Skale oceny klinicznej: zadania z rozwiązaniami krok po kroku
Darmowe zadania z tematu Skale oceny klinicznej z rysunkami, podpowiedziami i pełnymi rozwiązaniami. Za każdym razem nowe wartości, na trzech poziomach: GCS, Apgar, MAP i BMI, Braden, Morse, NEWS2 i wskaźnik wstrząsu, kategorie ryzyka i interpretacja.
Darmowe zadanieŁatwy
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). W 5. minucie po urodzeniu u noworodka z zadania obserwuje się: sine lub blade zabarwienie skóry na całym ciele, tętno 65/min, brak reakcji na bodźce, wiotkie kończyny bez napięcia mięśniowego i brak oddychania. Czym jest skala Apgar?
5 minHR 65/min
Dokładna odpowiedź: liczba całkowita, bez zaokrąglania.
Skale oceny zamieniają obserwacje na liczbę, dzięki czemu każda pielęgniarka zapisuje tego samego pacjenta w ten sam sposób, a zmianę w czasie łatwo zobaczyć. Każda skala ma stałe części, stałą liczbę punktów za część i opublikowane punkty odcięcia.
Ten temat ćwiczy arytmetykę i odczytywanie tabel skal:
Neurologiczne i noworodkowe: skala śpiączki Glasgow (GCS) i skala Apgar.
Skale ryzyka: Braden (odleżyny), Morse’a (upadki) i NEWS2 (wczesne ostrzeganie).
Wartości pochodne: średnie ciśnienie tętnicze, ciśnienie tętna, wskaźnik wstrząsu i wskaźnik masy ciała.
Skale wspierają ocenę kliniczną; nigdy jej nie zastępują. Tabele i punkty odcięcia różnią się między szpitalami, więc zawsze używaj wersji podanej przez Twój kurs lub miejsce pracy.
2Skala śpiączki Glasgow i skala Apgar
GCS sumuje najlepszą odpowiedź w trzech obszarach:
Oczy (E, 1–4): spontanicznie 4, na dźwięk 3, na ucisk 2, brak 1.
Odpowiedź słowna (V, 1–5): zorientowany 5, splątany 4, niestosowne słowa 3, niezrozumiałe dźwięki 2, brak 1.
Odpowiedź ruchowa (M, 1–6): wykonuje polecenia 6, lokalizuje 5, prawidłowe zgięcie (wycofanie) 4, nieprawidłowe zgięcie 3, wyprost 2, brak 1.
Suma wynosi od 3 do 15. Po urazie głowy 13–15 zwykle nazywa się łagodnym, 9–12 umiarkowanym, a 3–8 ciężkim.
Skala Apgar ocenia noworodka w 1. i 5. minucie: wygląd (Appearance), tętno (Pulse), reakcja na bodźce (Grimace), napięcie mięśniowe (Activity) i oddychanie (Respiration), każdy objaw 0, 1 lub 2. Tętno poniżej 100/min to 1; 100/min lub więcej to 2. Suma 7–10 jest uspokajająca, 4–6 umiarkowanie nieprawidłowa, a 0–3 niska.
Samosprawdzenie Pacjent otwiera oczy na ucisk, wydaje niezrozumiałe dźwięki i wycofuje kończynę przed uciskiem. Ile wynosi GCS?
Skala Braden ocenia ryzyko odleżyn w sześciu podskalach. Percepcja sensoryczna, wilgotność, aktywność, ruchomość i odżywianie dają od 1 (najgorzej) do 4 (brak problemu); tarcie i przesuwanie od 1 do 3. Suma wynosi od 6 do 23, a niższa suma oznacza wyższe ryzyko.
Typowe przedziały Braden: 19–23 brak ryzyka, 15–18 niewielkie, 13–14 umiarkowane, 10–12 wysokie i 9 lub mniej bardzo wysokie ryzyko.
Skala ryzyka upadku Morse’a sumuje sześć pozycji: upadek w ciągu ostatnich 3 miesięcy 25, diagnoza dodatkowa 15, pomoc w chodzeniu 15 (poruszanie się przy meblach 30), terapia dożylna lub wkłucie zamknięte 20, słaby chód 10 (zaburzony 20) i zapominanie o własnych ograniczeniach 15. Suma wynosi od 0 do 125.
Punkty odcięcia Morse’a różnią się między szpitalami; często stosuje się 0–24 niskie, 25–44 umiarkowane i 45 lub więcej wysokie.
Samosprawdzenie Pacjent upadł w zeszłym miesiącu, ma jedno rozpoznanie, chodzi z chodzikiem, nie ma wkłucia dożylnego, ma słaby chód i zna swoje ograniczenia. Ile wynosi wynik w skali Morse’a?
National Early Warning Score 2 (Royal College of Physicians, 2017) ocenia siedem obserwacji za pomocą tabeli: częstość oddechów, SpO₂ (skala 1 dla większości pacjentów), oddychanie powietrzem lub dodatkowym tlenem, ciśnienie skurczowe, tętno, stan świadomości w skali ACVPU i temperatura.
Każda wartość mieści się w przedziale wartym 0, 1, 2 lub 3 punkty. Dodatkowy tlen daje 2, a nowe splątanie, reakcja tylko na głos lub ból albo brak reakcji daje 3.
Ryzyko kliniczne: suma 0–4 to niskie; wynik 3 w którymkolwiek pojedynczym parametrze to niskie–średnie; 5–6 to średnie; 7 lub więcej to wysokie.
Suma 5 lub więcej albo każdy pojedynczy wynik 3 wymaga szybkiej oceny przez klinicystę. Skali 2 dla SpO₂ używa się tylko u pacjentów ze zleconą wartością docelową 88–92%.
Samosprawdzenie Obserwacje pacjenta dają w NEWS2 0, 0, 0, 3, 0, 0 i 0. Jaka to grupa ryzyka?
Niskie
Niskie–średnie
Wysokie
Średni
Odpowiedź: Niskie–średnie. Suma wynosi tylko 3, co samo w sobie byłoby niskie, ale wynik 3 w którymkolwiek pojedynczym parametrze zalicza pacjenta do grupy niskie–średnie.
5Wartości ciśnienia tętniczego i BMI
PP = SBP − DBP MAP = (SBP + 2·DBP)/3 SI = HR/SBP
Ciśnienie rozkurczowe liczy się dwa razy w średnim ciśnieniu tętniczym, ponieważ około dwóch trzecich każdego uderzenia serca to rozkurcz. MAP wynoszące co najmniej około 65 mmHg jest powszechnie przyjętą wartością docelową. Wskaźnik wstrząsu wynosi zwykle około 0,5–0,7; powyżej około 1 jest sygnałem ostrzegawczym.
BMI = kg/m² BMI = 703 × lb/in²
Kategorie WHO dla dorosłych: poniżej 18,5 niedowaga, 18,5–24,9 prawidłowa, 25–29,9 nadwaga, 30–34,9 otyłość I stopnia, 35–39,9 II stopnia, 40 lub więcej III stopnia.
Przykład krok po kroku
Ciśnienie tętnicze pacjenta wynosi 96/54 mmHg, a tętno 118/min. Oblicz MAP i wskaźnik wstrząsu.
1
Średnie ciśnienie tętnicze (MAP)
MAP = (96 + 2·54)/3 = 204/3 = 68 mmHg
2
Wskaźnik wstrząsu
SI = 118/96 = 1,23
Ciśnienie skurczowe, pierwsza liczba, idzie do mianownika.
Odpowiedź
MAP 68 mmHg i wskaźnik wstrząsu 1,23, powyżej 1: sygnał ostrzegawczy w tym przypadku ćwiczebnym.
6Typowe błędy
Zaczynanie GCS od 0: najniższy możliwy wynik to 3.
Mylenie lokalizowania (5) z wycofywaniem (4) lub splątanej mowy (4) z niestosownymi słowami (3).
Punktowanie tarcia i przesuwania do 4 w skali Braden; kończy się na 3.
Zapominanie, że pojedynczy wynik 3 w NEWS2 podnosi grupę ryzyka.
Przyjmowanie zwykłej średniej SBP i DBP jako MAP.
Użycie wzrostu w centymetrach we wzorze na BMI.
7Jak wyglądają zadania egzaminacyjne
Łatwy: GCS, Apgar, MAP i BMI. Dodaj GCS lub Apgar z opisanych odpowiedzi i oblicz MAP, ciśnienie tętna i BMI.
Średni: Braden, Morse, NEWS2 i wskaźnik wstrząsu. Zsumuj punkty skal ryzyka, użyj tabeli NEWS2, oblicz wskaźnik wstrząsu i oceń uraz głowy według GCS.
Trudny: kategorie ryzyka i interpretacja. Kliknij grupę ryzyka NEWS2, poziom ryzyka w skali Braden lub Morse’a, znaczenie wyniku Apgar lub kategorię BMI i oblicz wstecz ciśnienie rozkurczowe z docelowego MAP.
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). W 5. minucie po urodzeniu u noworodka z zadania obserwuje się: różowa skóra na całym ciele, tętno 125/min, grymas przy pobudzeniu, aktywne ruchy i wolne, nieregularne oddychanie ze słabym płaczem. Czym jest skala Apgar?
5 minHR 125/min
Oblicz APGAR
Pokaż podpowiedzi
Pięć objawów: wygląd (Appearance), tętno (Pulse), reakcja na bodźce (Grimace), napięcie mięśniowe (Activity), oddychanie (Respiration); każdy oceniany na 0, 1 lub 2.
Tętno: brak 0, poniżej 100/min 1, 100/min lub więcej 2.
Wygląd daje 2, a tętno daje 2.
Pokaż odpowiedź i rozwiązanie krok po kroku
Skala Apgar: pięć objawów, każdy oceniany na 0, 1 lub 2, sprawdzanych w 1. i 5. minucie po urodzeniu. Wygląd (kolor skóry): sine lub blade 0, różowy tułów z sinymi kończynami 1, różowe całe ciało 2. Tętno: brak 0, poniżej 100/min 1, 100/min lub więcej 2. Reakcja na bodźce (odruchowa drażliwość): brak 0, grymas 1, płacz, kaszel lub kichnięcie 2. Napięcie mięśniowe (aktywność): wiotkie 0, pewne zgięcie 1, aktywne ruchy 2. Oddychanie: brak 0, wolne lub nieregularne ze słabym płaczem 1, dobre z silnym płaczem 2. Suma 7–10 jest uspokajająca, 4–6 umiarkowanie nieprawidłowa, a 0–3 niska.
Oceń każdy objaw
Wygląd: różowa skóra na całym ciele → 2
Tętno: 125/min → 2
Reakcja na bodźce: grymas przy pobudzeniu → 1
Aktywność: aktywne ruchy → 2
Oddychanie: wolne, nieregularne oddychanie ze słabym płaczem → 1
Dodaj
APGAR = 2 + 2 + 1 + 2 + 1 = 8
Odpowiedź
APGAR = 8
Przykład 2Średni
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Pacjent z zadania po urazie głowy otwiera oczy tylko na ucisk (bodziec bólowy), wypowiada niestosowne, przypadkowe słowa, a najlepsza odpowiedź ruchowa to: wyprost rąk i nóg (wyprost nieprawidłowy). Oblicz GCS i sklasyfikuj uraz głowy na jego podstawie. Kliknij odpowiedź.
1łagodne
2umiarkowane
3ciężkie
Pokaż podpowiedzi
Najpierw dodaj E + V + M.
Suma wynosi tu 7.
13–15 łagodny, 9–12 umiarkowany, 3–8 ciężki.
Pokaż odpowiedź i wyjaśnienie
Skala śpiączki Glasgow: dodaj najlepszą odpowiedź w trzech obszarach. Otwieranie oczu E: 4 spontaniczne, 3 na dźwięk lub mowę, 2 na ucisk, 1 brak. Odpowiedź słowna V: 5 zorientowany, 4 splątany, 3 niestosowne słowa, 2 niezrozumiałe dźwięki, 1 brak. Odpowiedź ruchowa M: 6 wykonuje polecenia, 5 lokalizuje, 4 prawidłowe zgięcie (wycofanie), 3 nieprawidłowe zgięcie, 2 wyprost, 1 brak. Suma wynosi od 3 do 15. Po urazie głowy 13–15 zwykle nazywa się łagodnym, 9–12 umiarkowanym, a 3–8 ciężkim.
Oceń każdy obszar
E: otwiera oczy tylko na ucisk (bodziec bólowy) → 2
V: wypowiada niestosowne, przypadkowe słowa → 3
M: wyprost rąk i nóg (wyprost nieprawidłowy) → 2
Dodaj
GCS = 2 + 3 + 2 = 7
Ciężkość
GCS 7 → ciężkie
Odpowiedź
ciężkie
Przykład 3Trudny
Ćwiczenie (wymyślone wartości, nie stanowią wskazówek klinicznych). Dorosły waży 149 kg i ma wzrost 197 cm. Oblicz BMI i kliknij kategorię masy ciała według WHO.
149 kg197 cm
1niedowaga
2prawidłowa masa ciała
3nadwaga
4otyłość I stopnia
5otyłość II stopnia
6otyłość III stopnia
Pokaż podpowiedzi
BMI = kg/m²: przelicz wzrost na metry i podnieś do kwadratu.
BMI wynosi tu około 38,4 kg/m².
Przedziały: 18,5, 25, 30, 35 i 40.
Pokaż odpowiedź i wyjaśnienie
Wskaźnik masy ciała: BMI = masa ciała (kg)/wzrost (m)², przy czym wzrost najpierw przelicza się na metry. Dla funtów i cali BMI = 703 × masa ciała (lb)/wzrost (in)². Kategorie WHO dla dorosłych: poniżej 18,5 niedowaga, 18,5–24,9 prawidłowa masa ciała, 25,0–29,9 nadwaga, 30,0–34,9 otyłość I stopnia, 35,0–39,9 otyłość II stopnia i 40 lub więcej otyłość III stopnia.
BMI
BMI = 149/1,97² = 38,39
Kategoria
otyłość II stopnia
Odpowiedź
otyłość II stopnia
Pytania i odpowiedzi
Skale oceny klinicznej: co to jest?
Skale oceny zamieniają obserwacje na liczbę, dzięki czemu każda pielęgniarka zapisuje tego samego pacjenta w ten sam sposób, a zmianę w czasie łatwo zobaczyć. Każda skala ma stałe części, stałą liczbę punktów za część i opublikowane punkty odcięcia.
Ten temat ćwiczy arytmetykę i odczytywanie tabel skal:
Skale oceny klinicznej: jak rozwiązywać zadania krok po kroku?
Znajdź arkusz punktacji używany w pytaniu i jego zakres (GCS 3–15, Apgar 0–10, Braden 6–23, Morse 0–125).
Oceń każdą pozycję osobno, dopasowując opis do jej poziomu.
Dodaj punkty z pozycji i sprawdź, czy suma mieści się w zakresie.
Zastosuj punkty odcięcia: w NEWS2 szukaj także każdego pojedynczego parametru dającego 3 punkty.
Dla wartości pochodnych użyj MAP = (SBP + 2·DBP)/3, PP = SBP − DBP, SI = HR/SBP i BMI = kg/m².
Skale oceny klinicznej: jakie błędy są najczęstsze?
Zaczynanie GCS od 0 zamiast od 1 w każdym obszarze.
Mylenie lokalizowania (M5) z wycofywaniem (M4).
Punktowanie tarcia i przesuwania w skali Braden do 4.
Pominięcie grupy niskie–średnie w NEWS2 przy pojedynczym wyniku 3.
Używanie zwykłej średniej SBP i DBP jako MAP.
Zapomnienie o przeliczeniu wzrostu na metry w BMI.
Skale oceny klinicznej: co ćwiczysz?
Łatwy: GCS, Apgar, MAP i BMI
Średni: Braden, Morse, NEWS2 i wskaźnik wstrząsu
Trudny: kategorie ryzyka i interpretacja
Każde zadanie ma nowe wartości, więc uczysz się metody, a nie odpowiedzi. Utknąłeś? Najpierw otwórz małą podpowiedź, a pełne wyjaśnienie dopiero wtedy, gdy go potrzebujesz.
Jak wygląda ćwiczenie
Każde zadanie ma nowe wartości, więc uczysz się metody, a nie odpowiedzi.
Utknąłeś? Najpierw otwórz małą podpowiedź, a pełne wyjaśnienie dopiero wtedy, gdy go potrzebujesz.
Twoje postępy, błędy i zapisane zadania są zachowywane, więc możesz je powtórzyć przed egzaminem.