Naucz się tematu Wektory: iloczyn skalarny i wektorowy od zera
1Czym jest wektor
Niektóre wielkości wymagają tylko liczby: masa 5 kg lub temperatura 20 °C. To skalary.
Inne wielkości wymagają też kierunku. Siła 40 N naciskająca w górę bardzo różni się od 40 N naciskających w bok. To wektory.
Wektor opisujesz jego składowymi: jak daleko sięga wzdłuż x, wzdłuż y i wzdłuż z. Wektor a = (4, 3, 0) sięga 4 jednostki wzdłuż x, 3 wzdłuż y i 0 wzdłuż z.
Siły, przemieszczenia i prędkości są wektorami. Inżynierowie używają matematyki wektorów do dodawania sił, znajdowania kątów i obliczania momentów w trzech wymiarach.
Wektory dodaje się składowa po składowej: (1, 2, 0) + (3, −1, 4) = (4, 1, 4). Tak znajdujesz wypadkową kilku sił.
Samosprawdzenie Jaka jest długość wektora a = (3, 4, 0)?
- 1
- 25
- 5
- 7
Odpowiedź: 5. Długość to √(3² + 4² + 0²) = √25 = 5. Dodanie składowych (7) jest błędne, bo są prostopadłe, a 25 zapomina o pierwiastku.
2Długość, kierunek i składowe
Moduł |a| to długość wektora. To twierdzenie Pitagorasa w trzech wymiarach:
|a| = √(ax² + ay² + az²)
Wektor jednostkowy ma długość 1 i wskazuje ten sam kierunek. Dostajesz go, dzieląc każdą składową przez moduł:
û = a / |a|
Dla a = (0, 3, 4) moduł wynosi 5, więc û = (0, 0,6, 0,8). Sprawdzenie: 0,6² + 0,8² = 1.
Siłę w płaszczyźnie xy często podaje się jako wielkość F i kąt θ, mierzony przeciwnie do ruchu wskazówek zegara od dodatniej osi x. Jej składowe to:
Fx = F·cos θ Fy = F·sin θ
Cosinus i sinus dają znaki automatycznie. Siła pod kątem 120° ma ujemną składową x, ponieważ cos 120° = −0,5.
Wracając od składowych do kąta, arctan(Ry/Rx) daje tylko wyniki między −90° a 90°. Jeśli Rx jest ujemne, dodaj 180°. Jeśli ujemne jest tylko Ry, dodaj 360°.
Samosprawdzenie Jaka jest składowa y wektora jednostkowego w kierunku a = (0, 3, 4)?
- 0,12
- 0,43
- 0,6
- 3
Odpowiedź: 0,6. Podziel przez moduł 5: 3/5 = 0,6. 3 zapomina podzielić, 0,12 dzieli przez |a|² = 25, a 0,43 dzieli przez sumę składowych (7).
3Iloczyn skalarny i iloczyn wektorowy
Są dwa sposoby mnożenia dwóch wektorów. Iloczyn skalarny daje liczbę. Iloczyn wektorowy daje nowy wektor.
a·b = axbx + ayby + azbz = |a|·|b|·cos θ
Tu θ to kąt między dwoma wektorami. Iloczyn skalarny mierzy, jak bardzo wektory wskazują w tę samą stronę. Jest zerowy, gdy są prostopadłe.
- Kąt: cos θ = a·b / (|a|·|b|).
- Rzut skalarny a na b (część a wzdłuż b): a·b / |b|.
- Praca wykonana przez stałą siłę na przemieszczeniu: W = F·d.
- Dwa wektory są prostopadłe, gdy a·b = 0.
Iloczyn wektorowy a × b to wektor prostopadły do a i do b. Jego długość równa się polu równoległoboku rozpiętego przez oba wektory.
a × b = (aybz − azby, azbx − axbz, axby − aybx)
Dla a = (1, 2, 0) i b = (3, 1, 0): a × b = (2·0 − 0·1, 0·3 − 1·0, 1·1 − 2·3) = (0, 0, −5). Równoległobok ma pole 5, a trójkąt połowę tego, 2,5.
Kolejność ma znaczenie: b × a = −(a × b). Moment siły F działającej w punkcie A względem punktu O to M = r × F, gdzie r = A − O.
Samosprawdzenie Dla a = (2, 1, 0) i b = (1, 4, 0), ile wynosi składowa z iloczynu a × b?
- 6
- 7
- 9
- −7
Odpowiedź: 7. Składowa z = axby − aybx = 2·4 − 1·1 = 7. −7 to b × a (zamieniona kolejność), 6 to iloczyn skalarny, a 9 dodaje oba iloczyny zamiast odejmować.
4Metoda krok po kroku
- Zapisz każdy wektor w składowych. Dla siły podanej wielkością i kątem użyj F·cos θ i F·sin θ.
- Jeśli zadanie podaje punkty, zbuduj z nich wektory: wektor od A do B to B − A.
- Zdecyduj, jakiego narzędzia potrzebujesz. Długości i kierunki: moduł i wektor jednostkowy. Kąty, rzuty i praca: iloczyn skalarny. Pola, wektory prostopadłe i momenty: iloczyn wektorowy.
- Najpierw zapisz wzór, potem wstawiaj liczby składowa po składowej. Zachowuj znaki w nawiasach.
- Sprawdź wynik: wektor jednostkowy ma długość 1, a × b jest prostopadłe do a (więc a·(a × b) = 0), a kąt między wektorami leży między 0° a 180°.
Dla wektora jednostkowego prostopadłego do dwóch wektorów weź n = a × b i podziel przez jego długość. Jeśli zadanie chce dodatniej składowej z, a twoja jest ujemna, zmień wszystkie znaki.
Objętość równoległościanu o krawędziach a, b i c to |a·(b × c)|: najpierw iloczyn wektorowy, potem skalarny.
5Przykład krok po kroku
Przejdź przez każdy krok. Spróbuj przewidzieć następny, zanim go odsłonisz.
Przykład krok po krokuStała siła F = (6, 2, −3) N przesuwa przedmiot po linii prostej z punktu A(1, 0, 2) do punktu B(3, 4, 2). Współrzędne są w metrach. Znajdź pracę W wykonaną przez siłę i kąt θ między siłą a przemieszczeniem.
1Przemieszczenie to wektor od A do B: odejmij początek od końca.
d = B − A = (3 − 1, 4 − 0, 2 − 2) = (2, 4, 0) m
2Praca to iloczyn skalarny siły i przemieszczenia. Pomnóż odpowiadające sobie składowe i dodaj.
W = F·d = 6·2 + 2·4 + (−3)·0 = 12 + 8 + 0 = 20 J
3|F| = √(6² + 2² + (−3)²) = √49 = 7 N
|d| = √(2² + 4² + 0²) = √20 ≈ 4,472 m
4Użyj drugiej postaci iloczynu skalarnego, F·d = |F|·|d|·cos θ, i rozwiąż względem cos θ.
cos θ = 20 / (7 · 4,472) = 0,6389
θ = arccos 0,6389 ≈ 50,3°
5Praca jest dodatnia, więc kąt musi być mniejszy niż 90°. Tak jest.
Część siły wzdłuż ruchu to |F|·cos θ = 7 · 0,6389 ≈ 4,47 N. Razy odległość 4,472 m daje znów 20 J.
Odpowiedź W = 20 J i θ ≈ 50,3°.
6Typowe błędy
- Dodawanie modułów zamiast składowych. Dwie siły 3 N i 4 N pod kątem prostym dają 5 N, a nie 7 N.
- Użycie współrzędnych punktu zamiast r = A − O w momencie.
- Zły znak środkowej składowej (y) iloczynu wektorowego. To azbx − axbz, a nie na odwrót.
- Zamiana kolejności w iloczynie wektorowym. b × a wskazuje przeciwnie do a × b.
- Branie arctan dla kierunku bez sprawdzenia, w której ćwiartce leży wektor.
- Zapomnienie o ½ dla pola trójkąta: to połowa |AB × AC|.
Samosprawdzenie Siła F = (0, 10, 0) N działa w punkcie A(3, 0, 0) m. Jaka jest wielkość jej momentu względem O(1, 0, 0) m?
- 10 N·m
- 20 N·m
- 30 N·m
- 40 N·m
Odpowiedź: 20 N·m. r = A − O = (2, 0, 0) m, więc M = r × F = (0, 0, 2·10) = (0, 0, 20) N·m. Użycie samego punktu A jako r daje 30 N·m, A + O daje 40 N·m, a samo O daje 10 N·m.
7Jak wyglądają zadania egzaminacyjne
- Łatwe: moduł i składowe. Długość wektora, jedna składowa wektora jednostkowego, składowa siły podanej wielkością i kątem albo wielkość lub kierunek wypadkowej dwóch sił.
- Średnie: iloczyn skalarny. Iloczyn skalarny, kąt między dwoma wektorami, rzut skalarny, praca siły między dwoma punktami albo wartość k, dla której dwa wektory są prostopadłe.
- Trudne: iloczyn wektorowy i momenty. Jedna składowa a × b, pole równoległoboku lub trójkąta, moment siły względem punktu, jednostkowy wektor normalny albo objętość prostopadłościanu z iloczynu mieszanego.
W pytaniu o prostopadłość przyjmij a·b = 0. Daje to jedno równanie liniowe z k.
Dla trójkąta o wierzchołkach A, B i C użyj wektorów krawędzi AB = B − A i AC = C − A. Pole to ½·|AB × AC|.
Ucz się krok po kroku w aplikacjiUcz się krok po kroku w aplikacji