Stechiometria: zadania z rozwiązaniami krok po kroku

Inaczej: obliczenia stechiometryczne · substrat w nadmiarze · wydajność reakcji

Darmowe zadania z tematu Stechiometria z rysunkami, podpowiedziami i pełnymi rozwiązaniami. Za każdym razem nowe wartości, na trzech poziomach: od masy do masy, substrat limitujący, wydajność procentowa.

Darmowe zadanieŁatwy
m(C3​H8​)n(C3​H8​)n(H2​O)m(H2​O)÷ M(C3​H8​)× 4/1× M(H2​O)

Jaka masa m H2O powstaje w reakcji C3H8 + 5O2 → 3CO2 + 4H2O z 100 g C3H8? Pozostałe substraty są w nadmiarze.

M(C3H8) = 44,1 g/molM(H2O) = 18,02 g/mol
g
Następne zadanie →
Ćwicz za darmo: StechiometriaĆwicz teraz: Stechiometria5 darmowych zadań dziennie. Bez karty.

Co ćwiczysz

  1. Łatwyod masy do masy
  2. Średnisubstrat limitujący
  3. Trudnywydajność procentowa

Jak rozwiązywać zadania: Stechiometria

  1. Napisz i zbilansuj równanie reakcji.
  2. Zamień podaną masę na mole: n = m/M.
  3. Użyj współczynników jako stosunku molowego, aby wyznaczyć liczbę moli szukanej substancji.
  4. Przelicz z powrotem na masę: m = n·M. Przy dwóch substratach najpierw wyznacz substrat limitujący.

Typowe błędy

  • Użycie stosunku mas zamiast stosunku molowego.
  • Zapominanie o zbilansowaniu równania.
  • Niesprawdzenie, który substrat jest limitujący.

Najważniejsze wzory

Mole
n = m/M
Stężenie
c = n/V
Stosunek molowy
użyj współczynników uzgodnionego równania
Substrat limitujący
ten, który wyczerpie się pierwszy
Wydajność procentowa
rzeczywista / teoretyczna × 100%

Naucz się tematu Stechiometria od zera

1Czym jest stechiometria

Równanie chemiczne to przepis. 2H₂ + O₂ → 2H₂O mówi, że dwie cząsteczki wodoru reagują z jedną cząsteczką tlenu, dając dwie cząsteczki wody.

Stechiometria wykorzystuje ten przepis do odpowiedzi na pytania „ile?”: ile produktu otrzymasz z danej ilości substratu albo ile go potrzebujesz.

Liczby przed wzorami to współczynniki stechiometryczne. Liczą cząstki, a nie gramy. Równanie musi być zbilansowane: każdy atom występuje tyle samo razy po obu stronach.

Cząstki są za małe, by liczyć je pojedynczo, więc chemicy liczą je w molach. Jeden mol to 6,022 × 10²³ cząstek, tak jak tuzin to 12 jajek.

Współczynniki dają więc także stosunek molowy: 2 mol H₂ reaguje z 1 mol O₂ i daje 2 mol H₂O.

Samosprawdzenie W reakcji N₂ + 3H₂ → 2NH₃ ile moli NH₃ powstaje z 2 mol N₂ (przy dostatecznej ilości H₂)?
  1. 1 mol
  2. 2 mol
  3. 4 mol
  4. 6 mol

Odpowiedź: 4 mol. 1 mol N₂ daje 2 mol NH₃, więc 2 mol N₂ daje 4 mol. Odpowiedź 2 mol ignoruje stosunek molowy, a 6 mol używa zamiast tego współczynnika H₂.

2Mole i masa molowa

Waga mierzy gramy, ale równanie działa w molach. Masa molowa M łączy jedno z drugim: to masa jednego mola, w g/mol.

n = m / M m = n · M

M znajdujesz, dodając masy atomowe z układu okresowego. Przy H = 1,0, C = 12,0 i O = 16,0:

  • M(H₂O) = 2 · 1,0 + 16,0 = 18,0 g/mol
  • M(CO₂) = 12,0 + 2 · 16,0 = 44,0 g/mol
  • M(CH₄) = 12,0 + 4 · 1,0 = 16,0 g/mol

Przykład: 36 g wody to 36 / 18,0 = 2,0 mol wody.

Zadania egzaminacyjne zwykle podają masy molowe z dwoma miejscami po przecinku. Używaj podanych wartości.

Samosprawdzenie Ile moli jest w 88 g CO₂ (M = 44 g/mol)?
  1. 0,5 mol
  2. 2 mol
  3. 3872 mol
  4. 88 mol

Odpowiedź: 2 mol. n = m/M = 88/44 = 2 mol. Dzielenie w drugą stronę (44/88 = 0,5) albo mnożenie (88 · 44) używa wzoru do góry nogami.

3Metoda krok po kroku

Każde zadanie typu masa–masa idzie tą samą drogą: od gramów do moli, przez równanie ze stosunkiem molowym i z powrotem do gramów.

mA​nA​nB​mB​÷ MA​× b/a× MB​
  1. Sprawdź, czy równanie jest zbilansowane.
  2. Zamień daną masę A na mole: nA = mA / MA.
  3. Użyj współczynników: nB = nA · b / a, gdzie a i b to współczynniki A i B.
  4. Zamień z powrotem na masę: mB = nB · MB.
  5. Gdy podano dwa substraty, najpierw znajdź reagent ograniczający i zacznij od niego.
  6. Dla wydajności procentowej porównaj masę faktycznie otrzymaną z masą, którą obliczyłeś.

4Przykład krok po kroku

Przejdź przez każdy krok. Spróbuj przewidzieć następny, zanim go odsłonisz.

Przykład krok po kroku

Dla reakcji CH₄ + 2O₂ → CO₂ + 2H₂O jaka masa m H₂O powstaje z 8,0 g CH₄? Załóż, że tlen jest w nadmiarze. Użyj M(CH₄) = 16,0 g/mol i M(H₂O) = 18,0 g/mol.

1

Sprawdź równanie

Lewa strona: 1 C, 4 H, 4 O. Prawa strona: 1 C, 4 H i 2 + 2 = 4 O. Równanie jest zbilansowane.

2

Masa na mole

n(CH₄) = 8,0 / 16,0 = 0,50 mol
3

Użyj stosunku molowego

1 mol CH₄ daje 2 mol H₂O, więc współczynnik to 2/1.

n(H₂O) = 0,50 · 2 / 1 = 1,0 mol
4

Mole na masę

m(H₂O) = 1,0 · 18,0 = 18 g
mA​8,0 gnA​0,50 molnB​1,0 molmB​18 g÷ MA​× b/a× MB​
5

Sprawdź wynik

8 g CH₄ potrzebuje 1,0 mol O₂, czyli 32 g. Wtedy 8 + 32 = 40 g wchodzi. 0,50 mol CO₂ to 22 g, a 22 + 18 = 40 g wychodzi. Masa jest zachowana, więc odpowiedź się zgadza.

Odpowiedź

m(H₂O) = 18 g

5Reagent ograniczający i wydajność procentowa

Gdy podano dwa substraty, zwykle jeden z nich kończy się pierwszy. To reagent ograniczający. Decyduje on, ile produktu powstanie; drugi zostaje (jest w nadmiarze).

Aby go znaleźć, podziel liczbę moli każdego substratu przez jego współczynnik. Mniejszy wynik należy do reagenta ograniczającego.

Przykład: 4,0 g H₂ (M = 2,0) i 16 g O₂ (M = 32) reagują w 2H₂ + O₂ → 2H₂O. To 2,0 mol H₂ i 0,50 mol O₂.

H₂: 2,0 / 2 = 1,0 O₂: 0,50 / 1 = 0,50 ⇒ O₂ jest reagentem limitującym

Zatem 0,50 mol O₂ daje 0,50 · 2 = 1,0 mol wody, czyli 18 g. Część wodoru zostaje.

W praktyce nigdy nie zbierasz całego produktu. Wydajność procentowa porównuje to, co otrzymałeś, z tym, co obliczyłeś, czyli wydajnością teoretyczną:

Y = rzeczywista / teoretyczna × 100%
Samosprawdzenie Wydajność teoretyczna reakcji wynosi 18 g, a zbierasz 15,3 g. Jaka jest wydajność procentowa?
  1. 118%
  2. 15,3%
  3. 2,7%
  4. 85%

Odpowiedź: 85%. Y = 15,3/18 × 100% = 85%. Dzielenie w drugą stronę daje 118%, co jest niemożliwe: nie można zebrać więcej niż ilość teoretyczna.

6Typowe błędy

  • Użycie stosunku mas zamiast stosunku molowego. Współczynniki liczą mole, nigdy gramy.
  • Praca z równaniem, które nie jest zbilansowane.
  • Zaczynanie od substratu w nadmiarze zamiast od ograniczającego.
  • Wybór reagenta ograniczającego według najmniejszej masy lub najmniejszej liczby moli, bez dzielenia przez współczynniki.
  • Dzielenie wydajności rzeczywistej przez teoretyczną w złą stronę. Wydajność nigdy nie przekracza 100%.
  • Zbyt wczesne zaokrąglanie moli. Zachowaj trzy lub cztery cyfry znaczące do końca.
Samosprawdzenie 4,0 g H₂ (M = 2,0 g/mol) i 16 g O₂ (M = 32 g/mol) reagują: 2H₂ + O₂ → 2H₂O. Jaka masa wody (M = 18 g/mol) może powstać?
  1. 18 g
  2. 20 g
  3. 36 g
  4. 9 g

Odpowiedź: 18 g. O₂ jest ograniczający: 0,50 mol O₂ daje 1,0 mol wody, 18 g. Wynik 36 g zaczyna od wodoru, który jest w nadmiarze. Wynik 20 g dodaje masy, ale część wodoru nie reaguje.

7Jak wyglądają zadania egzaminacyjne

  • Łatwe: masa–masa. Podano jeden substrat, pozostałe są w nadmiarze. Znajdź masę produktu.
  • Średnie: reagent ograniczający. Podano masy dwóch substratów. Znajdź reagent ograniczający, a potem masę produktu.
  • Trudne: wydajność procentowa. Oblicz wydajność teoretyczną, a następnie porównaj ją z zebraną masą.

Masy molowe są podane w zadaniu. Zapisz plan drogi m → n → n → m obok każdej odpowiedzi.

Ucz się krok po kroku w aplikacjiUcz się krok po kroku w aplikacji

Przykłady z rozwiązaniami

Przykład 1Łatwy
m(Mg)n(Mg)n(MgO)m(MgO)÷ M(Mg)× 2/2× M(MgO)

Jaka masa m MgO powstaje w reakcji 2Mg + O2 → 2MgO z 12 g Mg? Pozostałe substraty są w nadmiarze.

M(Mg) = 24,31 g/molM(MgO) = 40,3 g/mol

Oblicz m (g)

Pokaż podpowiedzi
  1. Zamień podaną masę na mole: n = m/M.
  2. Współczynniki dają stosunek molowy: 2 mol produktu na każde 2 mol substratu.
  3. n(Mg) = 12/24,31 = 0,4936 mol.
Pokaż odpowiedź i rozwiązanie krok po kroku

Stechiometria: uzgodnione równanie liczy cząstki, nie gramy. Zamień masę na mole wzorem n = m/M, użyj współczynników równania jako stosunku molowego, a potem wróć do masy: m = n·M. Przy dwóch substratach substrat limitujący to ten, który zużyje się pierwszy i ogranicza ilość produktu.

Mole substratu

n = 12/24,31 = 0,4936 mol

Stosunek molowy

n(MgO) = 0,4936·2/2 = 0,4936 mol

Masa produktu

m = 0,4936·40,3 = 19,89 g

Odpowiedź

m = 19,89 g
Przykład 2Średni
m(X)n(X)n(H2​O)m(H2​O)÷ M(X)× 4/ν× M(H2​O)

6 g C3H8 i 20 g O2 reagują zgodnie z C3H8 + 5O2 → 3CO2 + 4H2O. Jaka masa m H2O może powstać?

M(C3H8) = 44,1M(O2) = 32M(H2O) = 18,02 g/mol

Oblicz m (g)

Pokaż podpowiedzi
  1. Zamień obie masy na mole.
  2. Podziel każdą przez jej współczynnik: mniejszy wynik należy do substratu limitującego.
  3. n(C3H8)/1 = 0,1361, n(O2)/5 = 0,125.
Pokaż odpowiedź i rozwiązanie krok po kroku

Stechiometria: uzgodnione równanie liczy cząstki, nie gramy. Zamień masę na mole wzorem n = m/M, użyj współczynników równania jako stosunku molowego, a potem wróć do masy: m = n·M. Przy dwóch substratach substrat limitujący to ten, który zużyje się pierwszy i ogranicza ilość produktu.

Mole każdego substratu

n(C3H8) = 6/44,1 = 0,1361 mol
n(O2) = 20/32 = 0,625 mol

Substrat limitujący

0,1361/1 = 0,1361, 0,625/5 = 0,125 → O2

Masa produktu

n(H2O) = 0,125·4 = 0,5 mol
m = 0,5·18,02 = 9,01 g

Odpowiedź

m = 9,01 g
Przykład 3Trudny
m(CH4​)n(CH4​)n(CO2​)m(CO2​)÷ M(CH4​)× 1/1× M(CO2​)

W reakcji CH4 + 2O2 → CO2 + 2H2O 10 g CH4 reaguje całkowicie (pozostałe substraty w nadmiarze) i otrzymuje się 17,01 g CO2. Wyznacz wydajność procentową Y.

M(CH4) = 16,04 g/molM(CO2) = 44,01 g/molrzeczywista: 17,01 g

Oblicz Y (%)

Pokaż podpowiedzi
  1. Najpierw wyznacz wydajność teoretyczną: masę, która powstałaby, gdyby wszystko przereagowało.
  2. Wydajność procentowa = rzeczywista/teoretyczna × 100.
  3. teoretyczna: 0,6234 mol·1/1·44,01.
Pokaż odpowiedź i rozwiązanie krok po kroku

Stechiometria: uzgodnione równanie liczy cząstki, nie gramy. Zamień masę na mole wzorem n = m/M, użyj współczynników równania jako stosunku molowego, a potem wróć do masy: m = n·M. Przy dwóch substratach substrat limitujący to ten, który zużyje się pierwszy i ogranicza ilość produktu.

Wydajność teoretyczna

n(CH4) = 10/16,04 = 0,6234 mol
m = 0,6234·1/1·44,01 = 27,44 g

Wydajność procentowa

Y = 17,01/27,44·100 = 62%

Odpowiedź

Y = 62%

Pytania i odpowiedzi

Stechiometria: co to jest?

Równanie chemiczne to przepis. 2H₂ + O₂ → 2H₂O mówi, że dwie cząsteczki wodoru reagują z jedną cząsteczką tlenu, dając dwie cząsteczki wody.

Liczby przed wzorami to współczynniki stechiometryczne. Liczą cząstki, a nie gramy. Równanie musi być zbilansowane: każdy atom występuje tyle samo razy po obu stronach.

Stechiometria: jak rozwiązywać zadania krok po kroku?
  1. Napisz i zbilansuj równanie reakcji.
  2. Zamień podaną masę na mole: n = m/M.
  3. Użyj współczynników jako stosunku molowego, aby wyznaczyć liczbę moli szukanej substancji.
  4. Przelicz z powrotem na masę: m = n·M. Przy dwóch substratach najpierw wyznacz substrat limitujący.
Stechiometria: jakie błędy są najczęstsze?
  • Użycie stosunku mas zamiast stosunku molowego.
  • Zapominanie o zbilansowaniu równania.
  • Niesprawdzenie, który substrat jest limitujący.
Stechiometria: co ćwiczysz?
  • Łatwy: od masy do masy
  • Średni: substrat limitujący
  • Trudny: wydajność procentowa

Każde zadanie ma nowe wartości, więc uczysz się metody, a nie odpowiedzi. Utknąłeś? Najpierw otwórz małą podpowiedź, a pełne wyjaśnienie dopiero wtedy, gdy go potrzebujesz.

Jak wygląda ćwiczenie

  • Każde zadanie ma nowe wartości, więc uczysz się metody, a nie odpowiedzi.
  • Utknąłeś? Najpierw otwórz małą podpowiedź, a pełne wyjaśnienie dopiero wtedy, gdy go potrzebujesz.
  • Twoje postępy, błędy i zapisane zadania są zachowywane, więc możesz je powtórzyć przed egzaminem.

Tematy przed tym i po nim

Potem przejdź do

Kalkulatory

Przedmioty z tym tematem

Więcej tematów: Nauki przyrodnicze

Karta pracy do druku

Ćwicz za darmo: StechiometriaĆwicz teraz: Stechiometria5 darmowych zadań dziennie. Bez karty.