Całki: zadania z rozwiązaniami krok po kroku
Inaczej: całka nieoznaczona · całka oznaczona · całkowanie przez części
Darmowe zadania z tematu Całki z rysunkami, podpowiedziami i pełnymi rozwiązaniami. Za każdym razem nowe wartości, na trzech poziomach: wielomiany, funkcje wykładnicze, logarytmy i podstawienie, pola między krzywymi.
Naucz się tematu Całki od zera
Wcześniej: Pochodne
1Czym jest całka
Całka sumuje wielkość, która się zmienia. Najczytelniejszy obraz to pole pod wykresem.
Samochód jedzie z prędkością 20 m/s przez 5 s. Pokonuje 20 · 5 = 100 m. Na wykresie prędkości od czasu to pole prostokąta pod linią.
Gdy prędkość się zmienia, kształt pod wykresem jest zakrzywiony, ale idea jest ta sama: pole to droga.
Pole pod f między x = a i x = b zapisujemy tak:
∫ab f(x) dx
Liczby a i b to granice całkowania. Symbol dx mówi, że zmienną jest x.
Samosprawdzenie Rowerzysta jedzie ze stałą prędkością 10 m/s przez 4 s. Jakie jest pole pod wykresem prędkości od czasu?
- 10 m
- 14 m
- 2,5 m
- 40 m
Odpowiedź: 40 m. Pole jest prostokątem: wysokość 10 m/s razy szerokość 4 s daje 40 m. Dzielenie 10 przez 4 daje 2,5, co nie jest polem.
2Funkcje pierwotne i wzór na potęgę
Całkowanie to różniczkowanie w odwrotną stronę. Funkcja pierwotna F funkcji f to funkcja, której pochodną jest f.
Ponieważ (x³)′ = 3x², funkcją pierwotną 3x² jest x³. Można dodać dowolną stałą, więc piszemy ∫3x² dx = x³ + C.
Wzór na potęgę dla całek: zwiększ potęgę o jeden, potem podziel przez nową potęgę.
∫xⁿ dx = xⁿ⁺¹/(n + 1) + C, n ≠ −1
- Stały czynnik zostaje z przodu: ∫5x² dx = 5x³/3 + C.
- Sama stała: ∫4 dx = 4x + C.
- W sumie całkuj każdy składnik osobno.
Naucz się też tych: ∫eˣ dx = eˣ, ∫ekx dx = ekx/k, ∫1/x dx = ln|x|, ∫cos x dx = sin x i ∫sin x dx = −cos x.
Funkcję pierwotną zawsze możesz sprawdzić: zróżniczkuj ją, a musisz dostać funkcję wyjściową.
Samosprawdzenie Ile wynosi ∫6x² dx?
- 12x + C
- 2x³ + C
- 3x³ + C
- 6x³ + C
Odpowiedź: 2x³ + C. Zwiększ potęgę do 3 i podziel przez 3: 6x³/3 = 2x³. 12x to pochodna, a nie całka, a 6x³ zapomina podzielić przez nową potęgę.
3Całki oznaczone i pola
Całka oznaczona ma granice i daje liczbę. Znajdź funkcję pierwotną F, a potem odejmij jej wartości na dwóch granicach.
∫ab f(x) dx = F(b) − F(a)
Stała C się w odejmowaniu skraca, więc tutaj możesz ją pominąć.
Przykład: ∫13 3/x dx = 3 ln 3 − 3 ln 1 = 3 ln 3 ≈ 3,296, ponieważ ln 1 = 0.
Podstawienie pomaga, gdy jedna funkcja siedzi wewnątrz drugiej. Dla e0,5x przyjmij u = 0,5x. Wynik to powyższa reguła: podziel przez 0,5.
∫03 e0,5x dx = 2e0,5x |03 = 2(e1,5 − 1) ≈ 6,963
Pole między dwiema krzywymi to całka z górnej krzywej minus dolna krzywa, między punktami, w których się spotykają.
Dla y = 2x i y = x² krzywe spotykają się w x = 0 i x = 2. Na tym przedziale 2x leży wyżej.
A = ∫02 (2x − x²) dx = 4 − 8/3 = 4/3
Samosprawdzenie Krzywe y = x i y = x² spotykają się w x = 0 i x = 1. Między nimi y = x leży wyżej. Jakie jest zamknięte pole?
- 1/2
- 1/6
- 5/6
- −1/6
Odpowiedź: 1/6. ∫(x − x²) dx od 0 do 1 wynosi 1/2 − 1/3 = 1/6. Odjęcie górnej od dolnej daje −1/6, a dodanie obu całek daje 5/6.
4Metoda krok po kroku
- Zapisz funkcję jako sumę prostych składników. Pierwiastki i ułamki zapisz jako potęgi: √x = x1/2.
- Znajdź funkcję pierwotną każdego składnika wzorem na potęgę lub standardową całką.
- Sprawdź szybko, różniczkując w myślach.
- Dla całki oznaczonej policz osobno F(b) i F(a).
- Odejmij: F(b) − F(a). Uważaj na minusy, gdy a jest ujemne.
Dla pola między krzywymi najpierw rozwiąż f(x) = g(x), aby znaleźć granice, potem całkuj górną minus dolną.
5Przykład krok po kroku
Przejdź przez każdy krok. Spróbuj przewidzieć następny, zanim go odsłonisz.
Przykład krok po krokuOblicz I = ∫02 (3x² + 2x + 1) dx.
13x² daje 3x³/3 = x³. 2x daje 2x²/2 = x². Stała 1 daje x.
F(x) = x³ + x² + x
2F′(x) = 3x² + 2x + 1
To funkcja wyjściowa, więc F jest poprawna.
5I = F(2) − F(0) = 14 − 0 = 14
Całka to zacieniowane pole pod krzywą między x = 0 i x = 2.
6Typowe błędy
- Zapominanie o dzieleniu przez nowy wykładnik.
- Różniczkowanie zamiast całkowania: obniżanie potęgi zamiast jej podnoszenia.
- Zapisanie ∫1/x dx jako x⁰/0. Wzór na potęgę nie działa dla n = −1; użyj ln|x|.
- Zapomnienie o minusach w F(a), gdy a jest ujemne, na przykład (−1)³ = −1.
- Zapomnienie o + C w całce nieoznaczonej albo niezmienienie granic po podstawieniu.
Samosprawdzenie Ile wynosi ∫02 x³ dx?
- 12
- 16
- 4
- 8
Odpowiedź: 4. F(x) = x⁴/4, więc F(2) − F(0) = 16/4 − 0 = 4. Zapomnienie o podzieleniu przez nową potęgę 4 daje 16.
7Jak wyglądają zadania egzaminacyjne
- Łatwe: całka oznaczona z wielomianu, czasem z ujemnymi granicami. Użyj wzoru na potęgę i F(b) − F(a).
- Średnie: funkcje wykładnicze, logarytmy i podstawienie, na przykład ∫e0,5x dx lub ∫3/x dx między dwiema granicami.
- Trudne: pole zamknięte przez dwie krzywe, na przykład y = x² i y = 4x. Znajdź, gdzie się spotykają, potem całkuj górną minus dolną.
Szybka kontrola: pole zamknięte przez dwie krzywe jest zawsze dodatnie. Jeśli wychodzi liczba ujemna, odjąłeś w złej kolejności.
Ucz się krok po kroku w aplikacjiUcz się krok po kroku w aplikacji