1Gelişim psikolojisi neyi inceler?
Gelişim psikolojisi, insanların döllenmeden yaşlılığa kadar nasıl değiştiğini inceler. Üç alana bakar: fiziksel gelişim, bilişsel gelişim (düşünme) ve sosyal ve duygusal gelişim.
Birkaç büyük soru her konuda geri gelir:
- Doğuştan mı, çevreden mi: ne kadarı genlerden, ne kadarı deneyimden gelir. Bugün çoğu araştırmacı ikisinin nasıl etkileştiğini inceler.
- Süreklilik mi, evreler mi: değişim yavaş yavaş mı olur, yoksa yeni düşünme biçimleriyle ayrı evrelerde mi?
- Kritik veya duyarlı dönemler: kritik dönem, bir deneyimin yaşanması gereken sabit bir zaman penceresidir; duyarlı dönem, etkisinin en güçlü olduğu zamandır.
İki araştırma deseni merkezidir. Kesitsel çalışma farklı yaş gruplarını tek bir anda karşılaştırır. Hızlıdır, ama farklar farklı dönemlerde büyümenin yol açtığı kuşak etkileri olabilir. Boylamsal çalışma aynı insanları yıllar boyunca izler. Gerçek değişimi gösterir, ama uzun sürer ve katılımcı kaybeder.
Kendini sına Bir çalışma 20, 50 ve 80 yaşındakileri bir kez sınıyor ve en yaşlı grubun bilgisayarı en kötü kullandığını buluyor. Bu neden yaşlanmanın etkisini göstermeyebilir?
- Bir kuşak etkisi olabilir: gruplar farklı teknolojiyle büyüdü
- Boylamsal çalışmalar her zaman daha küçük etkiler gösterir
- Kesitsel çalışmalar bilgisayar becerisini ölçemez
- Örneklem çok genç
Cevap: Bir kuşak etkisi olabilir: gruplar farklı teknolojiyle büyüdü. Kesitsel bir desende yaş grupları büyüdükleri çağ bakımından da farklıdır. Farkı yalnızca yaşlanma olarak okumak bu kuşak etkisini göz ardı eder.
2Bilişsel gelişim: Piaget ve Vygotsky
Piaget, çocukları dünyayı anlamak için zihinsel çerçeveler olan şemalar kuran etkin öğrenenler olarak gördü.
- Özümseme (asimilasyon): yeni bilgiyi mevcut bir şemaya uydurma; bir ineğe “köpek” demek gibi.
- Uyma (akomodasyon): şema uymadığında onu değiştirme; ineklerin ve köpeklerin farklı olduğunu öğrenmek gibi.
- Dengeleme: şemalar ile deneyim arasındaki dengeyi yeniden kurma dürtüsü.
Piaget dört evreyi sabit bir sırayla tanımladı:
- Duyusal-motor (0–2 yaş): duyular ve eylemlerle öğrenme. Nesne sürekliliği, yani gizlenen nesnelerin hâlâ var olduğunu bilmek, yaklaşık 8 aydan itibaren gelişir.
- İşlem öncesi (2–7): dil ve hayal oyunu gelişir, ama düşünme benmerkezcidir (çocuklar başka birinin bakış açısını görmekte zorlanır; üç dağ görevinde olduğu gibi) ve çocuklar korunum görevlerinde başarısız olur.
- Somut işlemler (7–11): gerçek nesneler hakkında mantıksal düşünme. Çocuklar korunumu, tersine çevrilebilirliği ve seriasyonu (büyüklüğe göre sıralama) anlar.
- Soyut işlemler (11+): soyut ve varsayımsal akıl yürütme.
Sonraki çalışmalar Piaget’nin küçük çocukları hafife aldığını gösteriyor. Korunumun “yaramaz oyuncak ayı” sürümü gibi daha basit veya doğal görevlerle daha fazla küçük çocuk başarılı olur.
Vygotsky sosyal öğrenmeyi vurguladı. Yakınsal gelişim alanı, bir çocuğun tek başına yapabildiği ile yardımla yapabildiği arasındaki farktır. Yetişkinler öğrenmeyi iskeleleme ile destekler: yardım verir ve çocuk ilerledikçe geri çekerler.
Zihin kuramı, başkalarının kendi inançlarına sahip olduğunu anlamaktır. Sally–Anne yanlış inanç görevinde çoğu çocuk yaklaşık 4 yaşından itibaren başarılı olur.
Kendini sına Bir yürümeye başlayan çocuk ilk kez bir inek görüyor ve “köpek” diyor. Bu hangi süreçtir?
- Korunum
- Nesne sürekliliği
- Uyma (akomodasyon)
- Özümseme (asimilasyon)
Cevap: Özümseme (asimilasyon). Çocuk yeni hayvanı mevcut bir şemaya uydurur (dört bacak, tüy: köpek). Akomodasyon, inekler için yeni bir kategori yapmak üzere şemayı değiştirmek olurdu.
3Sosyal ve duygusal gelişim
Bağlanma, bir bebek ile bir bakım veren arasındaki yakın duygusal bağdır. Bowlby bunun doğuştan olduğunu, bebeklerin tek bir ana bağlanma figürü olduğunu (monotropi) ve erken bağların sonraki ilişkiler için bir içsel çalışma modeli oluşturduğunu savundu.
Harlow’un maymunları süt veren bir tel “anne” yerine yumuşak bir bez “anneyi” tercih etti: temas rahatlığı yiyecekten daha önemliydi. Schaffer ve Emerson, bebeklerin en güçlü biçimde duyarlı, ilgili bakıcılara bağlandığını (bunların onları besleyen kişi olması gerekmez) ve birçoğunun birden fazla bağlanma oluşturduğunu buldu.
Ainsworth’un Garip Durum deneyi, 1 yaşındaki bir bebeği bakım verenden ayrılıp ona kavuşurken gözlemler:
- Güvenli: ayrılıkta üzülür, yeniden bir araya gelince teselli arar ve çabuk sakinleşir. En yaygın türdür.
- Güvensiz-kaçınan: az sıkıntı gösterir ve yeniden bir araya gelince bakım vereni görmezden gelir veya ondan yüz çevirir.
- Güvensiz-dirençli (kararsız): çok sıkıntılıdır ve yeniden bir araya gelince hem temas arar hem ona direnir.
- Örgütsüz (sonradan Main ve Solomon tarafından eklendi): karışık veya çelişkili davranış.
Ebeveynlik tarzları (Baumrind, Maccoby ve Martin tarafından genişletildi) sıcaklık ile talepleri birleştirir: otoriter-demokratik (sıcak ve kararlı), otoriter (sıkı, az sıcaklık), izin verici (sıcak, az kural) ve ihmalkâr (ikisi de yok).
Erikson, yaşam boyunca sekiz psikososyal krizi tanımladı: bebeklikte güven–güvensizlik, ergenlikte kimlik–rol karmaşası, genç yetişkinlikte yakınlık–yalıtılmışlık ve yaşlılıkta bütünlük–umutsuzluk gibi.
Kohlberg ahlaki akıl yürütmeyi üç düzeyde tanımladı: gelenek öncesi (cezadan kaçınma, ödül alma), geleneksel (iyi bir insan olma, yasalara uyma) ve gelenek ötesi (evrensel ilkeler). Gilligan bunu bir bakım etiğini yok saydığı için eleştirdi.
Kendini sına Garip Durum’da bir bebek anne çıkarken az sıkıntı gösteriyor ve annesi döndüğünde onu görmezden geliyor. Bu hangi türdür?
- Güvenli
- Güvensiz-dirençli (kararsız)
- Güvensiz-kaçınan
- Örgütsüz
Cevap: Güvensiz-kaçınan. Az sıkıntı ve yeniden bir araya gelince bakım vereni kaçınma, kaçınan örüntüdür. Dirençli bebekler bunun tersidir: çok sıkıntılıdırlar, sonra teması hem ararlar hem iterler.
5Çözümlü bir örnek
Mantığı izleyin. Açmadan önce sonraki adımı söylemeye çalışın.
Çözümlü örnek5 yaşındaki bir çocuk, iki kısa ve geniş bardağın aynı miktarda meyve suyu aldığını kabul ediyor. Birini uzun, ince bir bardağa döküyorsunuz. Şimdi uzun bardakta daha fazla olduğunu söylüyor. Bunu Piaget ile açıklayın ve bir eleştiri verin.
15 yaşında çocuk, Piaget’nin işlem öncesi evresindedir (2–7 yaş).
2Bu bir korunum görevidir: görünüm değişse de miktar aynı kalır. Çocuk başaramaz.
3Merkezileşme gösterir: tek bir özelliğe, meyve suyunun yüksekliğine odaklanır ve genişliği yok sayar.
Ayrıca tersine çevrilebilirlik eksiktir: aynı miktar olduğunu görmek için meyve suyunu zihninde geri dökmez.
4Piaget’ye göre çocuklar sıvı korunumunu somut işlemler evresinde, yaklaşık 7 yaşından itibaren başarır.
5McGarrigle ve Donaldson’ın “yaramaz oyuncak ayı” çalışmasında olduğu gibi değişim kazara görünüyorsa daha fazla küçük çocuk korunumu başarır. Aynı soruyu iki kez sormak da çocukların cevabın değişmesi gerektiğini düşünmesine yol açabilir.
Cevap İşlem öncesi evrede: merkezileşme ve tersine çevrilebilirlik eksikliği korunumda başarısız olmasına yol açar; ama daha basit görev sürümleri Piaget’nin küçük çocukları hafife aldığını gösterir.