Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowego

Zadania z rozwiązaniami krok po kroku.

3 poziomyZa każdym razem nowe wartości
Ćwicz terazZa darmo codziennie
bez karty

Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowego: zadania z rozwiązaniami krok po kroku

Darmowe zadania z tematu Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowego z rysunkami, podpowiedziami i pełnymi rozwiązaniami. Za każdym razem nowe wartości, na trzech poziomach: żywienie przez sondę: prędkości, energia i białko, zapotrzebowanie, należna masa ciała i wolna woda, żywienie pozajelitowe i zasady dla otyłości.

Darmowe zadanieŁatwy
1 kcal/mL2400 kcal/dobę5 × ? mL5× na dobę

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent żywiony bolusami przez sondę potrzebuje 2400 kcal na dobę z preparatu dostarczającego 1 kcal/mL. Dawka dobowa jest podana jako 5 równych bolusów. Jaką objętość V podaje się w każdym bolusie? Zaokrąglij do najbliższej liczby całkowitej.

2400 kcal/dobę1 kcal/mL5 bolusy
mL
Następne zadanie →

Co ćwiczysz

  1. Łatwyżywienie przez sondę: prędkości, energia i białko
  2. Średnizapotrzebowanie, należna masa ciała i wolna woda
  3. Trudnyżywienie pozajelitowe i zasady dla otyłości

Naucz się

Jak rozwiązywać zadania: Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowego

Jak rozwiązywać zadania: Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowego

  1. Zapisz, o co pytają: prędkość pompy, objętość, kilokalorie, gramy białka lub wody.
  2. Zamień energię na objętość wzorem mL = kcal/(kcal/mL), a objętość na białko wzorem litry × g/L.
  3. Dla prędkości dziel przez rzeczywistą liczbę godzin podawania, a dla bolusa przez liczbę karmień.
  4. Dla zapotrzebowania pomnóż kcal/kg lub g/kg przez masę wskazaną w zasadzie; należną masę ciała znajdź wzorem Devine’a: 50 lub 45,5 + 2,3 × (cale − 60).
  5. Dla PN oblicz gramy jako % × mL/100, a następnie użyj 3,4 kcal/g dla glukozy, 4 kcal/g dla aminokwasów i podanych kcal/mL dla tłuszczu.

Typowe błędy

  • Dzielenie przez 24 godziny, gdy żywienie trwa krócej.
  • Dzielenie kilokalorii przez godziny bez przeliczenia na mL.
  • Traktowanie całej objętości preparatu jako wolnej wody.
  • Użycie 4 kcal/g dla glukozy w żywieniu pozajelitowym.
  • Użycie rzeczywistej masy ciała tam, gdzie zasada wymaga należnej masy ciała.
Najważniejsze wzory

Najważniejsze wzory

Objętość dobowa
mL = kcal / (kcal/mL)
Żywienie ciągłe
mL/h = objętość dobowa / godziny karmienia
Karmienie bolusowe
mL na karmienie = objętość dobowa / liczba karmień
Dostarczona energia i białko
kcal = mL × kcal/mL; g = L × g/L
Wolna woda
mL = objętość preparatu × frakcja wody
Idealna masa ciała (Devine)
mężczyźni 50 + 2,3 × (in − 60); kobiety 45,5 + 2,3 × (in − 60); 1 in = 2,54 cm
Wskaźnik masy ciała
BMI = kg/m²
Żywienie pozajelitowe
glukoza 3,4 kcal/g, aminokwasy 4 kcal/g, emulsja tłuszczowa 20% 2,0 kcal/mL, 10% 1,1 kcal/mL
Azot
g N = g białka / 6,25
Szybkość wlewu glukozy
GIR = mg/(kg·min) = % × mL/h / (6 × kg)
Naucz się tematu Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowego od zera

Naucz się tematu Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowego od zera

Wcześniej: Obliczanie dawek, Płyny dożylne i bilans płynów

1Żywienie pacjenta, który nie może jeść

Gdy pacjent nie może jeść wystarczająco, żywienie można podawać przez sondę do żołądka lub jelita cienkiego (żywienie dojelitowe, przez sondę) albo bezpośrednio do żyły (żywienie pozajelitowe, PN).

Pielęgniarki, dietetycy i farmaceuci sprawdzają te żywienia kilkoma krótkimi obliczeniami: prędkością pompy, energią i białkiem, które pacjent faktycznie otrzymuje, wodą, którą pacjent dostaje, i składem worka PN.

Liczby w tej lekcji i w ćwiczeniach są wymyślone na potrzeby nauki. W rzeczywistej opiece decydują zlecenie, charakterystyka produktu i lokalne protokoły.

2Prędkości żywienia przez sondę, energia i białko

Preparat do żywienia przez sondę opisuje się jego gęstością energetyczną w kcal/mL i zawartością białka, zwykle w g na litr. Preparaty standardowe dają około 1,0 kcal/mL; skoncentrowane 1,5 lub 2,0 kcal/mL.

  1. Objętość dobowa dla celu energetycznego: mL = potrzebne kcal / (kcal/mL).
  2. Żywienie ciągłe: prędkość (mL/h) = objętość dobowa / godziny podawania. Żywienie trwające 20 h na dobę wymaga większej prędkości niż trwające 24 h.
  3. Karmienia bolusowe: objętość jednego karmienia = objętość dobowa / liczba karmień.
  4. Dostarczona energia = mL × kcal/mL. Dostarczone białko = litry × g/L.
prędkość = (kcal ÷ kcal/mL) ÷ godziny
Samosprawdzenie Pacjent potrzebuje 1800 kcal na dobę z preparatu 1,5 kcal/mL, który biegnie przez 20 godzin. Jaka jest prędkość pompy?
  1. 135 mL/h
  2. 50 mL/h
  3. 60 mL/h
  4. 90 mL/h

Odpowiedź: 60 mL/h. Objętość: 1800/1,5 = 1200 mL. Prędkość: 1200/20 = 60 mL/h. 50 mL/h dzieli przez 24 h, chociaż żywienie trwa 20 h. 90 mL/h dzieli kcal przez godziny bez przeliczenia na mL.

3Zapotrzebowanie, należna masa ciała i wolna woda

Zapotrzebowanie na energię i białko często szacuje się na kilogram: na przykład 25–30 kcal/kg/dobę i 1,2–2,0 g białka/kg/dobę, zależnie od pacjenta. Pomnóż przez masę ciała, aby otrzymać cel dobowy.

Wzór Devine’a daje należną masę ciała (IBW) na podstawie wzrostu. Działa w calach (1 in = 2,54 cm) i dodaje 2,3 kg na każdy cal powyżej 5 stóp (60 in):

IBW (mężczyźni) = 50 + 2,3 × (cale − 60) IBW (kobiety) = 45,5 + 2,3 × (cale − 60)

Preparat jest tylko częściowo wodą: preparat 1,0 kcal/mL to mniej więcej 84% wolnej wody, a 2,0 kcal/mL mniej więcej 70%. Reszta dobowego celu płynowego jest podawana jako przepłukania wodą.

objętość płukania na dobę = docelowa ilość płynów − objętość diety × udział wody
Samosprawdzenie Mężczyzna ma wzrost 180 cm. Jaka jest jego należna masa ciała według wzoru Devine’a (z dokładnością do kg)?
  1. 213 kg
  2. 70 kg
  3. 75 kg
  4. 80 kg

Odpowiedź: 75 kg. 180/2,54 = 70,9 in. IBW = 50 + 2,3 × (70,9 − 60) = 75 kg. 70 kg używa wartości wyjściowej 45,5 kg dla kobiet. 213 kg nie odejmuje pierwszych 60 cali.

4Żywienie pozajelitowe

Worek PN zawiera glukozę, aminokwasy i zwykle emulsję tłuszczową. Stężenia podaje się w % w/v: gramy na 100 mL, więc gramy = % × mL/100.

  • Glukoza w PN daje 3,4 kcal/g (to monohydrat glukozy), a nie 4 kcal/g.
  • Aminokwasy dają 4 kcal/g.
  • Emulsja tłuszczowa: użyj kcal/mL z produktu, na przykład 2,0 kcal/mL dla 20% i 1,1 kcal/mL dla 10%.

Kilokalorie niebiałkowe (NPC) to kcal z glukozy i z tłuszczu. Azot to białko/6,25, a stosunek NPC : N porównuje energię z białkiem.

Szybkość wlewu glukozy (GIR) sprawdza, jak szybko podaje się glukozę:

GIR (mg/kg/min) = glukoza (mg) / (kg × minuty) = % glukozy × mL/h / (6 × kg)
Samosprawdzenie Worek PN zawiera 1000 mL 20% glukozy. Ile kcal dostarcza glukoza?
  1. 200 kcal
  2. 68 kcal
  3. 680 kcal
  4. 800 kcal

Odpowiedź: 680 kcal. 20% z 1000 mL to 200 g glukozy; 200 × 3,4 = 680 kcal. 800 kcal używa 4 kcal/g. 200 to liczba gramów, a nie kcal.

5Przykład krok po kroku

Przejdź przez każdy krok i przewiduj następny, zanim go otworzysz. Wszystkie wartości są wymyślone na potrzeby ćwiczeń.

Przykład krok po kroku

Pacjent o masie 70 kg ma cel płynowy 30 mL/kg/dobę. Preparat 1,2 kcal/mL (81% wolnej wody) biegnie z prędkością 60 mL/h przez 20 godzin na dobę. Reszta wody jest podawana jako przepłukania co 4 godziny. Jaka jest objętość jednego przepłukania?

1

Cel płynowy

30 mL/kg × 70 kg = 2100 mL/dobę
2

Wolna woda z preparatu

Objętość: 60 mL/h × 20 h = 1200 mL. Tylko 81% z niej to woda.

1200 × 0,81 = 972 mL
3

Woda, której jeszcze potrzeba

2100 − 972 = 1128 mL/dobę
4

Na przepłukanie

Co 4 godziny to 24/4 = 6 przepłukań na dobę.

1128 / 6 = 188 mL
Odpowiedź

Każde przepłukanie to około 188 mL wody.

6Typowe błędy i pytania egzaminacyjne

  • Dzielenie przez 24 godziny, gdy żywienie trwa krócej.
  • Dzielenie kcal przez godziny bez wcześniejszego przeliczenia kcal na mL.
  • Traktowanie całej objętości preparatu jako wody.
  • Użycie 4 kcal/g dla glukozy w PN lub 9 kcal/g dla emulsji tłuszczowej zamiast kcal/mL z etykiety.
  • Użycie rzeczywistej masy ciała tam, gdzie zasada wymaga należnej masy ciała.

Łatwy: prędkości pompy, objętości bolusów oraz energia lub białko dostarczane w żywieniu. Średni: należna masa ciała, zapotrzebowanie na energię i białko oraz przepłukania wolną wodą. Trudny: energia PN, NPC : N, szybkość wlewu glukozy i zasady oparte na BMI dla pacjentów z otyłością.

Samosprawdzenie Cel białkowy pacjenta z otyłością to 2,0 g na kg należnej masy ciała. Pacjent waży 120 kg, a IBW wynosi 70 kg. Jaki jest cel?
  1. 100 g/dobę
  2. 140 g/dobę
  3. 175 g/dobę
  4. 240 g/dobę

Odpowiedź: 140 g/dobę. 2,0 × 70 = 140 g/dobę. 240 g używa rzeczywistej masy ciała. Zasada wskazuje należną masę ciała, więc rzeczywista masa nie jest używana.

Ucz się krok po kroku w aplikacjiUcz się krok po kroku w aplikacji

Przykłady z rozwiązaniami

Przykłady z rozwiązaniami

Przykład 1Łatwy
1,5 kcal/mL63 g białko/L50 mL/h24 h/dobęE = ? kcal/dobę

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Żywienie przez sondę dostarczające 1,5 kcal/mL biegnie z prędkością 50 mL/h przez 24 godzin na dobę. Ile kilokalorii E otrzymuje pacjent na dobę?

50 mL/h24 h/dobę1,5 kcal/mL

Oblicz E (kcal/dobę)

Pokaż podpowiedzi
  1. Objętość dobowa = prędkość × godziny karmienia.
  2. Energia (kcal) = objętość w mL × kcal/mL.
  3. 50·24 = 1200 mL.
Pokaż odpowiedź i rozwiązanie krok po kroku

Żywienie przez sondę: żywienie ciągłe biegnie z prędkością (mL/h) = objętość dobowa/godziny karmienia, a każdy bolus to objętość dobowa/liczba karmień. Objętość dobowa dla celu energetycznego to kcal/stężenie preparatu (kcal/mL). Dostarczona energia = mL × kcal/mL, a białko = litry × g/L. Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.

Objętość dobowa

V = 50·24 = 1200 mL = 1,2 L

Energia

E = 1200·1,5 = 1800 kcal/dobę

Odpowiedź

E = 1800 kcal/dobę
Przykład 2Średni
1 kcal/mL30 kcal/kg/dobę? mL/h86 kg16 h/dobę

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Dorosły o masie 86 kg (BMI poniżej 30) potrzebuje 30 kcal/kg/dobę. Żywienie przez sondę dostarcza 1 kcal/mL i biegnie przez pompę 16 godzin na dobę. Jaką prędkość R ustawiasz na pompie w mL/h? Zaokrąglij do najbliższej liczby całkowitej.

86 kg30 kcal/kg/dobę1 kcal/mL16 h

Oblicz R (mL/h)

Pokaż podpowiedzi
  1. Dobowe zapotrzebowanie na energię = kcal/kg/dobę × masa ciała.
  2. Objętość = kcal/(kcal/mL); prędkość = objętość/godziny karmienia.
  3. 30·86 = 2580 kcal/dobę.
Pokaż odpowiedź i rozwiązanie krok po kroku

Zapotrzebowanie i wolna woda: zapotrzebowanie energetyczne często szacuje się jako kcal/kg/dobę × masa ciała, a zapotrzebowanie na białko jako g/kg/dobę × masa ciała. Preparat jest tylko częściowo wodą, więc jego wolna woda = objętość × frakcja wody; przepłukania wodą uzupełniają resztę dobowego celu płynowego. Należna masa ciała (Devine): IBW = 50 kg + 2,3 kg na każdy cal powyżej 5 stóp (60 in) dla mężczyzn oraz 45,5 kg + 2,3 kg na cal powyżej 60 in dla kobiet; 1 in = 2,54 cm. Wzór jest przeznaczony dla dorosłych o wzroście co najmniej 152,4 cm (5 ft). Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.

Potrzebna energia

E = 30·86 = 2580 kcal/dobę

Objętość dobowa

V = 2580/1 = 2580 mL/dobę

Szybkość pompy

R = 2580/16 = 161,3 ≈ 161 mL/h

Odpowiedź

R = 161 mL/h
Przykład 3Trudny
24 hglukoza 15%1500 mLaminokwasy 6%1500 mLtłuszcze 20%100 mL · 2 kcal/mLN = białko/6,25NPC : N = ? : 1

Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). W ciągu 24 godzin pacjent otrzymuje 1500 mL żywienia pozajelitowego o stężeniach końcowych 15% glukozy i 6% aminokwasów oraz 100 mL 20% emulsji tłuszczowej (2 kcal/mL). Oblicz stosunek kilokalorii niebiałkowych do azotu NPC : N (liczba x w x : 1). Zaokrąglij do najbliższej liczby całkowitej.

1500 mLglukoza 15%aminokwasy 6%tłuszcze 100 mL · 2 kcal/mL

Oblicz NPC : N

Pokaż podpowiedzi
  1. NPC = kcal z glukozy + kcal z tłuszczu.
  2. Azot (g) = aminokwasy (g)/6,25.
  3. 90/6,25 = 14,4 g N.
Pokaż odpowiedź i rozwiązanie krok po kroku

Żywienie pozajelitowe: glukoza dostarcza 3,4 kcal/g, aminokwasy 4 kcal/g, a emulsja tłuszczowa podaną liczbę kcal/mL (2 kcal/mL dla 20%, 1,1 kcal/mL dla 10%). Gramy = % × mL/100. Kcal pozabiałkowe (NPC) = kcal z glukozy + tłuszczu; azot = białko/6,25. Szybkość infuzji glukozy (GIR) w mg/kg/min = mg glukozy/(kg × minuty). Liczby służą wyłącznie do ćwiczeń; przy pacjencie zawsze postępuj zgodnie z lokalnymi procedurami i zlecaj podwójną kontrolę dawek wysokiego ryzyka.

Gramy glukozy i aminokwasów

glukoza: 15·1500/100 = 225 g
aminokwasy: 6·1500/100 = 90 g

Kilokalorie z poszczególnych składników

glukoza: 225·3,4 = 765 kcal
aminokwasy: 90·4 = 360 kcal
tłuszcze: 100·2 = 200 kcal

Kilokalorie niebiałkowe i azot

NPC = 765 + 200 = 965 kcal
N = 90/6,25 = 14,4 g

Stosunek

NPC : N = 965/14,4 = 67,01 ≈ 67 : 1

Odpowiedź

NPC : N = 67

Stosunki około 150 : 1 są typowe dla stabilnych pacjentów; niższe stosunki oznaczają względnie więcej białka.

Pytania i odpowiedzi

Pytania i odpowiedzi

Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowego: co to jest?

Gdy pacjent nie może jeść wystarczająco, żywienie można podawać przez sondę do żołądka lub jelita cienkiego (żywienie dojelitowe, przez sondę) albo bezpośrednio do żyły (żywienie pozajelitowe, PN).

Pielęgniarki, dietetycy i farmaceuci sprawdzają te żywienia kilkoma krótkimi obliczeniami: prędkością pompy, energią i białkiem, które pacjent faktycznie otrzymuje, wodą, którą pacjent dostaje, i składem worka PN.

Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowego: jak rozwiązywać zadania krok po kroku?
  1. Zapisz, o co pytają: prędkość pompy, objętość, kilokalorie, gramy białka lub wody.
  2. Zamień energię na objętość wzorem mL = kcal/(kcal/mL), a objętość na białko wzorem litry × g/L.
  3. Dla prędkości dziel przez rzeczywistą liczbę godzin podawania, a dla bolusa przez liczbę karmień.
  4. Dla zapotrzebowania pomnóż kcal/kg lub g/kg przez masę wskazaną w zasadzie; należną masę ciała znajdź wzorem Devine’a: 50 lub 45,5 + 2,3 × (cale − 60).
  5. Dla PN oblicz gramy jako % × mL/100, a następnie użyj 3,4 kcal/g dla glukozy, 4 kcal/g dla aminokwasów i podanych kcal/mL dla tłuszczu.
Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowego: jakie błędy są najczęstsze?
  • Dzielenie przez 24 godziny, gdy żywienie trwa krócej.
  • Dzielenie kilokalorii przez godziny bez przeliczenia na mL.
  • Traktowanie całej objętości preparatu jako wolnej wody.
  • Użycie 4 kcal/g dla glukozy w żywieniu pozajelitowym.
  • Użycie rzeczywistej masy ciała tam, gdzie zasada wymaga należnej masy ciała.
Obliczenia żywienia dojelitowego i pozajelitowego: co ćwiczysz?
  • Łatwy: żywienie przez sondę: prędkości, energia i białko
  • Średni: zapotrzebowanie, należna masa ciała i wolna woda
  • Trudny: żywienie pozajelitowe i zasady dla otyłości

Każde zadanie ma nowe wartości, więc uczysz się metody, a nie odpowiedzi. Utknąłeś? Najpierw otwórz małą podpowiedź, a pełne wyjaśnienie dopiero wtedy, gdy go potrzebujesz.

Jak wygląda ćwiczenie

  • Każde zadanie ma nowe wartości, więc uczysz się metody, a nie odpowiedzi.
  • Utknąłeś? Najpierw otwórz małą podpowiedź, a pełne wyjaśnienie dopiero wtedy, gdy go potrzebujesz.
  • Twoje postępy, błędy i zapisane zadania są zachowywane, więc możesz je powtórzyć przed egzaminem.

Tematy przed tym i po nim

Najpierw naucz się

Kalkulatory

Przedmioty z tym tematem

Więcej tematów: Pielęgniarstwo

Karta pracy do druku