gT1​ = 30 °C → T2​ = 75 °Cq = ?

Ile ciepła q potrzeba, aby ogrzać 1000 g wody od 30 °C do 75 °C? Ciepło właściwe wody wynosi 4,18 J/(g·°C). Podaj wynik w kJ.

m = 1000 gT1 = 30 °CT2 = 75 °Cc = 4,18 J/(g·°C)

Oblicz q (kJ)

Pokaż podpowiedzi
  1. q = m·c·ΔT.
  2. ΔT = 75 − 30 = 45 °C.
  3. Wynik wychodzi w J; podziel przez 1000, aby otrzymać kJ.
Pokaż odpowiedź i rozwiązanie krok po kroku

Ciepło i entalpia: ogrzanie substancji wymaga q = m·c·ΔT. W kalorymetrze ciepło oddane przez ciało gorące jest równe ciepłu pobranemu przez ciało zimne. Zmianę entalpii reakcji wyznacza się z entalpii tworzenia: ΔH° = ΣΔH°f(produkty) − ΣΔH°f(substraty), każdą pomnożoną przez jej współczynnik.

Potrzebne ciepło

q = 1000·4,18·45 = 188100 J = 188,1 kJ

Odpowiedź

q = 188,1 kJ
Przykład 2Średni
Tf​ = ?Aluminiumm = 50 gT = 120 °Cc = 0,897 J/(g·°C)Wodam = 400 gT = 15 °Cc = 4,18 J/(g·°C)

Metalowy klocek (aluminium) o masie 50 g (c = 0,897 J/(g·°C)) i temperaturze 120 °C wrzucono do 400 g wody (c = 4,18 J/(g·°C)) o temperaturze 15 °C w izolowanym naczyniu. Wyznacz temperaturę końcową Tf.

mmetal = 50 gcmetal = 0,897 J/(g·°C)Tmetal = 120 °Cmwater = 400 gTwater = 15 °Ccwater = 4,18 J/(g·°C)

Oblicz Tf (°C)

Pokaż podpowiedzi
  1. Ciepło oddane przez metal = ciepło pobrane przez wodę.
  2. m₁·c₁·(T₁ − Tf) = m₂·c₂·(Tf − T₂). Wyznacz Tf.
  3. m·c (metal) = 44,85 J/°C, m·c (woda) = 1672 J/°C.
Pokaż odpowiedź i rozwiązanie krok po kroku

Ciepło i entalpia: ogrzanie substancji wymaga q = m·c·ΔT. W kalorymetrze ciepło oddane przez ciało gorące jest równe ciepłu pobranemu przez ciało zimne. Zmianę entalpii reakcji wyznacza się z entalpii tworzenia: ΔH° = ΣΔH°f(produkty) − ΣΔH°f(substraty), każdą pomnożoną przez jej współczynnik.

Bilans cieplny

50·0,897·(120 − Tf) = 400·4,18·(Tf − 15)

Wyznacz temperaturę końcową

Tf = (44,85·120 + 1672·15)/(44,85 + 1672) = 17,74 °C

Odpowiedź

Tf = 17,74 °C
Przykład 3Trudny
H25 g C6​H12​O6​C6​H12​O6​ + 6O₂substraty6CO₂ + 6H₂O(l)produktyq = ?

Użyj standardowych entalpii tworzenia, aby wyznaczyć ciepło q wydzielone przy całkowitym spaleniu 25 g substancji C6H12O6 (M = 180,16 g/mol): C6H12O6 + 6O₂ → 6CO₂ + 6H₂O(l). Podaj q jako liczbę dodatnią.

ΔH°f(C6H12O6) = −1274 kJ/molΔH°f(CO₂) = −393,5 kJ/molΔH°f(H₂O, l) = −285,8 kJ/molΔH°f(O₂) = 0

Oblicz q (kJ)

Pokaż podpowiedzi
  1. ΔH° = ΣΔH°f(produkty) − ΣΔH°f(substraty), każda razy jej współczynnik. O₂ jest pierwiastkiem, więc jego wartość wynosi 0.
  2. produkty: 6·(−393,5) + 6·(−285,8) = −4076 kJ.
  3. Podziel ΔH przez liczbę moli paliwa w równaniu, a potem pomnóż przez liczbę spalonych moli.
Pokaż odpowiedź i rozwiązanie krok po kroku

Ciepło i entalpia: ogrzanie substancji wymaga q = m·c·ΔT. W kalorymetrze ciepło oddane przez ciało gorące jest równe ciepłu pobranemu przez ciało zimne. Zmianę entalpii reakcji wyznacza się z entalpii tworzenia: ΔH° = ΣΔH°f(produkty) − ΣΔH°f(substraty), każdą pomnożoną przez jej współczynnik.

Entalpia reakcji

ΔH° = [6·(−393,5) + 6·(−285,8)] − [1·(−1274) + 6·0] = −2802 kJ

Ciepło dla podanej masy

n = 25/180,16 = 0,1388 mol
q = n·|ΔH°/1| = 0,1388·2802 = 388,8 kJ

Odpowiedź

q = 388,8 kJ

Pytania i odpowiedzi

Kalorymetria i entalpia: co to jest?

Ogrzanie 1 kg wody o 10 °C wymaga więcej energii niż ogrzanie 1 kg żelaza o 10 °C. Każda substancja ma własne ciepło właściwe c: ciepło potrzebne do ogrzania 1 g o 1 °C.

Dla wody c = 4,18 J/(g·°C). Dla aluminium wynosi 0,897 J/(g·°C), a dla ołowiu tylko 0,129 J/(g·°C). Wodę trudno ogrzać, metale łatwo.

Kalorymetria i entalpia: jak rozwiązywać zadania krok po kroku?

Ciepło i entalpia: ogrzanie substancji wymaga q = m·c·ΔT. W kalorymetrze ciepło oddane przez ciało gorące jest równe ciepłu pobranemu przez ciało zimne. Zmianę entalpii reakcji wyznacza się z entalpii tworzenia: ΔH° = ΣΔH°f(produkty) − ΣΔH°f(substraty), każdą pomnożoną przez jej współczynnik.

Kalorymetria i entalpia: jakie błędy są najczęstsze?
  • Użyj zmiany temperatury ΔT = T₂ − T₁, a nie temperatury końcowej.
  • Temperatura końcowa nie jest średnią: każda strona liczy się z iloczynem masy i ciepła właściwego (m·c).
  • Uwzględnij ciepła właściwe: woda magazynuje na gram znacznie więcej ciepła niż metal.
Kalorymetria i entalpia: co ćwiczysz?
  • Łatwy: ogrzewanie: q = m·c·ΔT
  • Średni: kalorymetr
  • Trudny: entalpia tworzenia

Każde zadanie ma nowe wartości, więc uczysz się metody, a nie odpowiedzi. Utknąłeś? Najpierw otwórz małą podpowiedź, a pełne wyjaśnienie dopiero wtedy, gdy go potrzebujesz.

Jak wygląda ćwiczenie

  • Każde zadanie ma nowe wartości, więc uczysz się metody, a nie odpowiedzi.
  • Utknąłeś? Najpierw otwórz małą podpowiedź, a pełne wyjaśnienie dopiero wtedy, gdy go potrzebujesz.
  • Twoje postępy, błędy i zapisane zadania są zachowywane, więc możesz je powtórzyć przed egzaminem.

Tematy przed tym i po nim

Najpierw naucz się

Kalkulatory

Przedmioty z tym tematem

Więcej tematów: Nauki przyrodnicze

Karta pracy do druku