Granice: zadania z rozwiązaniami krok po kroku
Inaczej: granica funkcji · granica ciągu · reguła de l’Hospitala
Darmowe zadania z tematu Granice z rysunkami, podpowiedziami i pełnymi rozwiązaniami. Za każdym razem nowe wartości, na trzech poziomach: bezpośrednie podstawienie i rozkład na czynniki, granice w nieskończoności, Reguła de l'Hospitala.
Naucz się tematu Granice od zera
1Czym jest granica
Granica opisuje wartość, do której funkcja się zbliża, gdy x zbliża się do pewnej liczby. Nie ma znaczenia, co dzieje się dokładnie w tej liczbie.
Weź f(x) = (x² − 1)/(x − 1). Dla x = 1 dostajesz 0/0, co nie ma wartości. Ale możesz spróbować liczb bliskich 1.
- x = 0,9 daje f = 1,9.
- x = 0,99 daje f = 1,99.
- x = 1,01 daje f = 2,01.
Wartości zbliżają się coraz bardziej do 2. Zapisujemy:
limx→1 (x² − 1)/(x − 1) = 2
Wykres jest prostą z jednym brakującym punktem, dziurą w (1, 2). Granica to wysokość dziury.
Samosprawdzenie Funkcja g daje g(2,9) = 5,9, g(2,99) = 5,99 i g(3,01) = 6,01. Nie jest określona w x = 3. Ile wynosi granica przy x → 3?
- 3
- 5,99
- 6
- Nie istnieje, bo g(3) nie jest określone
Odpowiedź: 6. Wartości zbliżają się do 6 z obu stron, więc granica wynosi 6. Granica patrzy tylko na wartości w pobliżu x = 3, nigdy na samo x = 3.
2Podstawianie, 0/0 i rozkład na czynniki
Zawsze najpierw spróbuj podstawienia bezpośredniego: wstaw liczbę. Jeśli dostaniesz zwykłą liczbę, to jest granica.
limx→2 (x² + 3x) = 4 + 6 = 10
Jeśli dostaniesz 0/0, to jeszcze nie koniec. 0/0 to wyrażenie nieoznaczone: sygnał do uproszczenia, a nie odpowiedź.
Zwykle licznik i mianownik mają wspólny czynnik, który w tym punkcie jest zerem. Rozłóż oba na czynniki, skróć wspólny czynnik, potem podstaw jeszcze raz.
(x² − 9)/(x − 3) = (x − 3)(x + 3)/(x − 3) = x + 3
Granica przy x → 3 wynosi więc 3 + 3 = 6. Przydatne wzory na rozkład:
- x² − a² = (x − a)(x + a)
- x³ − a³ = (x − a)(x² + ax + a²)
- x³ + a³ = (x + a)(x² − ax + a²)
- Trójmian kwadratowy taki jak x² − x − 30 rozkłada się na (x − 6)(x + 5): znajdź dwie liczby, których iloczyn to −30, a suma −1.
Przy pierwiastku pomnóż licznik i mianownik przez sprzężenie: (√x − 2)(√x + 2) = x − 4.
Samosprawdzenie Ile wynosi limx→2 (x² − 4)/(x − 2)?
- 0
- 2
- 4
- Nie istnieje, bo dostajesz 0/0
Odpowiedź: 4. Podstawienie daje 0/0, więc rozłóż na czynniki: (x − 2)(x + 2)/(x − 2) = x + 2, co dla x = 2 wynosi 4. Zatrzymanie się na 0/0 to błąd stojący za odpowiedzią „nie istnieje”.
3Granice w nieskończoności i reguła L’Hôpitala
x → ∞ oznacza, że x rośnie bez końca. W ułamku z wielomianami, gdy x jest ogromne, liczą się tylko najwyższe potęgi.
Podziel każdy składnik przez najwyższą potęgę x w mianowniku. Składniki takie jak 4/x i 7/x² dążą do 0.
(6x² + x)/(3x² − 5) = (6 + 1/x)/(3 − 5/x²) → 6/3 = 2
- Ta sama najwyższa potęga w liczniku i mianowniku: granica to stosunek współczynników przy najwyższych potęgach.
- Wyższa potęga w mianowniku: granica wynosi 0.
- Wyższa potęga w liczniku: ułamek rośnie bez końca, więc nie ma granicy skończonej.
Dla √(x² + 6x) − x pomnóż przez sprzężenie. Dostajesz 6x/(√(x² + 6x) + x), co dąży do 6/(1 + 1) = 3.
Reguła L’Hôpitala: jeśli podstawienie daje 0/0 lub ∞/∞, możesz zastąpić licznik i mianownik ich pochodnymi, każde osobno.
limx→0 (eˣ − 1)/x = limx→0 eˣ/1 = 1
Jeśli znów dostaniesz 0/0, zastosuj regułę jeszcze raz. Granice trygonometryczne zawsze używają x w radianach.
Samosprawdzenie Ile wynosi limx→∞ (4x² + 1)/(2x² + 3x)?
- 0
- 2
- ½
- ∞
Odpowiedź: 2. Najwyższe potęgi są równe (x²), więc granica to stosunek współczynników przy najwyższych potęgach: 4/2 = 2. Wynik ½ pochodzi z dzielenia w złą stronę.
4Metoda krok po kroku
- Podstaw liczbę. Zwykła liczba jest odpowiedzią.
- Jeśli dostaniesz 0/0, rozłóż licznik i mianownik na czynniki albo pomnóż przez sprzężenie, jeśli jest pierwiastek.
- Skróć wspólny czynnik i podstaw jeszcze raz.
- Jeśli x → ∞, podziel każdy składnik przez najwyższą potęgę x i pozwól, by składniki takie jak a/x dążyły do 0.
- Jeśli rozkład na czynniki nie działa (eˣ, sin, cos, ln), użyj reguły L’Hôpitala dla postaci 0/0 lub ∞/∞.
- Sprawdź na liczbie bardzo bliskiej punktowi, na przykład x = 1,001.
5Przykład krok po kroku
Przejdź przez każdy krok. Spróbuj przewidzieć następny, zanim go odsłonisz.
Przykład krok po krokuZnajdź L = limx→−2 (x³ + 8)/(x + 2).
1((−2)³ + 8)/(−2 + 2) = (−8 + 8)/0 = 0/0
To wyrażenie nieoznaczone 0/0, więc najpierw musisz uprościć.
28 = 2³, więc licznik jest sumą sześcianów z a = 2.
x³ + 8 = (x + 2)(x² − 2x + 4)
3(x + 2)(x² − 2x + 4)/(x + 2) = x² − 2x + 4
Wolno to zrobić, bo x tylko zbliża się do −2, więc x + 2 nigdy nie jest dokładnie 0.
4(−2)² − 2·(−2) + 4 = 4 + 4 + 4 = 12
5Spróbuj x = −1,99: (−7,880599 + 8)/0,01 = 11,94, co jest bliskie 12.
Wykres to parabola x² − 2x + 4 z dziurą w (−2, 12).
6Typowe błędy
- Zapisanie 0/0 jako odpowiedzi albo stwierdzenie, że granica nie istnieje. 0/0 oznacza: najpierw uprość.
- Użycie reguły L’Hôpitala, gdy podstawienie nie daje 0/0 ani ∞/∞.
- Użycie wzoru na pochodną ilorazu w regule L’Hôpitala. Różniczkuj licznik i mianownik osobno.
- W nieskończoności porównywanie pierwszych zapisanych składników zamiast najwyższych potęg.
- Używanie stopni zamiast radianów w granicach z sin lub cos.
Samosprawdzenie Ile wynosi limx→1 (x² + 1)/(x + 1)?
- 0
- 1
- 2
- Nie istnieje
Odpowiedź: 1. Podstawienie daje 2/2 = 1, zwykłą liczbę, więc to jest granica. Użycie tu reguły L’Hôpitala (2x/1 = 2) jest błędne, bo postać nie była 0/0.
7Jak wyglądają zadania egzaminacyjne
- Łatwe: podstawianie bezpośrednie i rozkład na czynniki. Podstawienie daje 0/0, więc rozkładasz i skracasz, jak w przykładzie.
- Średnie: granice w nieskończoności. Podziel przez najwyższą potęgę albo użyj sprzężenia dla pierwiastka, takiego jak √(x² + 4x) − x.
- Trudne: reguła L’Hôpitala, na przykład (eˣ − 1 − x)/x² lub (1 − cos 3x)/x² przy x → 0. Możesz potrzebować reguły dwa razy.
Szybka kontrola: wstaw kalkulatorem liczbę bardzo bliską punktowi. Wynik powinien być bliski twojej odpowiedzi.
Ucz się krok po kroku w aplikacjiUcz się krok po kroku w aplikacji