Naucz się tematu Ruch obrotowy bryły sztywnej od zera
Wcześniej: Zasady dynamiki Newtona, Praca i energia
1Czym jest obrót bryły sztywnej
Bryła sztywna to przedmiot zachowujący kształt: koło zamachowe, kołowrót, drzwi albo toczące się koło. W tym temacie bryła obraca się wokół osi.
Każdy punkt bryły obraca się o ten sam kąt w tym samym czasie. Ruch opisujesz więc wielkościami kątowymi zamiast odległości:
- θ: kąt obrotu, w radianach (rad). Jeden obrót to 2π rad.
- ω: prędkość kątowa, w rad/s.
- α: przyspieszenie kątowe, w rad/s².
Maszyny podają prędkości w obrotach na minutę (obr/min). Zamień je przed obliczeniami:
ω = 2π·n / 60
Punkt w odległości r od osi porusza się z prędkością v = ω·r i ma przyspieszenie a = α·r wzdłuż toru.
Wszystko, co wiesz o ruchu prostoliniowym, ma obrotowego bliźniaka: siła staje się momentem, masa momentem bezwładności, a ΣF = m·a staje się ΣM = I·α.
Samosprawdzenie Koło obraca się z prędkością 600 obr/min. Jaka jest jego prędkość kątowa w rad/s?
- 10 rad/s
- 3770 rad/s
- 600 rad/s
- 62,8 rad/s
Odpowiedź: 62,8 rad/s. ω = 2π·600/60 = 2π·10 ≈ 62,8 rad/s. 10 to obroty na sekundę (brakuje 2π), 3770 zapomina podzielić przez 60, a 600 to nadal obr/min.
2Moment bezwładności
Masa mówi, jak trudno przyspieszyć ciało w ruchu prostoliniowym. Masowy moment bezwładności I mówi, jak trudno wprawić je w obrót.
Masa daleko od osi liczy się dużo bardziej niż masa blisko niej, ponieważ liczy się z kwadratem swojej odległości:
I = Σ m·r² (jednostka: kg·m²)
Nie musisz sam sumować kawałków. Naucz się tych standardowych wyników względem środka masy G:
- Cienki pręt o długości L, oś przez środek: m·L²/12.
- Pełny dysk lub walec o promieniu R: ½·m·R².
- Cienki pierścień lub obręcz: m·R².
- Pełna kula: (2/5)·m·R². Kula pusta: (2/3)·m·R².
- Masa punktowa w odległości r: m·r².
Gdy oś O nie przechodzi przez G, użyj twierdzenia Steinera (o osiach równoległych). Tu d to odległość między O i G:
IO = IG + m·d²
Pręt obracający się wokół końca ma d = L/2, więc IO = m·L²/12 + m·L²/4 = m·L²/3.
Niektóre zadania podają promień bezwładności k zamiast kształtu. Wtedy I = m·k². Dla ciała złożonego z części znajdź I każdej części względem tej samej osi i dodaj.
Samosprawdzenie Jednorodny pręt o masie 3 kg i długości 2 m obraca się wokół jednego końca. Jaki jest jego moment bezwładności?
- 1 kg·m²
- 12 kg·m²
- 3 kg·m²
- 4 kg·m²
Odpowiedź: 4 kg·m². I = m·L²/3 = 3·4/3 = 4 kg·m², albo IG + m·d² = 1 + 3·1² = 4. 1 kg·m² to wartość względem środka, 3 kg·m² to tylko część m·d², a 12 kg·m² to m·L² bez żadnego czynnika.
3Momenty, energia i moment pędu
Trzy narzędzia rozwiązują prawie każde zadanie o obrocie. Wybierz to, które pasuje do pytania.
1. Momenty. Suma momentów względem osi równa się I·α. Użyj jej dla przyspieszeń i sił.
ΣM = I·α
Przy stałym momencie obrotowym ruch kątowy ma stałe α, a równania kinematyki mają obrotowych bliźniaków: ω = ω₀ + α·t i ω² = ω₀² + 2·α·θ.
2. Energia. Wirujące ciało magazynuje energię kinetyczną. Moment T obracający o kąt θ wykonuje pracę, a moc obracającego się wału to moment razy prędkość kątowa:
E = ½·I·ω² W = T·θ P = T·ω
Ciało, które toczy się bez poślizgu, jednocześnie się porusza i obraca, z v = ω·r. Ma oba rodzaje energii kinetycznej:
E = ½·m·v² + ½·I·ω² = ½·m·v²·(1 + c) c = I/(m·r²)
Liczba c zależy tylko od kształtu: 0,4 dla pełnej kuli, 0,5 dla pełnego walca, 2/3 dla kuli pustej i 1 dla obręczy. Na pochylni a = g·sin θ / (1 + c).
3. Moment pędu. L = I·ω. Gdy względem osi nie działa moment zewnętrzny, L pozostaje takie samo, nawet gdy ciała się sklejają i energia kinetyczna jest tracona:
I1·ω1 = I2·ω2
Samosprawdzenie Silnik dostarcza moment 100 N·m przy 600 obr/min. Jaka jest jego moc?
- 1 kW
- 377 kW
- 6,28 kW
- 60 kW
Odpowiedź: 6,28 kW. ω = 2π·600/60 = 62,8 rad/s, więc P = T·ω = 100·62,8 ≈ 6283 W = 6,28 kW. 60 kW używa obr/min jako ω, 1 kW używa obrotów na sekundę, a 377 kW zapomina podzielić przez 60.
4Metoda krok po kroku
- Narysuj ciało i wybierz oś: stały punkt obrotu lub wał albo środek dla ciała toczącego się.
- Znajdź moment bezwładności względem tej osi. Użyj standardowych wyników i dodaj m·d², gdy oś jest przesunięta.
- Zamień każdą prędkość w obr/min na rad/s wzorem ω = 2π·n/60.
- Wybierz narzędzie. Przyspieszenia i siły: ΣM = I·α (z ΣF = m·a dla części poruszających się po linii prostej). Prędkości po przebyciu odległości lub kąta: energia. Uderzenia, nagłe chwyty i ciała, które przyciągają swoją masę: moment pędu.
- Połącz ruch prostoliniowy i obrotowy tam, gdzie łączy je linka lub styk toczny: v = ω·r i a = α·r.
- Rozwiąż i sprawdź wynik drugim narzędziem, jeśli możesz.
Dla ciała wiszącego na lince przerzuconej przez kołowrót narysuj dwa schematy sił: jeden dla klocka (siły) i jeden dla kołowrotu (momenty). Naciąg linki występuje w obu.
5Przykład krok po kroku
Przejdź przez każdy krok. Spróbuj przewidzieć następny, zanim go odsłonisz.
Przykład krok po krokuKlocek o masie 2 kg wisi na lekkiej lince nawiniętej na kołowrót. Kołowrót to jednorodny pełny dysk o masie 4 kg i promieniu 0,2 m na osi bez tarcia. Klocek puszczono ze spoczynku. Przyjmij g = 9,81 m/s². Znajdź przyspieszenie klocka, naciąg linki i prędkość klocka po spadku o 1 m.
1Kołowrót to pełny dysk obracający się wokół swojego środka.
I = ½·M·R² = ½ · 4 · 0,2² = 0,08 kg·m²
2Przyjmij dla klocka kierunek w dół jako dodatni. Grawitacja ciągnie go w dół, a naciąg linki T ciągnie go w górę.
m·g − T = m·a ⇒ 19,62 − T = 2·a
3Tylko naciąg ma moment względem osi, z ramieniem R. Linka nie ślizga się, więc α = a/R.
T·R = I·α = I·a/R ⇒ T = I·a/R² = 0,08·a/0,04 = 2·a
4Wstaw T = 2·a do równania dla klocka.
19,62 − 2·a = 2·a ⇒ a = 19,62/4 = 4,905 m/s²
T = 2 · 4,905 = 9,81 N
Kołowrót obraca się z α = a/R = 4,905/0,2 ≈ 24,5 rad/s².
5Przyspieszenie jest stałe, a klocek startuje ze spoczynku, więc użyj v² = 2·a·s.
v = √(2 · 4,905 · 1) = √9,81 ≈ 3,13 m/s
6Użyj zamiast tego energii. Utracona energia potencjalna zamienia się w energię kinetyczną klocka i kołowrotu, z ω = v/R.
m·g·h = ½·m·v² + ½·I·(v/R)² ⇒ 19,62 = v² + v²
Zatem v² = 9,81 i v ≈ 3,13 m/s, tak samo jak wcześniej.
Odpowiedź a ≈ 4,91 m/s², T ≈ 9,81 N i v ≈ 3,13 m/s po 1 m.
6Typowe błędy
- Pozostawienie prędkości w obr/min w ω, E = ½·I·ω² lub P = T·ω. Najpierw zamień na rad/s.
- Użycie momentu bezwładności względem środka dla ciała obracającego się wokół końca. Dodaj m·d².
- Pominięcie energii kinetycznej ruchu obrotowego ciała toczącego się lub bloczka.
- Traktowanie kuli lub dysku na końcu pręta jak masy punktowej. Dodaj też jego własne I względem środka.
- Zakładanie, że energia kinetyczna jest zachowana, gdy ciała się chwytają lub sklejają. Użyj zamiast tego momentu pędu.
- Liczenie obrotów w radianach: N = θ/(2π).
Samosprawdzenie Pełny walec o masie 2 kg toczy się bez poślizgu z prędkością 3 m/s. Jaka jest jego całkowita energia kinetyczna?
- 13,5 J
- 18 J
- 4,5 J
- 9 J
Odpowiedź: 13,5 J. E = ½·m·v²·(1 + c) = ½·2·3²·1,5 = 13,5 J, z c = 0,5 dla pełnego walca. 9 J to tylko część postępowa, 4,5 J to tylko część obrotowa, a 18 J używa c = 1, wartości dla obręczy.
7Jak wyglądają zadania egzaminacyjne
- Łatwe: moment bezwładności. Pręt względem przesuniętej osi, wahadło z pręta i kuli lub dysku, energia kinetyczna koła zamachowego albo moment lub czas potrzebny do rozkręcenia koła zamachowego.
- Średnie: ΣM = I·α, praca i moc. Pręt puszczony z poziomu, klocek na kołowrocie, liczba obrotów hamowanego koła zamachowego, moment lub moc wału albo prędkość wahającego się pręta.
- Trudne: toczenie i moment pędu. Kula, walec lub obręcz staczające się po pochylni, tarcie potrzebne do toczenia, udział energii obrotowej, pierścień upuszczony na wirujący dysk, osoba przyciągająca hantle albo pocisk uderzający w wiszący pręt.
Dla hamowanego koła zamachowego hamulec wykonuje pracę równą zmagazynowanej energii: T·θ = ½·I·ω². Podziel θ przez 2π, aby dostać liczbę obrotów.
Pręt zamocowany przegubowo na jednym końcu i puszczony z poziomu ma tuż po puszczeniu α = 3·g/(2·L). Jego wolny koniec przyspiesza z 1,5·g.
Dla pocisku, który utyka w pręcie, moment pędu względem punktu obrotu jest zachowany: m·v·d = (Irod + m·d²)·ω.
Ucz się krok po kroku w aplikacjiUcz się krok po kroku w aplikacji